Jump to content

Sign in to follow this  
Guest Nicole SG

Échame a mi la culpa

Topic Summary

Created

Last Reply

Replies

Views

Guest Nicole SG -
Guest Nicole SG -
2
44

Top Posters

  • Guest 2

Recommended Posts

Guest Nicole SG

Sabes mejor que nadie
Que me fallaste
Que lo que prometiste se te olvidó

Sabes a ciencia cierta
Que me engañaste
Aunque nadie te amará
Igual que yo

Lleno estoy de razones
Pa'despreciarte
Y sin embargo quiero
Que seas feliz

Que allá en el otro mundo
En vez de infierno
Encuentres gloria
Y que una nube de tu memoria
Me borre a mi

Dile al que pregunte
Que no te quise
Dile que te engañaba
Que fui lo peor

Echame a mi la culpa
De lo que pase
Cúbrete tu la espalda
Con mi dolor

 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Guest Nicole SG
hace 1 minuto, Nicole SG dijo:

Dile al que pregunte
Que no te quise
Dile que te engañaba
Que fui lo peor

Echame a mi la culpa
De lo que pase
Cúbrete tu la espalda
Con mi dolor

Típico después de todo, uno es el culpable 

Share this post


Link to post
Share on other sites
Sign in to follow this  

  • Similar Content

    • By The Librarian
      “My help is from Jehovah” (Ps 121:2)

      yb05-E * Yearbook of Jehovah's Witnesses
      w-E * The Watchtower
      g-E * Awake!
      yb-05E * Yearbook
      ca05 * Calendar
      km * Our Kingdom Ministry's
      bh - What Does the Bible Really Teach?
      od - Organized to Do JehovahÂ’s Will
      sp - Spirits of the Dead - Can They Help You or Harm You? Do They Really Exist?
      we - When Someone You Love Dies
      All Suffering Soon to End!
      Theocratic Ministry School Schedule
      Standards Manual, for proofreaders
      Writing for Our Journals, for writers
      Care Plan for Jehovah's Witness Women in Labour Refusing Blood Transfusion(s)

      2005 Talks
      Talks:
      Questions -Three Brothers From Bethel
      Information Regarding Ownership of Kingdom Halls
      Gerrit Losch speaks about Higher Education and JW's at an Assembly in Milan, Italy
       
      Part of the:
       
    • Guest Nicole
      By Guest Nicole
      Vamos aclarando este asuntico 
      que no estas pa´ policía 
      ni yo para andar huyendo, 
      vamos aclarando y te repito 
      que no tengo todo el día 
      para seguir discutiendo; 
      si esto fuera una Olimpiada
       romperías todos los Records 
      de arruinarnos el momento. 
      Vamos aclarando este pendiente
       yo no soy tu propiedad
       y me harté de hacerme el mudo, 
      quítate el complejo de teniente 
      que el amor sin libertad 
      dura lo que un estornudo; 
      son iguales los defectos que hoy me tiras en la cara 
      y al principio eran perfectos.
       Vamos aclarando el panorama
       que hay pingüinos en la cama 
      por el hielo que provocas, 
      si hace mas de un mes
      que no me tocas ni te dejas
       sobornar por este beso escurridizo
       que busca el cielo y encuentra el piso.
       Vamos aclarando el panorama
       yo no estoy pa´ crucigramas
       ni tú para masoquista, 
      ya no sueñas viajes al Caribe 
      por tu rol de detective 
      y mi papel del fugitivo, 
      yo busco un sueño y tú un testigo.
       Siempre con la misma cantaleta, 
      me voy para no volver,
      tengo listo el equipaje, 
      llenas y vacías la maleta,
       ¿como puedes pretender 
      que me coma ese chantaje? 
      tienes cero en actuación, 
      diez en manipulación y una beca en el psiquiatra.
       Vamos aclarando el panorama
      que hay pingüinos en la cama 
      por el hielo que provocas,
       si hace mas de un mes
      que no me tocas ni te dejas
      sobornar por este beso escurridizo
       que busca el cielo y encuentra el piso. 
      Vamos aclarando el panorama
       yo no estoy pa´ crucigramas
       ni tu para masoquista, 
      ya no sueñas viajes al Caribe 
      por tu rol de detective
       y mi papel del fugitivo
       yo busco un sueño y tu un testigo.
       Con la dosis justa de cinismo
       preguntas qué harías sin mi
       si ya no vuelves a verme, 
      para ser sincero haría lo mismo,
       solo que si estoy sin ti 
      lo haría sin esconderme, 
      lo haría sin esconderme...
    • Guest Nicole
      By Guest Nicole
      Puede descargarlo aquí

    • By ARchiv@L
      ΑΦΗΓΗΣΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΛΕΟΠΟΛΝΤ ΕΝΓΚΛΑΪΤΝΕΡ
      Ο αξιωματικός των Ες-Ες έβγαλε το πιστόλι του, το έβαλε στο κεφάλι μου και ρώτησε: «Είσαι έτοιμος να πεθάνεις; Θα τραβήξω τη σκανδάλη επειδή έτσι κι αλλιώς είσαι χαμένη υπόθεση». «Είμαι έτοιμος», είπα, προσπαθώντας να κρατήσω σταθερή τη φωνή μου. Επιστράτευσα όλο μου το θάρρος, έκλεισα τα μάτια και περίμενα να τραβήξει τη σκανδάλη, αλλά δεν συνέβη τίποτα. «Είσαι τόσο ανόητος που ούτε να σε σκοτώσω δεν αξίζει!», φώναξε, απομακρύνοντας το όπλο από τον κρόταφό μου. Πώς βρέθηκα σε τόσο απελπιστική κατάσταση;
      ΓΕΝΝΗΘΗΚΑ στις 23 Ιουλίου 1905 στην πόλη Άιγκεν Φόγκελχουμπ, στις Αυστριακές Άλπεις. Ήμουν ο μεγαλύτερος γιος ενός πριονιστή και της κόρης κάποιου ντόπιου γεωργού. Οι γονείς μου ήταν φτωχοί αλλά φιλόπονοι άνθρωποι. Πέρασα τα παιδικά μου χρόνια στο Μπαντ Ισλ, κοντά στο Σάλτσμπουργκ, ανάμεσα σε γραφικές λίμνες και βουνοκορφές που κόβουν την ανάσα.
      Ως παιδί συλλογιζόμουν συχνά τις αδικίες της ζωής, όχι μόνο επειδή η οικογένειά μου ήταν φτωχή, αλλά και επειδή υπέφερα από εκ γενετής κύρτωση της σπονδυλικής στήλης. Οι πόνοι στη μέση εξαιτίας αυτής της πάθησης καθιστούσαν σχεδόν αδύνατον το να παραμένω σε όρθια στάση. Στο σχολείο εξαιρέθηκα από τη γυμναστική και γι’ αυτό έγινα στόχος κοροϊδίας μεταξύ των συμμαθητών μου.
      Στο τέλος του Α΄ Παγκόσμιου Πολέμου, πριν καλά καλά κλείσω τα 14, αποφάσισα ότι ήταν καιρός να ψάξω για εργασία προκειμένου να ξεφύγω από τη φτώχεια. Η βασανιστική πείνα με συντρόφευε συνεχώς, και ήμουν εξασθενημένος από τον υψηλό πυρετό που μου προξενούσε κατά περιόδους η ισπανική γρίπη, η οποία είχε στείλει εκατομμύρια ανθρώπους στον τάφο. «Τι δουλειά να δώσουμε σε ένα ασθενικό παιδί σαν εσένα;» ήταν ο τρόπος με τον οποίο αντιδρούσαν οι περισσότεροι ιδιοκτήτες αγροκτημάτων όταν τους ζητούσα εργασία. Ωστόσο, ένας καλοσυνάτος ιδιοκτήτης αγροκτήματος με προσέλαβε.
      Με Συγκινεί η Αγάπη του Θεού
      Παρότι η μητέρα μου ήταν ευλαβής Καθολική, πήγαινα σπανίως στην Εκκλησία, κυρίως επειδή ο πατέρας μου είχε φιλελεύθερες απόψεις για το συγκεκριμένο ζήτημα. Όσο για εμένα, με ενοχλούσε η λατρεία ομοιωμάτων η οποία είναι πολύ συνηθισμένη στη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία.
      Μια μέρα του Οκτωβρίου του 1931, κάποιος φίλος μού ζήτησε να τον συνοδεύσω σε μια θρησκευτική συνάθροιση την οποία διεξήγαν οι Σπουδαστές της Γραφής, όπως ήταν τότε γνωστοί οι Μάρτυρες του Ιεχωβά. Εκεί έλαβα Γραφικές απαντήσεις σε σπουδαία ερωτήματα όπως: Ευαρεστεί τον Θεό η λατρεία ομοιωμάτων; (Έξοδος 20:4, 5) Υπάρχει πύρινη κόλαση; (Εκκλησιαστής 9:5) Θα αναστηθούν οι νεκροί;—Ιωάννης 5:28, 29.
      Εκείνο που με εντυπωσίασε περισσότερο ήταν το γεγονός ότι ο Θεός δεν παραβλέπει τους αιμοδιψείς πολέμους των ανθρώπων, ακόμη και αν λένε ότι τους διεξάγουν στο όνομά Του. Έμαθα ότι «ο Θεός είναι αγάπη» και ότι έχει ένα εξυψωμένο όνομα, Ιεχωβά. (1 Ιωάννη 4:8· Ψαλμός 83:18) Συγκινήθηκα μαθαίνοντας ότι μέσω της Βασιλείας του Ιεχωβά, οι άνθρωποι θα μπορούν να ζουν για πάντα ευτυχισμένοι σε έναν παγγήινο παράδεισο. Έμαθα επίσης για τη θαυμαστή προοπτική που ανοίγεται σε μερικούς ατελείς ανθρώπους οι οποίοι έχουν κληθεί από τον Θεό για να συμμετάσχουν με τον Ιησού στην ουράνια Βασιλεία του Θεού. Ήμουν έτοιμος να δώσω τα πάντα για αυτή τη Βασιλεία. Έτσι λοιπόν, το Μάιο του 1932 βαφτίστηκα και έγινα Μάρτυρας του Ιεχωβά. Το βήμα αυτό απαιτούσε θάρρος, αν ληφθεί υπόψη η θρησκευτική μισαλλοδοξία που επικρατούσε στη φανατικά Καθολική Αυστρία εκείνου του καιρού.
      Αντιμετωπίζω Περιφρόνηση και Εναντίωση
      Οι γονείς μου αναστατώθηκαν όταν εγκατέλειψα την Εκκλησία, και ο ιερέας έσπευσε να διαδώσει τα νέα από τον άμβωνα. Οι γείτονες έφτυναν στο έδαφος μπροστά μου για να δείξουν την περιφρόνησή τους. Εντούτοις, εγώ ήμουν αποφασισμένος να ενταχθώ στις τάξεις των ολοχρόνιων διακόνων και ξεκίνησα το σκαπανικό τον Ιανουάριο του 1934.
      Η πολιτική κατάσταση γινόταν ολοένα και πιο τεταμένη εξαιτίας της ισχυρής επιρροής που αποκτούσε το ναζιστικό κόμμα στην επαρχία μας. Όταν έκανα σκαπανικό στην κοιλάδα του Ενς στη Στυρία, η αστυνομία με παρακολουθούσε κατά πόδας και χρειαζόταν να είμαι “προσεκτικός σαν φίδι”. (Ματθαίος 10:16) Από το 1934 έως το 1938, ο διωγμός αποτελούσε αναπόσπαστο μέρος της καθημερινής μου ζωής. Παρότι ήμουν άνεργος, δεν μου χορηγήθηκε επίδομα ανεργίας, και καταδικάστηκα σε αρκετές μικρές και τέσσερις μεγαλύτερες ποινές φυλάκισης εξαιτίας της δραστηριότητάς μου στο κήρυγμα.
      Τα Στρατεύματα του Χίτλερ Καταλαμβάνουν την Αυστρία
      Το Μάρτιο του 1938 τα στρατεύματα του Χίτλερ εισέβαλαν στην Αυστρία. Μέσα σε λίγες μέρες, 90.000 και πλέον άνθρωποι—περίπου το 2 τοις εκατό του ενήλικου πληθυσμού—συνελήφθησαν και στάλθηκαν σε φυλακές και στρατόπεδα συγκέντρωσης με την κατηγορία της αντίστασης στο ναζιστικό καθεστώς. Οι Μάρτυρες του Ιεχωβά ήταν σε κάποιον βαθμό προετοιμασμένοι για ό,τι τους επιφυλασσόταν. Το καλοκαίρι του 1937, μερικά μέλη της πρώτης μου εκκλησίας ταξίδεψαν με ποδήλατο 350 χιλιόμετρα ως την Πράγα για να παρευρεθούν σε μια διεθνή συνέλευση. Εκεί άκουσαν για τις ωμότητες που διαπράττονταν εις βάρος των ομοπίστων μας στη Γερμανία. Φαινόταν ξεκάθαρα ότι τώρα ήταν η σειρά μας.
      Από τη μέρα που τα στρατεύματα του Χίτλερ πάτησαν το πόδι τους στην Αυστρία, οι συναθροίσεις και το έργο κηρύγματος των Μαρτύρων του Ιεχωβά γίνονταν αναγκαστικά υπό την επιφάνεια. Παρότι εισάγονταν Γραφικά έντυπα κρυφά από τα σύνορα με την Ελβετία, δεν επαρκούσαν για όλους. Γι’ αυτό, συγχριστιανοί μας στη Βιέννη παρήγαν έντυπα με μυστικό τρόπο. Υπηρετούσα συχνά ως σύνδεσμος, παραδίδοντας έντυπα στους Μάρτυρες.
      Σε Στρατόπεδο Συγκέντρωσης
      Στις 4 Απριλίου 1939, η Γκεστάπο συνέλαβε τρεις συγχριστιανούς μου και εμένα ενώ τηρούσαμε την Ανάμνηση του θανάτου του Χριστού στο Μπαντ Ισλ. Μεταφερθήκαμε όλοι με αυτοκίνητο στην αστυνομική διεύθυνση του Λιντς. Ήταν η πρώτη φορά που πήγαινα κάπου με αυτοκίνητο αλλά ήμουν τόσο αναστατωμένος ώστε δεν μπορούσα να απολαύσω τη διαδρομή. Στο Λιντς υποβλήθηκα σε μια σειρά από βασανιστικές ανακρίσεις, αλλά δεν αποκήρυξα την πίστη μου. Πέντε μήνες αργότερα, οδηγήθηκα στον ανακριτή στην Άνω Αυστρία. Απροσδόκητα, η ποινική δίωξη εναντίον μου ανεστάλη. Ωστόσο, αυτό δεν ήταν το τέλος της δοκιμασίας μου. Στο μεταξύ, οι άλλοι τρεις στάλθηκαν σε στρατόπεδα συγκέντρωσης όπου πέθαναν, παραμένοντας πιστοί μέχρι τέλους.
      Παρέμεινα υπό κράτηση, και στις 5 Οκτωβρίου 1939 με ειδοποίησαν ότι θα μεταφερόμουν στο στρατόπεδο συγκέντρωσης του Μπούχενβαλντ στη Γερμανία. Ένα ειδικό τρένο περίμενε τους κρατουμένους στο σιδηροδρομικό σταθμό του Λιντς. Τα βαγόνια διέθεταν κελιά δύο ατόμων. Ο άνθρωπος με τον οποίο μοιραζόμουν το κελί ήταν ο ίδιος ο τέως κυβερνήτης της Άνω Αυστρίας, ο Δρ Χάινριχ Γκλάισνερ.
      Ο Δρ Γκλάισνερ και εγώ αρχίσαμε μια ενδιαφέρουσα συζήτηση. Έδειξε ειλικρινές ενδιαφέρον για τη δυσχερή μου θέση και συγκλονίστηκε από το γεγονός ότι ακόμη και κατά τη διάρκεια της δικής του θητείας, οι Μάρτυρες του Ιεχωβά αντιμετώπισαν αναρίθμητα νομικά προβλήματα στην επαρχία του. Ο ίδιος δήλωσε λυπημένος: «Κύριε Ένγκλαϊτνερ, δεν μπορώ να επανορθώσω το λάθος, αλλά θέλω να ζητήσω συγνώμη. Φαίνεται ότι η κυβέρνησή μας ήταν ένοχη κακοδικίας. Αν ποτέ χρειαστείτε βοήθεια, θα είμαι πολύ πρόθυμος να κάνω ό,τι μπορώ». Οι δρόμοι μας διασταυρώθηκαν ξανά μετά τον πόλεμο. Με βοήθησε να πάρω σύνταξη ως θύμα των Ναζί.
      «Θα σε Σκοτώσω»
      Στις 9 Οκτωβρίου 1939, έφτασα στο στρατόπεδο συγκέντρωσης του Μπούχενβαλντ. Λίγο αργότερα, ο φύλακας στο κρατητήριο πληροφορήθηκε ότι κάποιος Μάρτυρας βρισκόταν μεταξύ των νεοφερμένων, και έτσι έγινα στόχος του. Με έδειρε αλύπητα. Κατόπιν, όταν συνειδητοποίησε ότι δεν μπορούσε να με κάνει να αποκηρύξω την πίστη μου, είπε: «Θα σε σκοτώσω, Ένγκλαϊτνερ. Αλλά πρώτα θα σε αφήσω να γράψεις μια αποχαιρετιστήρια κάρτα στους γονείς σου». Σκέφτηκα λόγια παρηγοριάς που θα μπορούσα να γράψω στους δικούς μου, αλλά κάθε φορά που ακουμπούσα το στυλό στο χαρτί, εκείνος σκουντούσε το δεξιό μου αγκώνα και δεν με άφηνε να γράψω καθαρά. Έλεγε ειρωνικά: «Τι ανόητος που είναι! Ούτε δύο ίσιες γραμμές δεν μπορεί να τραβήξει. Αλλά αυτό δεν τον εμποδίζει να διαβάζει την Αγία Γραφή».
      Κατόπιν ο φύλακας έβγαλε το πιστόλι του, το έβαλε στο κεφάλι μου και με έκανε να πιστέψω ότι θα τραβούσε τη σκανδάλη, όπως ανέφερα στην αρχή της αφήγησης. Στη συνέχεια με στρίμωξε σε ένα μικρό, ασφυκτικά γεμάτο κελί. Αναγκάστηκα να περάσω τη νύχτα όρθιος. Αλλά έτσι κι αλλιώς δεν θα είχα καταφέρει να κοιμηθώ, εφόσον όλο μου το σώμα πονούσε. «Δεν αξίζει να πεθάνεις για κάποια ανόητη θρησκεία!»—αυτή ήταν η μόνη «παρηγοριά» που μου πρόσφεραν οι συγκρατούμενοί μου. Ο Δρ Γκλάισνερ βρισκόταν στο διπλανό κελί. Άκουσε τι είχε συμβεί και είπε σκεφτικός: «Ο φρικτός διωγμός των Χριστιανών αναβιώνει και πάλι!»
      Μια Κυριακή το καλοκαίρι του 1940 όλοι οι φυλακισμένοι διατάχθηκαν να παρουσιαστούν για εργασία στο ορυχείο, παρότι τις Κυριακές είχαμε συνήθως αργία. Αυτό έγινε ως αντίποινα για τα «παραπτώματα» μερικών τροφίμων. Μας δόθηκε η εντολή να μεταφέρουμε μεγάλες πέτρες από το ορυχείο στο στρατόπεδο. Δύο κρατούμενοι προσπάθησαν να τοποθετήσουν μια τεράστια πέτρα στην πλάτη μου και σχεδόν κατέρρευσα από το βάρος. Ωστόσο, ο Άρτουρ Ρεντλ, ο Λάγκερφύρερ (διοικητής του στρατοπέδου) που τον φοβούνταν όλοι, ήρθε απροσδόκητα να με βοηθήσει. Βλέποντας τις αγωνιώδεις προσπάθειες που έκανα για να μεταφέρω την πέτρα, μου είπε: «Αποκλείεται να φτάσεις στο στρατόπεδο με αυτή την πέτρα στην πλάτη! Άφησέ την αμέσως κάτω!» Υπάκουσα σε αυτή τη διαταγή με ανακούφιση. Κατόπιν ο Ρεντλ έδειξε μια πολύ μικρότερη πέτρα, λέγοντας: «Πάρε αυτή την πέτρα και πήγαινέ την στο στρατόπεδο. Είναι πιο εύκολο να τη μεταφέρεις!» Στη συνέχεια, στρεφόμενος στον επιστάτη μας, διέταξε: «Αφήστε τους Σπουδαστές της Γραφής να επιστρέψουν στα παραπήγματά τους. Αρκετά δούλεψαν για σήμερα!»
      Στο τέλος της κάθε εργάσιμης μέρας, έβρισκα πάντοτε χαρά συναναστρεφόμενος με την πνευματική μου οικογένεια. Είχαμε διευθετήσεις για τη διανομή πνευματικής τροφής. Ένας αδελφός έγραφε κάποιο Γραφικό εδάφιο σε ένα χαρτάκι και το έδινε και στους άλλους. Επίσης, μια Αγία Γραφή είχε περάσει κρυφά μέσα στο στρατόπεδο. Χαλάσαμε το δέσιμό της και τη χωρίσαμε σε επιμέρους βιβλία. Επί τρεις μήνες μού είχαν εμπιστευτεί το βιβλίο του Ιώβ. Το έκρυβα στις κάλτσες μου. Η αφήγηση του Ιώβ με βοήθησε να παραμείνω σταθερός.
      Τελικά, στις 7 Μαρτίου 1941, συμπεριλήφθηκα σε μια μεγάλη ομάδα που μεταφέρθηκε στο στρατόπεδο συγκέντρωσης του Νιντερχάγκεν. Μέρα με τη μέρα η κατάστασή μου χειροτέρευε. Κάποια μέρα, διέταξαν εμένα και δύο άλλους αδελφούς να συσκευάσουμε εργαλεία σε ξύλινα κιβώτια. Κατόπιν, επιστρέψαμε στα παραπήγματα μαζί με μια άλλη ομάδα κρατουμένων. Ένας άντρας των Ες-Ες παρατήρησε ότι προχωρούσα αργά. Εξαγριώθηκε τόσο πολύ ώστε ήρθε από πίσω μου και εντελώς απροειδοποίητα με κλώτσησε βάναυσα, τραυματίζοντάς με σοβαρά. Ο πόνος ήταν βασανιστικός, αλλά παρ’ όλα αυτά πήγα να εργαστώ την επόμενη μέρα.
      Απροσδόκητη Απελευθέρωση
      Τον Απρίλιο του 1943, το στρατόπεδο του Νιντερχάγκεν τελικά εκκενώθηκε. Στη συνέχεια, μεταφέρθηκα στο στρατόπεδο θανάτου στο Ράβενσμπρικ. Κατόπιν, τον Ιούνιο του 1943, μου προσφέρθηκε απροσδόκητα η ευκαιρία να αφεθώ ελεύθερος από το στρατόπεδο συγκέντρωσης. Αυτή τη φορά, η απελευθέρωση δεν μου προτάθηκε υπό τον όρο να αποκηρύξω την πίστη μου. Έπρεπε απλώς να συμφωνήσω ότι θα εκτελώ καταναγκαστική εργασία σε αγρόκτημα για το υπόλοιπο της ζωής μου. Ήμουν διατεθειμένος να το κάνω αυτό για να ξεφύγω από τη φρίκη του στρατοπέδου. Πήγα στο γιατρό του στρατοπέδου για μια τελική εξέταση. Ο γιατρός έμεινε έκπληκτος όταν με είδε. «Μπα, ώστε είσαι ακόμη Μάρτυρας του Ιεχωβά!» αναφώνησε. «Μάλιστα γιατρέ», απάντησα. «Λοιπόν, σε αυτή την περίπτωση δεν καταλαβαίνω γιατί πρέπει να σε αφήσουμε ελεύθερο. Από την άλλη πλευρά, θα ήταν μεγάλη ανακούφιση να απαλλαχτούμε από ένα εξαθλιωμένο πλάσμα σαν εσένα».
      Η περιγραφή του δεν ήταν υπερβολική. Η κατάσταση της υγείας μου ήταν όντως αξιοθρήνητη. Το δέρμα μου είχε εν μέρει φαγωθεί από τις ψείρες, οι ξυλοδαρμοί με είχαν αφήσει κουφό από το ένα αφτί και όλο μου το σώμα είχε πληγές γεμάτες πύον. Ύστερα από 46 μήνες στερήσεων, ατέλειωτης πείνας και καταναγκαστικής εργασίας, ζύγιζα μόνο 28 κιλά. Όντας σε αυτή την κατάσταση, αφέθηκα ελεύθερος από το Ράβενσμπρικ στις 15 Ιουλίου 1943.
      Στάλθηκα πίσω στη γενέτειρά μου σιδηροδρομικώς χωρίς τη συνοδεία φρουρού και παρουσιάστηκα στο αρχηγείο της Γκεστάπο στο Λιντς. Ο αξιωματικός της Γκεστάπο μού έδωσε τα χαρτιά της αποφυλάκισής μου και με προειδοποίησε: «Αν νομίζεις ότι σε ελευθερώνουμε για να μπορέσεις να συνεχίσεις την υπόγεια δραστηριότητά σου, κάνεις μεγάλο λάθος! Ο Θεός να σε λυπηθεί αν σε πιάσουμε ποτέ να κηρύττεις».
      Επιτέλους πήγα στο σπίτι! Η μητέρα μου δεν είχε πειράξει τίποτα στο δωμάτιό μου από τότε που με συνέλαβαν για πρώτη φορά, στις 4 Απριλίου 1939. Ακόμη και η Αγία Γραφή μου βρισκόταν ανοιχτή στο κομοδίνο μου! Γονάτισα και ανέπεμψα μια εγκάρδια ευχαριστήρια προσευχή.
      Σύντομα μου ανατέθηκε εργασία σε κάποιο ορεινό αγρόκτημα. Μάλιστα, ο ιδιοκτήτης του αγροκτήματος, ένας παιδικός μου φίλος, μου έδινε έναν μικρό μισθό, παρότι δεν ήταν υποχρεωμένος να το κάνει αυτό. Πριν από τον πόλεμο, αυτός ο φίλος μού είχε επιτρέψει να κρύψω μερικά Γραφικά έντυπα στο αγρόκτημά του. Χαιρόμουν να κάνω καλή χρήση αυτής της μικρής αποθήκης εντύπων ώστε να αποκτώ πνευματική δύναμη. Όλες οι ανάγκες μου ικανοποιούνταν, και ήμουν αποφασισμένος να παραμείνω στο αγρόκτημα μέχρι το τέλος του πολέμου.
      Κρύβομαι στα Βουνά
      Ωστόσο, εκείνες οι ήρεμες μέρες ελευθερίας δεν διήρκεσαν πολύ. Στα μέσα Αυγούστου του 1943, διατάχθηκα να παρουσιαστώ σε στρατιωτικό γιατρό για εξέταση. Αυτός δήλωσε αρχικά ότι ήμουν ακατάλληλος για ενεργή υπηρεσία εξαιτίας των προβλημάτων στη μέση μου. Εντούτοις, μια εβδομάδα αργότερα ο ίδιος γιατρός έβγαλε άλλη γνωμάτευση η οποία έλεγε: «Κατάλληλος για ενεργή υπηρεσία στην πρώτη γραμμή». Ο στρατός έχασε τα ίχνη μου για κάποιο διάστημα, αλλά στις 17 Απριλίου 1945, λίγο πριν από το τέλος του πολέμου, τελικά με εντόπισε. Με κάλεσαν να υπηρετήσω στην πρώτη γραμμή.
      Εφοδιασμένος με λίγες προμήθειες και μια Αγία Γραφή, κατέφυγα στα κοντινά βουνά. Στην αρχή μπορούσα να κοιμάμαι στο ύπαιθρο, αλλά ο καιρός επιδεινώθηκε και έπεσε μισό μέτρο χιόνι. Έγινα μούσκεμα. Έφτασα σε κάποιο ορεινό καταφύγιο που βρισκόταν σχεδόν 1.200 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Τρέμοντας από το κρύο, άναψα φωτιά στο τζάκι και μπόρεσα να ζεσταθώ και να στεγνώσω τα ρούχα μου. Εξαντλημένος, αποκοιμήθηκα σε έναν πάγκο μπροστά στο τζάκι. Προτού περάσει πολλή ώρα, ξύπνησα απότομα με έντονο πόνο. Είχα πάρει φωτιά! Κυλίστηκα στο πάτωμα για να σβήσω τις φλόγες. Όλη η πλάτη μου γέμισε φουσκάλες.
      Διατρέχοντας μεγάλο κίνδυνο, επέστρεψα κρυφά στο ορεινό αγρόκτημα πριν από τα χαράματα, αλλά η σύζυγος του ιδιοκτήτη φοβήθηκε τόσο πολύ ώστε με έδιωξε, λέγοντάς μου ότι είχε εξαπολυθεί ανθρωποκυνηγητό για τη σύλληψή μου. Γι’ αυτό, πήγα στους γονείς μου. Στην αρχή, ακόμη και οι γονείς μου δίσταζαν να με βάλουν μέσα, αλλά με άφησαν τελικά να κοιμηθώ στον αχυρώνα και η μητέρα μου φρόντισε τις πληγές μου. Ύστερα από δύο μέρες, όμως, οι γονείς μου ήταν τόσο ανήσυχοι ώστε έκρινα ότι θα ήταν καλύτερο να ξανακρυφτώ στα βουνά.
      Στις 5 Μαΐου 1945, με ξύπνησε ένας δυνατός θόρυβος. Είδα Συμμαχικά αεροπλάνα να πετούν χαμηλά. Κατάλαβα αμέσως ότι το καθεστώς του Χίτλερ είχε ανατραπεί! Το πνεύμα του Ιεχωβά με είχε ενισχύσει για να υπομείνω μια απίστευτη δοκιμασία. Είχα διαπιστώσει πόσο αληθινά είναι τα λόγια του εδαφίου Ψαλμός 55:22, το οποίο με είχε παρηγορήσει τόσο πολύ στην αρχή των δοκιμασιών μου. Είχα “ρίξει στον Ιεχωβά το βάρος που σήκωνα” και, παρότι ήμουν σωματικά αδύναμος, εκείνος με είχε στηρίξει καθώς περπατούσα σε «κοιλάδα βαθιάς σκιάς».—Ψαλμός 23:4.
      Η Δύναμη του Ιεχωβά «Τελειοποιείται στην Αδυναμία»
      Μετά τον πόλεμο, η ζωή επέστρεψε σιγά σιγά στο φυσιολογικό της ρυθμό. Αρχικά, εργαζόμουν ως μισθωτός στο ορεινό αγρόκτημα του φίλου μου. Μόνο αφού μεσολάβησε ο κατοχικός στρατός των ΗΠΑ τον Απρίλιο του 1946 απαλλάχτηκα από την υποχρέωσή μου να εκτελώ καταναγκαστική αγροτική εργασία για το υπόλοιπο της ζωής μου.
      Στο τέλος του πολέμου, οι Χριστιανοί αδελφοί στο Μπαντ Ισλ και στη γύρω περιφέρεια άρχισαν να διεξάγουν τις συναθροίσεις τακτικά. Ξεκίνησαν το κήρυγμα με ανανεωμένο σθένος. Μου προσφέρθηκε εργασία νυχτοφύλακα σε κάποιο εργοστάσιο και έτσι ήμουν σε θέση να συνεχίσω το σκαπανικό. Τελικά, εγκαταστάθηκα στην περιοχή του Ζανκτ Βόλφγκανγκ, και το 1949 παντρεύτηκα την Τερέζια Κουρτς, η οποία είχε μια κόρη από προηγούμενο γάμο. Ήμασταν μαζί 32 χρόνια, μέχρι το θάνατο της αγαπημένης μου συζύγου το 1981. Την είχα φροντίσει επί εφτά και πλέον χρόνια.
      Μετά το θάνατο της Τερέζια ξανάρχισα την υπηρεσία σκαπανέα, η οποία με βοήθησε να ξεπεράσω το έντονο αίσθημα της απώλειας. Τώρα υπηρετώ ως σκαπανέας και πρεσβύτερος στην εκκλησία μου στο Μπαντ Ισλ. Εφόσον είμαι περιορισμένος σε αναπηρικό καροτσάκι, προσφέρω Γραφικά έντυπα και μιλώ στους ανθρώπους για την ελπίδα της Βασιλείας στο πάρκο του Μπαντ Ισλ ή μπροστά από το σπίτι μου. Οι θαυμάσιες Γραφικές συζητήσεις που έχω με άλλα άτομα αποτελούν πηγή χαράς για εμένα.
      Αναπολώντας το παρελθόν, μπορώ να πω με βεβαιότητα ότι οι τρομακτικές εμπειρίες τις οποίες αναγκάστηκα να υπομείνω δεν μου δημιούργησαν πικρία. Φυσικά, υπήρχαν περιπτώσεις που ένιωσα αποκαρδιωμένος εξαιτίας των δοκιμασιών μου. Ωστόσο, η θερμή μου σχέση με τον Ιεχωβά Θεό με βοηθούσε να ξεπερνώ τέτοιες αρνητικές περιόδους. Η νουθεσία του Κυρίου στον Παύλο, «η δύναμή μου τελειοποιείται στην αδυναμία», αποδείχτηκε αληθινή και στη δική μου ζωή. Τώρα, σε ηλικία σχεδόν 100 ετών, μπορώ να λέω όπως ο απόστολος Παύλος: «Βρίσκω ευχαρίστηση σε αδυναμίες, σε προσβολές, σε περιπτώσεις ανάγκης, σε διωγμούς και δυσκολίες, για τον Χριστό. Διότι όταν είμαι αδύναμος, τότε είμαι δυνατός».—2 Κορινθίους 12:9, 10.
      Η Σκοπιά (2005)
    • By ARchiv@L
      Walczący z Bogiem nigdy nie zwyciężą
      10. Dlaczego z ludzkiego punktu widzenia Kajfasz mógł się czuć pewnie na swym stanowisku i dlaczego jednak się zawiódł?
      10 W I wieku naczelni kapłani żydowscy byli wyznaczani przez władze rzymskie. Bogaty Józef Kajfasz, mianowany przez Waleriusza Gratusa, piastował ten urząd dłużej niż wielu jego poprzedników. Zawdzięczał to zapewne swoim umiejętnościom dyplomatycznym i przyjaźni z Piłatem, a nie błogosławieństwu Bożemu. Tak czy inaczej, z czasem zawiódł się na ludziach, którym zaufał. Zaledwie trzy lata po wspomnianym procesie apostołów Kajfasz utracił łaski Rzymian i przestał być arcykapłanem.
      11. Jaki koniec spotkał Poncjusza Piłata oraz żydowski system rzeczy i jaki płynie stąd wniosek?
      11 Rozkaz pozbawienia Kajfasza urzędu wyszedł od bezpośredniego zwierzchnika Piłata, Lucjusza Witeliusza, namiestnika Syrii. Piłat, bliski przyjaciel Kajfasza, nie mógł nic zrobić. Zaledwie rok później on sam został zdymisjonowany i wezwany do Rzymu, by bronić się przed stawianymi mu poważnymi zarzutami. A jeśli chodzi o żydowskich przywódców, którzy pokładali ufność w cezarze, Rzymianie faktycznie ‛zabrali zarówno ich miejsce, jak i ich naród’ — w roku 70 n.e. wojska rzymskie zburzyły Jerozolimę wraz ze świątynią i salą posiedzeń Sanhedrynu. Jakże prawdziwe okazały się słowa psalmisty: „Nie pokładajcie ufności w dostojnikach ani w synu ziemskiego człowieka, do którego nie należy wybawienie”! (Jana 11:48; Psalm 146:3).
      12. Jak przykład Jezusa pokazuje, że posłuszeństwo wobec Boga świadczy o mądrości?
      12 Zupełnie inaczej stało się ze wskrzeszonym Jezusem Chrystusem: Bóg ustanowił go Arcykapłanem w wielkiej duchowej świątyni. Żaden człowiek nie może anulować tej nominacji. Jezus „ma swoje kapłaństwo bez następców” (Hebrajczyków 2:9; 7:17, 24;9:11). Jehowa uczynił go również Sędzią żywych i umarłych (1 Piotra 4:5). Na mocy powierzonej mu władzy Jezus oceni, czy Józef Kajfasz i Poncjusz Piłat będą mogli powrócić w przyszłości do życia (Mateusza 23:33; Dzieje 24:15).
      Dzisiejsi nieustraszeni głosiciele Królestwa
      13. Jakie dzieło w czasach nowożytnych pochodziło od ludzi, a jakie od Boga? Dlaczego tak odpowiadasz?
      13 W naszych czasach, podobnie jak w I wieku, nie brakuje ludzi walczących z Bogiem (Dzieje 5:39). Na przykład gdy Świadkowie Jehowy w Niemczech nie godzili się nazywać Adolfa Hitlera swym Führerem (Wodzem), ten poprzysiągł, że zetrze ich z powierzchni ziemi (Mateusza 23:10). Stworzona przez niego machina zagłady wydawała się zdolna spełnić tę groźbę. Naziści aresztowali tysiące Świadków i osadzili ich w obozach koncentracyjnych. Niektórych pozbawili życia. Ale nie zdołali ich powstrzymać od oddawania czci wyłącznie Bogu i nie zniszczyli ich jako społeczności. Chrześcijanie ci wykonywali dzieło, które ‛pochodziło od Boga, a nie od ludzi’, nie można więc było go zahamować. Sześćdziesiąt lat później dawni więźniowie hitlerowskich obozów koncentracyjnych dalej wiernie służą Jehowie ‛całym swym sercem i duszą, i umysłem’, podczas gdy Hitler i jego narodowosocjalistyczna partia zapełniają tylko niechlubne karty historii (Mateusza 22:37).
      14. (a) Jak przeciwnicy starają się oczernić sług Bożych i z jakim skutkiem? (b) Czy takie poczynania mogą przynieść ludowi Bożemu trwałą szkodę? (Hebrajczyków 13:5, 6).
      14 Od tamtej pory jeszcze inni podejmowali walkę z Jehową i Jego ludem, z góry skazaną na przegraną. W różnych krajach europejskich czynniki religijne i polityczne usiłowały podstępnie przyczepić Świadkom Jehowy etykietkę „niebezpiecznej sekty”; zresztą taki sam zarzut wysuwano przeciwko chrześcijanom w I wieku (Dzieje 28:22). Tymczasem Europejski Trybunał Praw Człowieka uznał Świadków Jehowy za religię, a nie sektę. Przeciwnicy z pewnością o tym wiedzą. Mimo to wciąż oczerniają Świadków. W rezultacie niektórzy z tych chrześcijan stracili pracę. Ich dzieci bywają nękane w szkołach. Niekiedy bojaźliwi ludzie anulują umowy wynajmu obiektów, w których Świadkowie od dawna urządzali swoje zebrania. Zdarzało się nawet, że urzędy odmawiały komuś przyznania obywatelstwa tylko dlatego, że jest Świadkiem Jehowy! Ale Świadkowie wcale się tym nie zrażają.
      15, 16. Jak francuscy Świadkowie Jehowy zareagowali na sprzeciw wobec ich chrześcijańskiej działalności i dlaczego nie przestają głosić?
      15 Na przykład ogólnie rzecz biorąc Francuzi są rozsądni i bezstronni. Jednakże grupa przeciwników dążyła do wprowadzenia przepisów prawnych mających powstrzymać dzieło głoszenia o Królestwie. Jak na to zareagowali Świadkowie? Zwiększyli swą aktywność w służbie kaznodziejskiej na niespotykaną wcześniej skalę, co przyniosło zdumiewające efekty (Jakuba 4:7). W ciągu zaledwie sześciu miesięcy liczba domowych studiów biblijnych zwiększyła się w tym kraju o jedną trzecią! Szatan musi pałać wściekłością, widząc, jak szczere osoby reagują tam na dobrą nowinę (Objawienie 12:17). Nasi współwyznawcy we Francji są przekonani, że również w ich sytuacji spełnią się słowa proroka Izajasza: „Żadna broń wykonana przeciwko tobie nie okaże się skuteczna i potępisz każdy język, który się podniesie przeciwko tobie w sądzie” (Izajasza 54:17).
      16 Świadkowie Jehowy nie cieszą się, gdy spotykają ich prześladowania. Ale posłuszni poleceniu Boga nie mogą i nie zamierzają przestać mówić o rzeczach, które usłyszeli. Starają się być wzorowymi obywatelami. Jeśli jednak prawo ludzkie wymaga od nich złamania praw Bożych, muszą być posłuszni Bogu jako Władcy.
       
      Strażnica — 2005 https://wol.jw.org/pl/wol/d/r12/lp-p/2005925#h=13
    • By ARchiv@L
      Οι Θεομάχοι Δεν Μπορούν να Επιτύχουν
      10. Από ανθρώπινη άποψη, γιατί μπορεί να ένιωθε ασφαλής ο Καϊάφας για τη θέση του, αλλά γιατί ήταν άτοπη η πεποίθησή του;
      10 Τον πρώτο αιώνα, οι Ιουδαίοι αρχιερείς διορίζονταν από τις ρωμαϊκές αρχές. Ο εύπορος Ιωσήφ Καϊάφας τοποθετήθηκε στη θέση του αρχιερέα από τον Βαλέριο Γράτο και διατήρησε αυτό το αξίωμα περισσότερο από πολλούς προκατόχους του. Ο Καϊάφας πιθανότατα απέδιδε αυτό το επίτευγμα στις διπλωματικές του ικανότητες και στην προσωπική του φιλία με τον Πιλάτο μάλλον παρά στη θεϊκή πρόνοια. Πάντως, η πεποίθησή του σε ανθρώπους αποδείχτηκε άτοπη. Τρία μόλις χρόνια μετά την προσαγωγή των αποστόλων ενώπιον του Σάνχεδριν, ο Καϊάφας έχασε την εύνοια των ρωμαϊκών αρχών και καθαιρέθηκε από τη θέση του αρχιερέα.
      11. Ποια ήταν η κατάληξη του Πόντιου Πιλάτου και του Ιουδαϊκού συστήματος πραγμάτων, και ποιο συμπέρασμα βγάζετε εσείς από αυτό;
      11 Η διαταγή για την καθαίρεση του Καϊάφα δόθηκε από τον αμέσως ανώτερο του Πιλάτου, τον Λούκιο Βιτέλλιο, κυβερνήτη της Συρίας, ενώ ο στενός φίλος του Καϊάφα, ο Πιλάτος, δεν μπόρεσε να την εμποδίσει. Μάλιστα, ένα μόνο έτος μετά την απομάκρυνση του Καϊάφα, καθαιρέθηκε και ο ίδιος ο Πιλάτος από το αξίωμά του και ανακλήθηκε στη Ρώμη ώστε να λογοδοτήσει για σοβαρές κατηγορίες. Όσο για τους Ιουδαίους ηγέτες που έθεταν την εμπιστοσύνη τους στον Καίσαρα, οι Ρωμαίοι όντως πήραν “και τον τόπο τους και το έθνος τους”. Αυτό συνέβη το 70 Κ.Χ., όταν τα ρωμαϊκά στρατεύματα κατέστρεψαν εντελώς την πόλη της Ιερουσαλήμ, περιλαμβανομένου του ναού και της αίθουσας του Σάνχεδριν. Πόσο αληθινά αποδείχτηκαν σε αυτή την περίπτωση τα λόγια του ψαλμωδού: «Μη θέτετε την εμπιστοσύνη σας σε ευγενείς ούτε σε γιο χωματένιου ανθρώπου, από τον οποίο δεν υπάρχει σωτηρία»!—Ιωάννης 11:48· Ψαλμός 146:3.
      12. Πώς αποδεικνύει η περίπτωση του Ιησού ότι η υπακοή στον Θεό είναι η σοφή πορεία;
      12 Σε αντίθεση με αυτό, ο Θεός διόρισε τον αναστημένο Ιησού Χριστό Αρχιερέα ενός μεγάλου πνευματικού ναού. Κανένας άνθρωπος δεν μπορεί να ακυρώσει εκείνον το διορισμό. Πράγματι, ο Ιησούς «έχει την ιεροσύνη του χωρίς κανένα διάδοχο». (Εβραίους 2:9· 7:17, 24· 9:11) Ο Θεός διόρισε επίσης τον Ιησού Κριτή των ζωντανών και των νεκρών. (1 Πέτρου 4:5) Με αυτή την ιδιότητα, ο Ιησούς θα αποφασίσει αν ο Ιωσήφ Καϊάφας και ο Πόντιος Πιλάτος έχουν πιθανότητα μελλοντικής ζωής.—Ματθαίος 23:33· Πράξεις 24:15.
      Άφοβοι Σύγχρονοι Κήρυκες της Βασιλείας
      13. Στους σύγχρονους καιρούς, ποιο έργο αποδείχτηκε ότι ήταν από ανθρώπους, και ποιο έργο αποδείχτηκε ότι ήταν από τον Θεό; Πώς το ξέρετε;
      13 Στις ημέρες μας, όπως και τον πρώτο αιώνα, δεν λείπουν οι «θεομάχοι». (Πράξεις 5:39) Για παράδειγμα, όταν οι Μάρτυρες του Ιεχωβά στη Γερμανία αρνούνταν να χαιρετίσουν τον Αδόλφο Χίτλερ ως Ηγέτη (Φύρερ) τους, ο Χίτλερ ορκίστηκε να τους εξοντώσει. (Ματθαίος 23:10) Ο αποτελεσματικός μηχανισμός θανάτου που διέθετε φαινόταν ικανός και με το παραπάνω να το επιτύχει αυτό. Οι Ναζί μπόρεσαν να συλλάβουν χιλιάδες Μάρτυρες και να τους στείλουν σε στρατόπεδα συγκέντρωσης. Κατάφεραν μάλιστα να σκοτώσουν μερικούς Μάρτυρες. Αλλά δεν μπόρεσαν να κάμψουν την αποφασιστικότητα των Μαρτύρων να λατρεύουν μόνο τον Θεό, ούτε και μπόρεσαν να εξαλείψουν τους υπηρέτες του Θεού ως ομάδα. Το έργο αυτών των Χριστιανών ήταν από τον Θεό, όχι από ανθρώπους, και το έργο του Θεού είναι αδύνατον να ανατραπεί. Εξήντα χρόνια αργότερα, πιστοί επιζώντες από τα στρατόπεδα συγκέντρωσης του Χίτλερ εξακολουθούν να υπηρετούν τον Ιεχωβά “με όλη τους την καρδιά και με όλη τους την ψυχή και με όλη τους τη διάνοια”, ενώ από τον Χίτλερ και το ναζιστικό του κόμμα απέμεινε μόνο η επονείδιστη μνήμη τους.—Ματθαίος 22:37.
      14. (α) Ποιες προσπάθειες έχουν κάνει οι εναντιούμενοι για να συκοφαντήσουν τους υπηρέτες του Θεού, και με ποια αποτελέσματα; (β) Θα προξενήσουν αυτές οι προσπάθειες μόνιμη βλάβη στο λαό του Θεού; (Εβραίους 13:5, 6)
      14 Στα χρόνια που έχουν περάσει από τις προσπάθειες των Ναζί, έχουν δώσει και άλλοι χαμένες μάχες εναντίον του Ιεχωβά και του λαού του. Σε κάποιες χώρες της Ευρώπης, πανούργα θρησκευτικά και πολιτικά στοιχεία έχουν προσπαθήσει να στιγματίσουν τους Μάρτυρες του Ιεχωβά ως “επικίνδυνη αίρεση”—κατηγορία ίδια με εκείνη που κυκλοφορούσε εναντίον των Χριστιανών του πρώτου αιώνα. (Πράξεις 28:22) Το γεγονός είναι ότι το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου έχει αναγνωρίσει τους Μάρτυρες του Ιεχωβά ως θρησκεία, όχι ως αίρεση. Οι εναντιούμενοι ασφαλώς το γνωρίζουν αυτό. Εντούτοις, επιμένουν να συκοφαντούν τους Μάρτυρες. Ως άμεσο αποτέλεσμα αυτής της δυσφήμησης, μερικοί από αυτούς τους Χριστιανούς έχουν απολυθεί από την εργασία τους. Παιδιά που είναι Μάρτυρες έχουν αντιμετωπίσει παρενόχληση στο σχολείο. Φοβισμένοι ιδιοκτήτες έχουν ακυρώσει μισθωτήρια συμβόλαια για κτίρια που χρησιμοποιούσαν επί χρόνια οι Μάρτυρες για τις συναθροίσεις τους. Σε λίγες περιπτώσεις, κυβερνητικοί φορείς έχουν μάλιστα αρνηθεί την υπηκοότητα σε κάποια άτομα με μόνη αιτιολογία το ότι είναι Μάρτυρες του Ιεχωβά! Ωστόσο, οι Μάρτυρες δεν πτοούνται.
      15, 16. Πώς έχουν αντιδράσει οι Μάρτυρες του Ιεχωβά στη Γαλλία απέναντι στην εναντίωση που εκδηλώνεται προς το Χριστιανικό έργο τους, και γιατί συνεχίζουν να κηρύττουν;
      15 Στη Γαλλία, για παράδειγμα, οι άνθρωποι είναι γενικά λογικοί και αμερόληπτοι. Ωστόσο, μερικοί εναντιούμενοι έχουν προωθήσει κάποιους νόμους με στόχο να παραλύσουν το έργο της Βασιλείας. Πώς έχουν αντιδράσει οι Μάρτυρες του Ιεχωβά εκεί; Έχουν εντείνει τη δράση τους στον αγρό όσο ποτέ άλλοτε, με συναρπαστικά αποτελέσματα. (Ιακώβου 4:7) Μάλιστα, σε μια περίοδο μόλις έξι μηνών, ο αριθμός των οικιακών Γραφικών μελετών σε εκείνη τη χώρα αυξήθηκε κατά 33 τοις εκατό—εκπληκτικό ποσοστό! Ο Διάβολος πρέπει να εξοργίζεται βλέποντας τα άτομα που έχουν ειλικρινή καρδιά στη Γαλλία να ανταποκρίνονται στα καλά νέα. (Αποκάλυψη 12:17) Οι συγχριστιανοί μας στη Γαλλία έχουν την πεποίθηση ότι τα λόγια του προφήτη Ησαΐα θα επαληθευτούν στην περίπτωσή τους: «Οποιοδήποτε όπλο κατασκευαστεί εναντίον σου δεν θα έχει επιτυχία, και όποια γλώσσα και αν εγερθεί εναντίον σου στην κρίση, θα την καταδικάσεις».—Ησαΐας 54:17.
      16 Οι Μάρτυρες του Ιεχωβά δεν απολαμβάνουν το διωγμό. Ωστόσο, υπακούοντας στην εντολή του Θεού προς όλους τους Χριστιανούς, δεν μπορούν και δεν πρόκειται να σταματήσουν να μιλούν για αυτά που έχουν ακούσει. Προσπαθούν να είναι καλοί πολίτες. Όπου, όμως, υπάρχει σύγκρουση ανάμεσα στο νόμο του Θεού και στο νόμο του ανθρώπου, πρέπει να υπακούν στον Θεό ως άρχοντα.
       
      Η Σκοπιά (2005)
      https://wol.jw.org/el/wol/d/r11/lp-g/2005925#h=13
       
       
       

    • Guest Nicole
      By Guest Nicole
      Sólo queda una vela encendida en medio de la tarta 
      y se quiere consumir 
      Ya se van los invitados, 
      tú y yo nos miramos sin saber bien qué decir 
      Nada que descubra lo que siento, 
      que este día fue perfecto y parezco tan feliz 
      Nada como que hace mucho tiempo que me cuesta sonreír 

      Quiero vivir, quiero gritar, 
      quiero sentir el universo sobre mí 
      Quiero correr en libertad, 
      quiero encontrar mi sitio 

      Una broma del destino, 
      una melodía acelerada en una canción que nunca acaba 
      Ya he tenido suficiente, 
      necesito alguien que comprenda 
      que estoy sola en medio de un montón de gente 
      Qué puedo hacer 

      Quiero vivir, quiero gritar, 
      quiero sentir el universo sobre mí 
      Quiero correr en libertad, 
      quiero llorar de felicidad 
      Quiero vivir, quiero sentir el universo sobre mí 
      Como un naufrago en el mar, quiero encontrar mi sitio 
      Sólo encontrar mi sitio 

      Todos los juguetes rotos 
      todos los amantes locos, 
      todos los zapatos de charol 
      Todas las casitas de muñecas donde celebraba fiestas, 
      donde solo estaba yo 
      Vuelve el espíritu olvidado del verano del amor 

      Quiero vivir, quiero gritar, 
      quiero sentir el universo sobre mí 
      Quiero correr en libertad, 
      quiero llorar de felicidad 
      Quiero vivir, quiero sentir el universo sobre mí 
      Como un naufrago en el mar, 
      quiero encontrar mi sitio 
      Sólo encontrar mi sitio 

      Quiero vivir, quiero gritar, 
      quiero sentir el universo sobre mí 
      Quiero correr en libertad, 
      quiero llorar de felicidad 
      Quiero vivir, 
      quiero sentir el universo sobre mí 
      Como un naufrago en el mar, 
      quiero encontrar mi sitio 

      Solo queda una vela encendida en medio de la tarta 
      Y se quiere consumir
       
    • By TheWorldNewsOrg
      And then compare Chuck Schumer's fake tears vs. his voice years earlier.
       
    • Guest Nicole
      By Guest Nicole
      Si ves que me he alejado de mi mismo
      Y que no me he dado cuenta
      Que me atrapa el egoísmo
      Que camino sin fijarme
      Hacia el borde de un abismo
      Si algún día me ves dormido
      Y no he podido despertar
      Si ves que estoy perdiendo los detalles
      Y que avanzo sin mirar
      Cuando camino por la calle
      Porque estoy muy preocupado para que nada me falle
      Y deje de hacer las cosas solamente por amar
      No me dejes continuar, hazme regresar
      Tócame, para unirme con el mundo
      Para respirar profundo solamente tócame
      Tócame, para estar de nuevo en casa
      Con tu mano se me pasa todo el miedo, tócame
      Si ves que no sonrío fácilmente
      Porque ahora me preocupa lo que me era indiferente
      Si la sombra del futuro esta nublando mi presente
      Y las trampas de mi mente no me dejan escapar
      No me dejes continuar, hazme regresar
      Tócame, para unirme con el mundo
      Para respirar profundo solamente tócame
      Tócame, para estar de nuevo en casa
      Con tu mano se me pasa todo el miedo, tócame, tócame
      Tócame, para unirme con el mundo
      Para respirar profundo solamente tócame
      Tócame, para estar de nuevo en casa
      Con tu mano se me pasa todo el miedo, tócame, tócame
      Tócame
       
    • Guest Nicole
      By Guest Nicole
      Que seas feliz, feliz, feliz 
      es todo lo que pido 
      en nuestra despedida 
      no pudo ser después 
      de haberte amado tanto 
      por todas esas cosas tan absurdas 
      de la vida. 

      Siempre podrás contar conmigo 
      no importa donde estés 
      al fin que ya lo ves 
      quedamos como amigos. 

      En vez de despedirnos 
      con reproche y con llantos 
      yo que te quise tanto 
      quiero que seas feliz, feliz, feliz 

      Siempre podrás contar conmigo 
      no importa donde estés 
      al fin que ya lo ves 
      quedamos como amigos. 

      En vez de despedirnos 
      con reproche y con llantos 
      yo que te quise tanto 
      quiero que seas feliz, feliz, feliz 

      En vez de despedirnos 
      con reproche y con llantos 
      yo que te quise tanto 
      quiero que seas feliz, feliz, feliz
  • Forum Statistics

    61,676
    Total Topics
    114,484
    Total Posts
  • Member Statistics

    16,505
    Total Members
    1,592
    Most Online
    Leander H. McNelly
    Newest Member
    Leander H. McNelly
    Joined




×
×
  • Create New...

Important Information

Terms of Service Confirmation Terms of Use Privacy Policy Guidelines We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue.