Search the Community

Showing results for tags 'periodiko-net'.



More search options

  • Search By Tags

    Type tags separated by commas.
  • Search By Author

Content Type


Forums

  • English
    • Social
    • Religion
    • Health & Medicine
    • Arts and culture
    • Business and economics
    • Technology
    • Science
    • Food & Drink
    • Automotive
    • Home & Garden
    • World News
    • Community Resources
    • Sports
  • Other Languages
    • Español
    • Français
    • Deutsch
    • Italiano
    • Portugués
    • Filipino
    • Polski
    • русский
    • Tieng Viet
    • ελληνικά
    • Nederlands
  • ¡VIva Vancouver!'s Cerveza Craft y Community!
  • Virtual Reality Portal's Topics

Categories

  • Files
  • Virtual Reality Portal's Files

Categories

  • Articles

Blogs

  • Admin's Blog
  • The Librarian's Notebook
  • Encouraging Letters For Aged and Ailing Brothers and Sisters Worldwide
  • Money
  • News
  • Business Leadership
  • Philippine News
  • Philippine Belief and Culture
  • In Need of a Muse
  • Kanyakumari Video Hub
  • Keep Awake!
  • More
  • Andrew Clements
  • ielts certificate for sale
  • Blog

Calendars

  • Community Calendar
  • JW Calendar
  • ¡VIva Vancouver!'s Event Calendar
  • ¡VIva Vancouver!'s Events
  • Virtual Reality Portal's Events

Marker Groups

  • Members
  • Marker

Found 7 results

  1. Παγκόσμια Ηθική Κατάρρευση «Η ΑΠΑΤΗ υπάρχει παντού», λέει ο Ντέιβιντ Κάλαχαν, ο οποίος έγραψε το βιβλίο Ο Πολιτισμός της Απάτης (The Cheating Culture), που εκδόθηκε πρόσφατα. Μεταξύ άλλων πραγμάτων που συμβαίνουν στις Ηνωμένες Πολιτείες, αναφέρεται στην «απάτη από μαθητές λυκείου και φοιτητές», στην «πειρατεία» που παρατηρείται στη μουσική και στις κινηματογραφικές ταινίες, στην «κλοπή στο χώρο εργασίας», στις «τεράστιες απάτες στον κλάδο της υγείας», καθώς και στη χρήση στεροειδών στον αθλητισμό, και καταλήγει ως εξής: «Προσθέστε και τις κάθε είδους ηθικές και νομικές παραβάσεις, και τότε αντιλαμβάνεστε ότι υπάρχει ηθική κρίση σοβαρών διαστάσεων». Η εφημερίδα Δε Νιου Γιορκ Τάιμς (The New York Times) ανέφερε ότι ο τυφώνας Κατρίνα, ο οποίος έπληξε τις Ηνωμένες Πολιτείες στα τέλη του 2005, «προξένησε μια από τις πιο ασυνήθιστες εκδηλώσεις απάτης, μηχανορραφιών και κραυγαλέας γραφειοκρατικής κακοδιαχείρισης στη σύγχρονη ιστορία». Κάποια γερουσιαστής των ΗΠΑ δήλωσε: «Η χονδροειδής απάτη, η θρασύτητα των μηχανορραφιών, η έκταση της σπατάλης—όλα αυτά σε αφήνουν εμβρόντητο». Ομολογουμένως, εξακολουθούν να υπάρχουν παραδείγματα ανιδιοτελούς ανθρώπινης καλοσύνης. (Πράξεις 27:3· 28:2) Αλλά πολύ συχνά ακούμε: «Πώς θα ωφεληθώ εγώ; Τι θα κερδίσω εγώ από αυτό;» Η στάση εγωπρωτισμού και συμφεροντολογίας φαίνεται πως έχει γίνει ο κανόνας. Στο παρελθόν, η ιδιοτελής και χονδροειδής ανηθικότητα έχει θεωρηθεί ένας από τους παράγοντες που συνέβαλαν στην κατάρρευση πολιτισμών, όπως ήταν η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Μήπως αυτό που συμβαίνει τώρα προμηνύει κάτι ακόμη πιο σημαντικό; Επηρεάζονται άραγε τώρα όλα τα μέρη του κόσμου από “την αύξηση της ανομίας”, η οποία, όπως προλέγει η Αγία Γραφή, θα χαρακτήριζε το τέλος ολόκληρου αυτού του συστήματος πραγμάτων;—Ματθαίος 24:3-8, 12-14· 2 Τιμόθεο 3:1-5. Η Παρακμή Παγκοσμίως Στις 22 Ιουνίου 2006, η εφημερίδα Άφρικα Νιους (Africa News), σε άρθρο της για μια «συνάντηση εργασίας με θέμα τη σεξουαλική κακοποίηση και την πορνογραφία» στις φτωχογειτονιές σε ένα τμήμα της Ουγκάντας, έλεγε ότι «η παραμέληση από μέρους των γονέων ευθύνεται για την αύξηση της πορνείας και της χρήσης ναρκωτικών στην περιοχή». Η εφημερίδα ανέφερε: «Ο επικεφαλής της Υπηρεσίας Προστασίας Παιδιών και Οικογένειας στο Αστυνομικό Τμήμα του Καουέμπε, κ. Νταμπάντζι Σαλόνγκο, είπε ότι τα ποσοστά παιδικής κακοποίησης και ενδοοικογενειακής βίας είχαν αυξηθεί τρομακτικά». Σύμφωνα με έναν γιατρό στην Ινδία, «η κοινωνία χάνει τα πολιτιστικά της αγκυροβόλια». Μια σκηνοθέτρια στο ίδιο μέρος είπε ότι «η αυξημένη χρήση ναρκωτικών σε συνδυασμό με την εντεινόμενη σεξουαλική ασυδοσία αποτελούν άλλη μία ένδειξη ότι η Ινδία βυθίζεται στην “ασωτία της Δύσης”». Ο Χου Πέιτσενγκ, γενικός γραμματέας του Συλλόγου Σεξολογίας της Κίνας με έδρα το Πεκίνο, τόνισε: «Παλιότερα στην κοινωνία, είχαμε την αίσθηση του ορθού και του εσφαλμένου. Τώρα, μπορούμε να κάνουμε ό,τι θέλουμε». Ένα άρθρο στο περιοδικό Η Κίνα Σήμερα (China Today) το έθεσε ως εξής: «Η κοινωνία γίνεται ολοένα και πιο ανεκτική στις εξωσυζυγικές σχέσεις». «Φαίνεται ότι ο καθένας γδύνεται και χρησιμοποιεί το σεξ για να πουλήσει τα προϊόντα του», παρατήρησε πρόσφατα η αγγλική εφημερίδα Γιόρκσερ Ποστ (Yorkshire Post). «Μέχρι πριν από σχεδόν μία γενιά, τέτοιες πράξεις θα είχαν προκαλέσει σοβαρό ηθικό σκάνδαλο. Σήμερα, δεχόμαστε έναν καταιγισμό σεξουαλικών εικόνων από οπουδήποτε θα μπορούσε να φανταστεί κανείς, και η πορνογραφία έχει . . . ριζώσει για τα καλά στην κοινωνία μας». Η εφημερίδα πρόσθεσε: «Ύλη [αναγνωσμάτων και θεαμάτων] η οποία κάποτε θεωρούνταν ασφαλής μόνο για κοινό ηλικίας άνω των 18 ετών αποτελεί τώρα συχνά κύριο θέαμα για όλη την οικογένεια και, όπως αναφέρουν οι αντιμαχόμενοι την πορνογραφία, συνήθως στοχεύει άμεσα στα παιδιά». Το Περιοδικό της Νιου Γιορκ Τάιμς (The New York Times Magazine) ανέφερε: «[Μερικοί έφηβοι] μιλούν για [τις σεξουαλικές εμπειρίες τους] τόσο άνετα όσο αν συζητούσαν για το τι θα φάνε το μεσημέρι». Το περιοδικό Τουίνς Νιους (Tweens News), «ο οδηγός των γονέων για παιδιά 8 ως 12 ετών», σχολίασε: «Με τον παιδικό γραφικό χαρακτήρα του, κάποιο κοριτσάκι είχε γράψει το εξής συνταρακτικό μήνυμα: “Η μαμά μου με πιέζει να βγω ραντεβού με αγόρια και να κάνουμε σεξ. Είμαι μόλις 12 χρονών . . . βοηθήστε με!”» Πώς άλλαξαν οι καιροί! Η εφημερίδα του Καναδά Τορόντο Σταρ (Toronto Star) ανέφερε ότι, μέχρι πρόσφατα, «η ιδέα και μόνο της ελεύθερης συμβίωσης ανάμεσα σε ομοφυλόφιλους ή λεσβίες αποτελούσε σοβαρό ηθικό σκάνδαλο». Ωστόσο, η Μπάρμπαρα Φρίμεν, καθηγήτρια κοινωνικής ιστορίας στο Πανεπιστήμιο Κάρλτον της Οτάβα, παρατηρεί: «Οι άνθρωποι λένε τώρα: “Η ιδιωτική ζωή είναι προσωπικό ζήτημα. Δεν θέλουμε παρεμβάσεις άλλων”». Είναι ολοφάνερο ότι, τις περασμένες λίγες δεκαετίες, οι ηθικές αξίες εκφυλίστηκαν με ραγδαίο ρυθμό σε πολλά μέρη παγκοσμίως. Τι έχει οδηγήσει σε αυτές τις ριζικές αλλαγές; Τι πιστεύετε εσείς προσωπικά για αυτές; Επίσης, τι δείχνουν οι αλλαγές για το μέλλον; πηγή (για το αρχείο μας) Ομοφυλοφιλία και Παγκόσμια Ηθική Κατάρρευση – .pdf
  2. Ομοφυλοφιλία – Είναι Πράγματι Τόσο Κακή; «Από τότε που ήμουν παιδί, είχα ομοφυλοφιλικές επιθυμίες. Επειδή δεν τις κατανοούσα, δεν πήρα προφυλάξεις. Αυτό με οδήγησε στο να κάνω κάτι πολύ κακό με ένα φίλο μου. Ένιωθα έντονη την ενοχή, και νόμιζα ότι ο Ιεχωβά δεν θα με συγχωρούσε ποτέ». «Η ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ Προσπαθεί να Πείσει τα Παιδιά μας για την Ομοφυλοφιλία». Αυτός ήταν ο τίτλος ενός άρθρου που έγραψε κάποιος δημοσιογράφος εφημερίδας. Ο αρθρογράφος παρατήρησε: «Οι τηλεθεατές υπόκεινται σε μια πληθώρα προγραμμάτων που παρουσιάζουν ευνοϊκά τον τρόπο ζωής των ομοφυλοφίλων». Η τηλεόραση, όμως, είναι μόνο ένα από τα πολλά μέσα που χρησιμοποιούνται στις μέρες μας για να προωθήσουν την ομοφυλοφιλία μεταξύ των νέων. Την προπαγάνδα υπέρ της ομοφυλοφιλίας προωθούν επίσης δάσκαλοι, συνομήλικοι, κινηματογραφικές ταινίες, βιβλία και περιοδικά. Ο ιατρικός κόσμος έχει και αυτός ακολουθήσει το ρεύμα. Κατά παράδοση, οι γιατροί θεωρούσαν την ομοφυλοφιλία ως ασθένεια. Αλλά το 1973, η Αμερικανική Ψυχιατρική Ένωση δήλωσε ότι η ομοφυλοφιλία δεν έπρεπε πλέον να θεωρείται ψυχιατρική διαταραχή. Από τότε, πολλοί γιατροί έχουν σχεδόν δώσει τη συγκατάθεσή τους στον τρόπο ζωής των ομοφυλοφίλων. Ο ψυχοθεραπευτής Άλμπερτ Έλις, για παράδειγμα, διακήρυξε ότι οι ομοφυλοφιλικές σχέσεις «δεν είναι σε καμία περίπτωση διεστραμμένες αλλά αποτελούν υγιή σεξουαλική συμπεριφορά του ανθρώπου. . . . Απολαύστε τες αν το επιλέξετε, και μην επιτρέψετε σε κανέναν να σας προπαγανδίσει για να πιστέψετε ότι είναι ‘εσφαλμένες’ ή ότι αποτελούν ‘ένδειξη διαταραχής’». Αυτές οι απόψεις είναι τόσο εκτεταμένες ώστε το περιοδικό Νιούζγουικ (Newsweek) αναφέρει: «Υποκινούμενοι από τις εικόνες των μέσων ενημέρωσης και από ένα νέο κλίμα αποδοχής, οι έφηβοι πειραματίζονται πιο ανοιχτά με την ομοφυλοφιλία και την αμφισεξουαλικότητα». Ενώ στο παρελθόν οι έφηβοι αποδοκίμαζαν σθεναρά τις σχέσεις με το ίδιο φύλο, δεν είναι υπερβολή να πούμε ότι όλο και περισσότεροι νέοι τώρα τις θεωρούν «της μόδας». Ακόμη και νέοι που δεν συμμετέχουν σε ομοφυλοφιλικές πράξεις είναι συνήθως αρκετά ανεκτικοί απέναντι σε άλλους που το κάνουν αυτό. «Υποθέτω ότι αν ένας φίλος μου μού έλεγε ότι ήταν ομοφυλόφιλος θα εξακολουθούσα να είμαι φίλος του», λέει ένας νεαρός ονόματι Ντάρεν. Ένας νεαρός φοιτητής κολεγίου μάλιστα εξέφρασε την ανησυχία ότι ίσως να μην ήταν φυσιολογικός αφού του «άρεσαν μόνο τα κορίτσια»! Η σημερινή φιλελεύθερη ατμόσφαιρα μπορεί λοιπόν να προκαλέσει σύγχυση στους Χριστιανούς νέους—ιδιαίτερα σε εκείνους που για κάποιο λόγο νιώθουν έλξη για το ίδιο φύλο. Αυτοί γνωρίζουν ότι η ομοφυλοφιλία δυσαρεστεί τον Θεό και ειλικρινά θέλουν να την αποφύγουν. Μερικές φορές, όμως, η μάχη για τον έλεγχο των αισθημάτων τους μπορεί να είναι τόσο εξαντλητική ώστε να αρχίσουν να αναρωτιούνται αν η στάση της Αγίας Γραφής είναι δίκαιη ή λογική. ‘Είναι πράγματι τόσο κακή η ομοφυλοφιλία;’ ίσως αναρωτιούνται. Τι Λέει ο Λόγος του Θεού Για να δεις την απάντηση, διάβασε μόνος σου τι είπε ο απόστολος Παύλος στα εδάφια 1 Κορινθίους 6:9, 10: «Τι! Δεν γνωρίζετε ότι άδικα άτομα δεν θα κληρονομήσουν τη βασιλεία του Θεού; Μην παροδηγείστε. Ούτε πόρνοι ούτε ειδωλολάτρες ούτε μοιχοί ούτε άντρες διατηρημένοι για αφύσικους σκοπούς [«άντρες που ασκούν πορνεία», Νέα Διεθνής Μετάφραση (New International Version)· «θηλυπρεπείς», Καινή Διαθήκη, «των Τεσσάρων Καθηγητών»] ούτε άντρες που πλαγιάζουν με άντρες [«σοδομίτες», Νεοελληνική Δημοτική Μετάφραση· «διεστραμμένοι ομοφυλόφιλοι», Σημερινή Αγγλική Μετάφραση (Today’s English Version)] ούτε κλέφτες ούτε άπληστοι ούτε μέθυσοι ούτε υβριστές ούτε άρπαγες θα κληρονομήσουν τη βασιλεία του Θεού». Πρόσεξε ότι ο Παύλος συγκεκριμένα ανέφερε εκείνους που προφανώς αναλαμβάνουν παθητικό σεξουαλικό ρόλο και εκείνους που παίζουν πιο ενεργό «αρσενικό» ρόλο στις ανήθικες σχέσεις τους. Έτσι κατέστησε σαφές το ότι ο Θεός αποδοκιμάζει όλες τις ομοφυλοφιλικές πράξεις. Αυτό είναι επίσης φανερό από τα λόγια του Παύλου στα εδάφια Ρωμαίους 1:18-27: «Η οργή του Θεού αποκαλύπτεται από τον ουρανό ενάντια σε κάθε ασέβεια και αδικία των ανθρώπων που καταπνίγουν την αλήθεια με άδικο τρόπο. . . . Ο Θεός, ανάλογα με τις επιθυμίες των καρδιών τους, τους παρέδωσε σε ακαθαρσία, ώστε τα σώματά τους να ατιμάζονται ανάμεσά τους . . . Να γιατί ο Θεός τούς παρέδωσε σε επαίσχυντες σεξουαλικές ορέξεις, επειδή και οι γυναίκες τους άλλαξαν τη φυσική χρήση του εαυτού τους σε χρήση που είναι αντίθετη στη φύση· παρόμοια, και οι άντρες ακόμη άφησαν τη φυσική χρήση της γυναίκας και άναψαν άγρια από το σαρκικό τους πόθο ο ένας για τον άλλον, άντρες με άντρες, εργαζόμενοι ό,τι είναι χυδαίο». Εδώ ο Παύλος συγκεκριμένα καταδίκασε τόσο την αντρική όσο και τη γυναικεία ομοφυλοφιλία. Καταδίκασε τις ομοφυλοφιλικές πράξεις ως αφύσικες και ‘χυδαίες’. Αρρωστημένη ή Υγιής Συμπεριφορά; Πολλοί ίσως θα απαντήσουν σε αυτό λέγοντας ότι η άποψη της Αγίας Γραφής είναι απλώς απαρχαιωμένη, ξεπερασμένη. Αλλά όταν το σκεφτείς, ποιος γνωρίζει καλύτερα από τον Δημιουργό μας τη σωματική, διανοητική, συναισθηματική και πνευματική μας κατασκευή; Ο Θεός έφτιαξε τον άντρα και τη γυναίκα και έβαλε μέσα τους τη δυνατή έλξη που νιώθουν ο ένας για τον άλλον. (Γένεσις 1:27, 28) Δεν τους έφτιαξε για να νιώθουν σεξουαλική έλξη για κάποιο άτομο του ίδιου φύλου. Επιπλέον, ο Θεός έχει καθορίσει ότι οι σεξουαλικές σχέσεις μεταξύ άντρα και γυναίκας θα πρέπει να λαβαίνουν χώρα μόνο μέσα στη γαμήλια διευθέτηση.—Εβραίους 13:4. Αυτό δεν μας προξενεί δυσκολίες. Στο εδάφιο Ησαΐας 48:17, ο Ιεχωβά Θεός λέει ότι αυτός ‘σε διδάσκει για την ωφέλειά σου’. Ναι, αυτός γνωρίζει τι μας βοηθάει και τι μας βλάπτει. Αν και για μερικούς μπορεί να φαίνεται δύσκολο το να ακολουθήσουν τις διδασκαλίες της Αγίας Γραφής, αυτές είναι πάντοτε ‘υγιείς διδασκαλίες’, δηλαδή ωφέλιμες για το νου και το σώμα. (Τίτο 2:1) Η ομοφυλοφιλία, από την άλλη, μπορεί μόνο να βλάψει τη σωματική, συναισθηματική και πνευματική ευημερία κάποιου. Η κρίση του AIDS είναι ένα παράδειγμα του πόσο ανθυγιεινός είναι ο τρόπος ζωής των ομοφυλοφίλων. Στη Βόρεια Αμερική, οι ομοφυλόφιλοι άντρες έχουν πολύ περισσότερες πιθανότητες να προσβληθούν από αυτή την ασθένεια από οποιονδήποτε άλλον. Αλλά το AIDS είναι μόνο μία από τις πολλές παθήσεις—ηπατίτιδα, ηπατικές λοιμώξεις, γονόρροια, σύφιλη και γαστρεντερικά παράσιτα—που συνήθως προσβάλλουν τους ομοφυλοφίλους. Τι προκαλεί αυτή την εξάπλωση των ασθενειών; Ο Δρ Τζόζεφ Νικολόζι εξηγεί: «Πολλοί συγγραφείς έχουν τεκμηριώσει τα ψυχαναγκαστικά, εθιστικά στοιχεία του τρόπου ζωής των ομοφυλοφίλων». Μια εκτενής μελέτη αποκάλυψε ότι το «28 τοις εκατό των ομοφυλόφιλων αντρών είχαν σεξουαλικές επαφές με χίλιους ή και περισσότερους συντρόφους. . . . Σχεδόν οι μισοί από τους λευκούς ομοφυλόφιλους άντρες . . . είπαν ότι είχαν τουλάχιστον 500 διαφορετικούς σεξουαλικούς συντρόφους». Το βιβλίο Συμπεριφορά των Ομοφυλοφίλων (Homosexual Behavior) εξηγεί ότι πολλοί ομοφυλόφιλοι «φοβούνται τη διαπροσωπική δέσμευση, την οικειότητα ή την ευθύνη . . . Η παρόρμηση για απρόσωπο σεξ μερικές φορές ασκεί τεράστιο ψυχαναγκασμό. Μερικά από αυτά τα άτομα μπορεί να έχουν δέκα και πλέον σεξουαλικές επαφές σε ένα μόνο πρωί ή απόγευμα». Θα μπορούσε μια τέτοια ανεξέλεγκτη συμπεριφορά να είναι υγιής; Δεν είναι, μάλλον, αρρωστημένη και εξαχρειωτική; Εκείνοι που μετέχουν σε τέτοια άγρια, αχαλίνωτη σεξουαλική διαγωγή σαφώς είναι «δούλοι της διαφθοράς».—2 Πέτρου 2:19. Εκτός από αυτό, μεγάλο μέρος των ομοφυλοφιλικών σεξουαλικών σχέσεων είναι απαίσιο, βίαιο και εντελώς σαδιστικό. Ο απόστολος Παύλος είπε: «Τα πράγματα που γίνονται στα κρυφά από αυτούς είναι ντροπή ακόμη και να τα αφηγείται κανείς». (Εφεσίους 5:12) Αυτή η βία προδίδει το θυμό και τον πόνο που κρύβονται κάτω από την επιφάνεια του υποτιθέμενου «εύθυμου» τρόπου ζωής των ομοφυλοφίλων. Είναι αλήθεια πως μερικοί ομοφυλόφιλοι ισχυρίζονται ότι δεν έχουν πολλούς σεξουαλικούς συντρόφους. Αλλά οι «μονογαμικοί» ομοφυλόφιλοι είναι η μειονότητα—και οι σχέσεις τους είναι συνήθως πρόσκαιρες. Ακόμη και όταν οι δεσμοί του ίδιου φύλου διαρκούν, αυτοί δεν είναι αποτέλεσμα της αγάπης που περιγράφεται στην Αγία Γραφή. Αυτή η αγάπη «δεν συμπεριφέρεται άπρεπα».—1 Κορινθίους 13:4, 5. Οι Συνέπειες Ο Παύλος λέει στο εδάφιο Ρωμαίους 1:27: «Άντρες με άντρες έκαναν αυτές τις επαίσχυντες τρομερές πράξεις, λαβαίνοντας, φυσικά, στις δικές τους προσωπικότητες τις συνέπειες της σεξουαλικής διαστροφής». (Η Καινή Διαθήκη στη Σύγχρονη Αγγλική [The New Testament in Modern English] του Τζ. Μπ. Φίλιπς) Με ποιους τρόπους; Για έναν από αυτούς το βιβλίο Συμπεριφορά των Ομοφυλοφίλων αναφέρει: «Οι ομοφυλόφιλες γυναίκες υποφέρουν πολύ περισσότερο λόγω υπερκατανάλωσης ή κατάχρησης αλκοόλ από ό,τι οι ετεροφυλόφιλες γυναίκες». Μερικοί ερευνητές επίσης ισχυρίζονται ότι οι απόπειρες αυτοκτονίας είναι ασυνήθιστα κοινές στους νεαρούς ομοφυλόφιλους άντρες. Πιο καταστροφικές από όλες είναι οι συνέπειες στην πνευματικότητα κάποιου. Οι ομοφυλόφιλοι βρίσκονται «στο σκοτάδι διανοητικά, αποξενωμένοι από τη ζωή που ανήκει στον Θεό». (Εφεσίους 4:18) Αλλά τι θα πούμε για τους θεοφοβούμενους νέους οι οποίοι, παρά το ότι γνωρίζουν τις Γραφικές αρχές, διαπιστώνουν ότι τους έλκει το ίδιο φύλο; Σαφώς, αυτοί έχουν να καταβάλουν έναν πραγματικό αγώνα. Φυσικά, το να γνωρίζουν πώς θεωρεί ο Θεός την ομοφυλοφιλία βοηθάει αυτά τα άτομα να ‘απεχθάνονται ό,τι είναι πονηρό’. (Ρωμαίους 12:9) Υπάρχουν επίσης μερικά πρακτικά βήματα που μπορούν να κάνουν για να αποφύγουν να ενδώσουν σε εσφαλμένες επιθυμίες. Αυτό θα είναι το θέμα ενός μελλοντικού άρθρου. *** g95 22/2 σ. 12-14 Ομοφυλοφιλία—Είναι Πράγματι Τόσο Κακή; *** πηγή (για το αρχείο μας) Ομοφυλοφιλία – Είναι Πράγματι Τόσο Κακή; –.pdf
  3. ΟΙ γιατροί Π. Μ. Α. Νίκολς και Κάρλος ντελ Κάμπο από το Χάλιφαξ της Νόβα Σκότια, έγραψαν μια αποκαλυπτική επιστολή στο Canadian Medical Association Journal, (στην Αγγλική, Περιοδικό του Καναδικού Ιατρικού Συλλόγου) σχετικά με τις εκτρώσεις και τίνος τα δικαιώματα περιλαμβάνονται σ’ αυτές. Αναφέρθηκαν πρώτα απ’ όλα σ’ αυτά που λένε άλλοι, δηλαδή ότι «η απόφαση σχετικά με την έκτρωση αφήνεται κυρίως στη γυναίκα», και ότι επίσης «πολλές γυναίκες που επιδιώκουν την έκτρωση καθώς και πολλοί σύλλογοι υπέρ των εκτρώσεων πιστεύουν πως η γυναίκα έχει το δικαίωμα να αποφασίσει για την τύχη του δικού της ‘σώματος’ και έτσι η έκτρωση είναι επιτρεπτή με αυτούς τους όρους». Ωστόσο, οι ακόλουθες παρατηρήσεις αυτών των γιατρών ίσως δώσουν σε κάποιο άτομο αιτία να σταθεί και να σκεφτεί. «Ενώ θα έπρεπε τα ακόλουθα σημεία να είναι ολοφάνερα σ’ όλους τους γιατρούς, συνήθως δεν λαμβάνονται υπόψη κι έτσι πρέπει να τονιστούν. Μετά τη γονιμοποίηση τα απλοειδή κύτταρα ενώνονται σ’ ένα διπλοειδές κύτταρο. Απ’ αυτή τη στιγμή και πέρα το έμβρυο υπάρχει σαν μια οντότητα γενετικά ξέχωρη από τη μητέρα του, δηλαδή περιέχει μοναδική, οργανωμένη πληροφορία σε χρωμοσώματα. Αδιάψευστη απόδειξη σχετικά μ’ αυτό υπάρχει στο γεγονός ότι αν δεν υπήρχε ο πλακούντας να ενεργεί σαν φραγμός θα συνέβαινε αυτόματη αποβολή. »Πώς συμβαίνει λοιπόν να χρησιμοποιούμε την έκτρωση σαν να ήταν αφαίρεση σκωληκοειδίτιδας, χολής ή κάποιου άλλου οργάνου; (Γνωρίζουμε βέβαια, τις μεγαλύτερες ψυχολογικές συνέπειες των εκτρώσεων.) Η ειρωνεία όμως είναι ότι για τον μαιευτήρα είναι πολύ πιο εύκολο να αφαιρέσει ένα ζωντανό έμβρυο απ’ ό,τι είναι για τον χειρουργό να συμφωνήσει για την αφαίρεση μιας υγιούς χολής. Όμως, ανόμοια με το έμβρυο αυτό το όργανο αποτελεί αναμφισβήτητα μέρος του σώματος του ασθενή. Μπορούμε λοιπόν να δεχτούμε την κοινή άποψη που επικρατεί στους υποστηρικτές των εκτρώσεων, ότι είναι ‘το δικό μου σώμα’, και να συμφωνήσουμε ότι η απόφαση να τερματιστεί η ζωή του εμβρύου ανήκει στη γυναίκα και το γιατρό της; Αν πάλι το εξετάσουμε αυτό λογικά, στην πραγματικότητα το ζήτημα δεν είναι το σώμα της γυναίκας, αλλά αναμφισβήτητα μια ξεχωριστή ζωή μ’ έναν ανεξάρτητο γενετικό κώδικα». Τελικά αυτοί οι γιατροί προειδοποίησαν: «Όταν αντιμετωπίζουμε αυτό το ζήτημα, είναι πιο εύκολο να αψηφούμε αυτό που γνωρίζουμε πως είναι η αλήθεια, χάρη της ευκολίας ή της ‘συμπόνιας’. Παρ’ όλα αυτά είναι καθήκον κάθε γιατρού να αποφεύγει να υποκύπτει ή να κρύβεται πίσω από τη γνώμη και τις αντιλήψεις μιας αυξανόμενα ανεκτικής κοινωνίας». [Ευχαριστία για την προσφορά της εικόνας στη σελίδα 9] S. J. Allen/lnt’l Stock Photo Ltd. *** g86 8/11 σ. 9 *** Εκτρώσεις — Τίνος τα Δικαιώματα Περιλαμβάνονται; Εκτρώσεις — Τίνος τα Δικαιώματα Περιλαμβάνονται;.pdf
  4. Ερωτήσεις από Αναγνώστες Θα ήταν κατάλληλο να έχει ένας Χριστιανός πυροβόλο όπλο, όπως πιστόλι ή τουφέκι, για προστασία από άλλους ανθρώπους; Αν και οι Χριστιανοί μπορεί να κάνουν λογικές ενέργειες για την προσωπική τους ασφάλεια, το κάνουν αυτό μέσα στα πλαίσια των Βιβλικών αρχών. Αυτές μας συμβουλεύουν να μη χρησιμοποιούμε σαρκικά όπλα, όπως πιστόλια, τουφέκια ή άλλα πυροβόλα όπλα, για προστασία από άλλους ανθρώπους. Σκεφτείτε τα ακόλουθα: Στα μάτια του Ιεχωβά, η ζωή—ιδιαίτερα η ανθρώπινη ζωή—είναι ιερή. Ο ψαλμωδός Δαβίδ γνώριζε ότι ο Ιεχωβά «είναι η πηγή της ζωής». (Ψαλμ. 36:9) Συνεπώς, αν ένας Χριστιανός επιλέξει να πάρει λογικά μέτρα για να υπερασπιστεί τον εαυτό του ή την ιδιοκτησία του, θα κάνει ό,τι περνάει από το χέρι του ώστε να μην αφαιρέσει μια ανθρώπινη ζωή και γίνει ένοχος αίματος.—Δευτ. 22:8· Ψαλμ. 51:14. Αν και η χρήση αρκετών αντικειμένων θα μπορούσε να οδηγήσει σε ενοχή αίματος, με τα όπλα είναι πιο εύκολο να σκοτώσει κάποιος έναν άνθρωπο—είτε κατά λάθος είτε εσκεμμένα.* Επιπλέον, αν ο επιτιθέμενος—που μπορεί ήδη να βρίσκεται σε ένταση—δει ότι το άλλο άτομο έχει όπλο, είναι πολύ πιθανό να κλιμακωθεί η κατάσταση και μπορεί κάποιος να χάσει τη ζωή του. Όταν ο Ιησούς είπε στους ακολούθους του να προμηθευτούν σπαθιά την τελευταία νύχτα της ζωής του στη γη, σκοπός του δεν ήταν η προστασία. (Λουκ. 22:36, 38) Αντίθετα, ο Ιησούς τούς είπε να φέρουν ένα σπαθί για να τους διδάξει έμπρακτα να μην καταφεύγουν στη βία, ακόμα και όταν θα έρχονταν αντιμέτωποι με ένα οπλισμένο πλήθος. (Λουκ. 22:52) Όταν ο Πέτρος χρησιμοποίησε ένα από τα σπαθιά εναντίον του δούλου του αρχιερέα, ο Ιησούς πρόσταξε τον Πέτρο: «Επίστρεψε το σπαθί σου στη θέση του». Έπειτα ο Ιησούς διατύπωσε μια θεμελιώδη αλήθεια, μια αρχή που καθοδηγεί τους ακολούθους του μέχρι σήμερα: «Όλοι εκείνοι που παίρνουν σπαθί θα αφανιστούν από σπαθί».—Ματθ. 26:51, 52. Σε αρμονία με το εδάφιο Μιχαίας 4:3, τα μέλη του λαού του Θεού “σφυρηλατούν τα σπαθιά τους σε υνιά και τα δόρατά τους σε δρεπάνια”. Αυτό το διακριτικό γνώρισμα των αληθινών Χριστιανών εναρμονίζεται με τη θεόπνευστη προτροπή του αποστόλου Παύλου: «Να μην ανταποδίδετε κακό αντί κακού σε κανέναν. . . . Αν είναι δυνατόν, όσο εξαρτάται από εσάς, να είστε ειρηνικοί με όλους τους ανθρώπους». (Ρωμ. 12:17, 18) Παρά τις πολλές δυσκολίες που πέρασε ο Παύλος, περιλαμβανομένων και των “κινδύνων από ληστές”, έζησε σύμφωνα με τα λόγια του—ποτέ δεν έβαλε την προσωπική ασφάλεια πάνω από τις Γραφικές αρχές. (2 Κορ. 11:26) Αντί για αυτό, εμπιστευόταν στον Θεό και στη σοφία που υπάρχει στον Λόγο Του—σοφία που «είναι καλύτερη από τα σύνεργα της μάχης».—Εκκλ. 9:18. Οι Χριστιανοί θεωρούν τη ζωή πολύ πιο πολύτιμη από τα υλικά πράγματα. «Η ζωή . . . δεν είναι αποτέλεσμα των υπαρχόντων [κάποιου]». (Λουκ. 12:15) Έτσι λοιπόν, αν η γλώσσα που εκδηλώνει πραότητα δεν καταφέρει να σταματήσει έναν οπλισμένο ληστή, οι σοφοί Χριστιανοί ακολουθούν την αρχή που εμπεριέχεται στα λόγια του Ιησού: «Μην αντισταθείτε σε αυτόν που είναι πονηρός». Αυτό μπορεί ακόμα και να απαιτήσει να δώσουμε τα εσωτερικά και τα εξωτερικά μας ενδύματα, σαν να λέγαμε. (Ματθ. 5:39, 40· Λουκ. 6:29)* Η καλύτερη τακτική, φυσικά, είναι η πρόληψη. Αν αποφεύγουμε “την αλαζονική επίδειξη των μέσων διαβίωσής μας” και είμαστε γνωστοί στους γείτονές μας ως φιλειρηνικοί Μάρτυρες του Ιεχωβά, μπορεί να μη γίνουμε στόχος βίαιων εγκληματιών.—1 Ιωάν. 2:16· Παρ. 18:10. Οι Χριστιανοί σέβονται τις συνειδήσεις των άλλων. (Ρωμ. 14:21) Αν γινόταν γνωστό ότι ένα μέλος της εκκλησίας είχε όπλο για προστασία από άλλους ανθρώπους, μερικοί ομόπιστοί του μπορεί να συγκλονίζονταν, ακόμα και να πρόσκοπταν. Η αγάπη μάς υποκινεί να βάζουμε τα συμφέροντα των άλλων πάνω από τα δικά μας, ακόμα και αν αυτό σημαίνει ότι θα παραιτηθούμε από κάτι που πιστεύουμε πως είναι νόμιμο δικαίωμα.—1 Κορ. 10:32, 33· 13:4, 5. Οι Χριστιανοί αγωνίζονται να είναι υποδειγματικοί. (2 Κορ. 4:2· 1 Πέτρ. 5:2, 3) Αν ένας Χριστιανός λάβει Γραφική συμβουλή αλλά συνεχίσει να έχει όπλο για προστασία από άλλους ανθρώπους, δεν θα μπορεί να θεωρείται υποδειγματικός. Συνεπώς, δεν θα έχει τα προσόντα για ευθύνες ή ειδικά προνόμια μέσα στην εκκλησία. Το ίδιο ισχύει και για κάποιον Χριστιανό που συνεχίζει να έχει μαζί του πυροβόλο όπλο ως μέρος της δουλειάς του. Πόσο καλύτερο θα ήταν να βρει άλλη εργασία!* Το πώς επιλέγει ένας Χριστιανός να προστατέψει τον εαυτό του, την οικογένειά του ή τα αποκτήματά του είναι, φυσικά, κατά κύριο λόγο προσωπικό ζήτημα, όπως είναι και η επιλογή εργασίας. Από την άλλη, οι Βιβλικές αρχές αντανακλούν τη σοφία του Θεού και την αγάπη του για εμάς. Από σεβασμό για αυτές τις αρχές, οι πνευματικά ώριμοι Χριστιανοί επιλέγουν να μην έχουν πυροβόλο όπλο για προστασία από άλλους ανθρώπους. Γνωρίζουν ότι η αληθινή και διαρκής ασφάλεια έρχεται σε εκείνους που δείχνουν εμπιστοσύνη στον Θεό ζώντας σε αρμονία με τις Βιβλικές αρχές.—Ψαλμ. 97:10· Παρ. 1:33· 2:6, 7. Στη διάρκεια της μεγάλης θλίψης, οι Χριστιανοί θα στηριχτούν στον Ιεχωβά και δεν θα προσπαθήσουν να υπερασπιστούν τον εαυτό τους Ένας Χριστιανός ίσως αποφασίσει να έχει στην κατοχή του πυροβόλο όπλο (όπως τουφέκι ή καραμπίνα) για να κυνηγάει ζώα για τροφή ή για να προστατεύεται από τα άγρια ζώα. Όταν δεν χρησιμοποιούνται όμως, αυτά τα όπλα είναι καλύτερο να φυλάσσονται άδεια, ίσως ακόμα και αποσυναρμολογημένα, και κλειδωμένα σε ασφαλές σημείο. Σε μέρη όπου η οπλοκατοχή είναι παράνομη, υπόκειται σε περιορισμούς ή ρυθμίζεται με κάποιον άλλον τρόπο, οι Χριστιανοί υπακούν στον νόμο.—Ρωμ. 13:1. Αναφορικά με το ζήτημα της άμυνας απέναντι στον βιασμό, δείτε το άρθρο «Πώς να Αποτρέψετε το Βιασμό» στο Ξύπνα! 8 Μαρτίου 1993. Περισσότερες λεπτομέρειες σχετικά με την αποδοχή εργασίας που περιλαμβάνει οπλοφορία υπάρχουν στα τεύχη της Σκοπιάς 1 Νοεμβρίου 2005, σελ. 31, και 15 Νοεμβρίου 1983, σελ. 25, 26. Η Σκοπιά—Έκδοση Μελέτης | Ιούλιος 2017
  5. Αναφορά της Άνγκελα Μέρκελ στους Μάρτυρες του Ιεχωβά κατά την επίσκεψη της στον Βλαντίμιρ Πούτιν Κατά την σημερινή της επίσκεψη της πρωθυπουργού της Γερμανίας Ανγκελα Μερκελ στο Σοτσι και την συνάντηση της με τον Πρόεδρο της Ρωσίας Βλαντιμίρ Πούτιν έκανε αναφορά στο θέμα της δίωξης των Μαρτύρων του Ιεχωβά και του ζήτησε να δει το θέμα αυτό που συνιστά παραβίαση των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων τους. δείτε το βίντεο - (πηγή ):
  6. ΤΟ ΑΙΜΑ του «Αγίου Ιανουαρίου», που λέγεται ότι υγροποιείται συνήθως τρεις φορές το χρόνο, είναι ένα από τα πολλά θρησκευτικά λείψανα που υπάρχουν. Το ίδιο και το Σάβανο του Τορίνου, στο οποίο υποτίθεται ότι ήταν τυλιγμένο το σώμα του Ιησού Χριστού. Ανάμεσα στα λείψανα που συνδέονται με τον Ιησού είναι η υποτιθέμενη κούνια του (βρίσκεται σε μια μεγάλη βασιλική στη Ρώμη), το αλφαβητάρι του και πάνω από χίλια καρφιά τα οποία λέγεται ότι χρησιμοποιήθηκαν στην εκτέλεσή του! Τα θρησκευτικά λείψανα περιλαμβάνουν επίσης μερικά κεφάλια του Ιωάννη του Βαφτιστή καθώς και τέσσερα σώματα, σε διάφορα μέρη της Ευρώπης, που λέγεται ότι είναι της «Αγίας Λουκίας». Ανάμεσα στις πόλεις που είναι ιδιαίτερα διάσημες για τα λείψανα που έχουν είναι η Τριρ στη Γερμανία, όπου φυλάγεται ένας από τους πολλούς «άγιους χιτώνες»—το μονοκόμματο εσωτερικό ένδυμα που φορούσε ο Ιησούς Χριστός. Στην ίδια την Πόλη του Βατικανού υπάρχουν πάνω από χίλια λείψανα σ’ ένα ειδικό φυλακτήριο. Στην κυριολεξία χιλιάδες θρησκευτικά λείψανα φυλάγονται στην εκκλησία της «Αγίας Ούρσουλας» στην Κολωνία της Γερμανίας. Ο κατάλογος θα μπορούσε να συνεχίζεται επ’ άπειρον. Μόνο στην Ιταλία υπάρχουν 2.468 λεγόμενοι άγιοι χώροι με θρησκευτικά λείψανα! Η ευλάβεια για τα λείψανα χρονολογείται, όπως πιστεύεται, από τον τέταρτο αιώνα της Κοινής μας Χρονολογίας, όπως και η απόδοση λατρευτικού σεβασμού στους «αγίους». Για θρησκευτικούς, οικονομικούς, ακόμα και πολιτικούς λόγους, ο αριθμός των λειψάνων έχει αυξηθεί σταδιακά στο πέρασμα των αιώνων, με αποτέλεσμα σήμερα να υπάρχουν χιλιάδες λείψανα. Η Δεύτερη Σύνοδος του Βατικανού επιβεβαίωσε ότι, «σύμφωνα με την παράδοσή της, η Εκκλησία αποδίδει λατρευτικό σεβασμό στους αγίους και τιμά τα αυθεντικά τους λείψανα και τις εικόνες τους». (Διάταγμα για τη Θεία Λειτουργία [Constitution “Sacrosanctum Concilium” sulla sacra Liturgia] από Τα Πρακτικά της Β΄ Συνόδου του Βατικανού [I Documenti del Concilio Vaticano II], 1980, Έκδοση Παολίνε) «Τα διαπρεπή λείψανα, καθώς επίσης και αυτά που τιμούνται από ένα μεγάλο ποσοστό ανθρώπων» αναφέρονται στον Κώδικα του Κανονικού Δικαίου (Codex Iuris Canonici), που εξέδωσε ο Ιωάννης Παύλος Β΄ το 1983. (Κανόνας 1190) Οι Αγγλικανοί και τα μέλη της Ορθόδοξης Εκκλησίας τιμούν επίσης τα λείψανα. Με τόσο πολλά καρφιά που υποτίθεται ότι χρησιμοποιήθηκαν όταν καρφώθηκε ο Χριστός και με τόσα κεφάλια του Ιωάννη του Βαφτιστή που υπάρχουν, είναι φανερό ότι τα θρησκευτικά λείψανα είναι συχνά ψεύτικα. Για παράδειγμα, η χρονολόγηση με ραδιενεργό άνθρακα απέδειξε ότι το Σάβανο του Τορίνου ήταν απάτη. Είναι ενδιαφέρον ότι στη διάρκεια της έντονης διαμάχης που υπήρξε σχετικά μ’ αυτό το 1988, ο πολύ γνωστός παρατηρητής του Βατικανού Μάρκο Τοζάτι ρώτησε: «Αν η μέθοδος επιστημονικής ανάλυσης που χρησιμοποιήθηκε στο Σάβανο εφαρμοζόταν και σε άλλα αντικείμενα στα οποία πολλοί άνθρωποι αποδίδουν αφοσίωση, ποια θα ήταν η ετυμηγορία;» Προφανώς, κανένα σοφό άτομο δεν θα ήθελε να αποδίδει λατρευτικό σεβασμό σ’ ένα ψεύτικο λείψανο. Αλλά είναι αυτός ο μόνος παράγοντας που πρέπει να εξετάσουμε; Τι Λέει η Αγία Γραφή; Η Αγία Γραφή δεν λέει ότι ο ευνοημένος λαός του Θεού, οι αρχαίοι Ισραηλίτες, λάτρευαν θρησκευτικά λείψανα ενώ βρίσκονταν σε δουλεία στην Αίγυπτο. Είναι αλήθεια ότι ο πατριάρχης Ιακώβ πέθανε στην Αίγυπτο και η σορός του μεταφέρθηκε στη γη Χαναάν για να ταφεί «εν τω σπηλαίω τω εν τω αγρώ Μαχπελάχ». Ο γιος του, ο Ιωσήφ, πέθανε επίσης στην Αίγυπτο, και τα οστά του μεταφέρθηκαν τελικά στη Χαναάν για ταφή. (Γένεσις 49:29-33· 50:1-14, 22-26· Έξοδος 13:19) Ωστόσο, οι Γραφές δεν δίνουν καμιά ένδειξη ότι οι Ισραηλίτες λάτρεψαν κάποτε τη σορό του Ιακώβ και του Ιωσήφ ως θρησκευτικά λείψανα. Σκεφτείτε, επίσης, τι συνέβη στην περίπτωση του προφήτη Μωυσή. Υπό την καθοδηγία του Θεού, αυτός ηγούνταν των Ισραηλιτών επί 40 χρόνια. Κατόπιν, όταν ήταν 120 χρονών, ανέβηκε στο Όρος Νεβώ, είδε τη Γη της Επαγγελίας και πέθανε. Ο Μιχαήλ ο αρχάγγελος φιλονίκησε με τον Διάβολο για το σώμα του Μωυσή, και αποτράπηκε κάθε πιθανή προσπάθεια που ίσως έκανε ο Σατανάς για να το χρησιμοποιήσει ώστε να παγιδέψει τους Ισραηλίτες στη λατρεία λειψάνων. (Ιούδα 9) Αν και λογικά πένθησαν για το θάνατο του Μωυσή, αυτοί ποτέ δεν λάτρεψαν το λείψανό του. Στην πραγματικότητα, ο Θεός το κατέστησε αδύνατον αυτό με το να θάψει τον Μωυσή σ’ έναν τάφο χωρίς κάποιο εξωτερικό σημάδι, σε μια τοποθεσία άγνωστη στους ανθρώπους.—Δευτερονόμιον 34:1-8. Ορισμένοι υπέρμαχοι της απόδοσης λατρευτικού σεβασμού στα λείψανα παραθέτουν το εδάφιο 2 Βασιλέων 13:21 που λέει: «Ενώ έθαπτον άνθρωπον τινά, ιδού, είδον τάγμα· και έρριψαν τον άνθρωπον εις τον τάφον του [προφήτη] Ελισσαιέ· και καθώς ο άνθρωπος υπήγε και ήγγισε τα οστά του Ελισσαιέ, ανέζησε και εστάθη επί τους πόδας αυτού». Αυτό ήταν ένα θαύμα που περιλάμβανε τα άψυχα οστά ενός από τους προφήτες του Θεού. Αλλά ο Ελισσαιέ ήταν νεκρός και ‘δεν γνώριζε τίποτα’ τη στιγμή που έγινε το θαύμα. (Εκκλησιαστής 9:5, 10) Συνεπώς, αυτή η ανάσταση πρέπει να αποδοθεί στη θαυματουργή δύναμη του Ιεχωβά Θεού, ο οποίος την πραγματοποίησε μέσω του αγίου του πνεύματος, δηλαδή της ενεργούς του δύναμης. Είναι επίσης αξιοσημείωτο πως οι Γραφές δεν αναφέρουν ότι λατρεύτηκαν ποτέ τα οστά του Ελισσαιέ. Μερικά άτομα στο Χριστιανικό κόσμο υποστηρίζουν την αφοσίωση στα λείψανα λόγω των όσων λέγονται στα εδάφια Πράξεις 19:11, 12, όπου διαβάζουμε: «Ο Θεός έκαμνε δια των χειρών του [αποστόλου] Παύλου θαύματα μεγάλα, ώστε και επί τους ασθενείς εφέροντο από του σώματος αυτού μανδήλια ή περιζώματα και έφευγον απ’ αυτών αι ασθένειαι, και τα πνεύματα τα πονηρά εξήρχοντο απ’ αυτών». Παρακαλούμε προσέξτε ότι ο Θεός ήταν αυτός που επιτελούσε αυτά τα θαύματα μέσω του Παύλου. Ο ίδιος ο απόστολος δεν επιτελούσε τέτοια έργα ανεξάρτητα, και δεν δέχτηκε ποτέ απόδοση λατρευτικού σεβασμού από κανέναν άνθρωπο.—Πράξεις 14:8-18. Αντίθετη με τις Διδασκαλίες της Αγίας Γραφής Πράγματι, η αφοσίωση στα θρησκευτικά λείψανα είναι αντίθετη με αρκετές διδασκαλίες της Αγίας Γραφής. Για παράδειγμα, ένας βασικός παράγοντας αυτής της αφοσίωσης είναι η πίστη στην αθανασία της ανθρώπινης ψυχής. Εκατομμύρια ευσεβείς θρησκευόμενοι πιστεύουν ότι οι ψυχές όλων αυτών που έχουν ανακηρυχθεί «άγιοι» και λατρεύονται ως «άγιοι» είναι ζωντανές στον ουρανό. Αυτοί οι ειλικρινείς άνθρωποι προσεύχονται σε τέτοιους «αγίους» επιζητώντας την προστασία τους και ζητώντας τους να μεσολαβήσουν στον Θεό υπέρ του ικέτη. Στην πραγματικότητα, σύμφωνα μ’ ένα εκκλησιαστικό σύγγραμμα, οι Καθολικοί αποδίδουν στα λείψανα «τη δύναμη της μεσιτείας του Αγίου προς τον Θεό». Σύμφωνα με την Αγία Γραφή, όμως, η ανθρώπινη ψυχή δεν είναι αθάνατη. Οι άνθρωποι δεν έχουν ψυχές μέσα τους, οι οποίες είναι αθάνατες και ικανές να ζήσουν χωριστά από το σώμα μετά θάνατο. Αντίθετα, οι Γραφές λένε: ‘Έπλασε Ιεχωβά ο Θεός τον άνθρωπον από χώματος εκ της γης· και ενεφύσησεν εις τους μυκτήρας αυτού πνοήν ζωής, και έγεινεν ο άνθρωπος εις ψυχήν ζώσαν’. (Γένεσις 2:7) Αντί να διδάσκει ότι οι άνθρωποι έχουν αθάνατες ψυχές, η Αγία Γραφή λέει: «Η ψυχή η αμαρτήσασα, αυτή θέλει αποθάνει». (Ιεζεκιήλ 18:4) Αυτό εφαρμόζεται σε όλους τους ανθρώπους—περιλαμβανομένων κι εκείνων που αργότερα ανακηρύχθηκαν «άγιοι»—επειδή όλοι μας έχουμε κληρονομήσει την αμαρτία και το θάνατο από τον πρώτο άνθρωπο, τον Αδάμ.—Ρωμαίους 5:12. Η αφοσίωση στους «αγίους» πρέπει να αποφεύγεται επειδή αυτοί ποτέ δεν εξουσιοδοτήθηκαν να μεσιτεύουν στον Θεό για κανέναν. Ο Ιεχωβά Θεός έχει αποφασίσει ότι μόνο ο Γιος του, ο Ιησούς Χριστός, μπορεί να το κάνει αυτό. Ο απόστολος Παύλος είπε ότι ο Ιησούς «πέθανε για μας. Και όχι μόνο αυτό, αλλά κι αναστήθηκε και βρίσκεται τώρα στα δεξιά του Θεού, όπου μεσολαβεί για μας».—Ρωμαίους 8:34, ΝΔΜ· παράβαλε Ιωάννης 14:6, 14. Άλλος ένας λόγος για να αποφεύγουμε την αφοσίωση στους «αγίους» και στα θρησκευτικά λείψανα τα οποία συνδέονται μ’ αυτούς βρίσκεται σ’ αυτό που αναφέρει η Αγία Γραφή για την ειδωλολατρία. Μια από τις Δέκα Εντολές που δόθηκαν στους Ισραηλίτες δήλωνε: ‘Μη κάμης εις σεαυτόν είδωλον, μηδέ ομοίωμά τινος, όσα είναι εν τω ουρανώ άνω, ή όσα εν τη γη κάτω, ή όσα εν τοις ύδασιν υποκάτω της γης· μη προσκυνήσης αυτά μηδέ λατρεύσης αυτά· διότι εγώ Ιεχωβά ο Θεός σου είμαι Θεός ζηλότυπος [που απαιτεί αποκλειστική αφοσίωση, ΜΝΚ]’. (Έξοδος 20:4, 5) Αιώνες αργότερα, ο απόστολος Παύλος είπε στους συγχριστιανούς του: «Αγαπητοί μου, φεύγετε από της ειδωλολατρείας». (1 Κορινθίους 10:14) Παρόμοια, ο απόστολος Ιωάννης έγραψε: «Τεκνία, φυλάξατε εαυτούς από των ειδώλων».—1 Ιωάννου 5:21. Ο σεβασμός γι’ αυτούς που έχουν ανακηρυχθεί «άγιοι» και για τα θρησκευτικά λείψανα, συνεπώς, δεν υποστηρίζεται από την Αγία Γραφή. Εντούτοις, μερικοί άνθρωποι επιθυμούν να υπάρχει κάτι που να θεωρείται άγιο, το οποίο να είναι ορατό, απτό και να έχει, υποτίθεται, σωτήρια δύναμη. Μάλιστα, πολλοί πιστεύουν ότι τα θρησκευτικά λείψανα είναι ένας ορατός κρίκος σε μια αλυσίδα που συνδέει τον ουρανό και τη γη. Παρακαλούμε σκεφτείτε για λίγο αυτό το σημείο. Ένα άτομο με το να βλέπει και να αγγίζει θρησκευτικά λείψανα δεν ενεργεί σε αρμονία με τα λόγια του Ιησού σχετικά με τη λατρεία που επιθυμεί ο Θεός. Ο Ιησούς είπε: ‘Έρχεται η ώρα, και ήδη είναι, όταν οι αληθινοί λάτρεις θα λατρεύουν τον Πατέρα με πνεύμα και αλήθεια, επειδή, πραγματικά, ο Πατέρας ζητάει να τον λατρεύουν τέτοιοι άνθρωποι. Ο Θεός είναι Πνεύμα, και εκείνοι που τον λατρεύουν πρέπει να τον λατρεύουν με πνεύμα και αλήθεια’. (Ιωάννης 4:23, 24, ΜΝΚ) Ο Ιεχωβά Θεός είναι «Πνεύμα», αόρατος στα ανθρώπινα μάτια. Το να τον λατρεύουμε ‘με πνεύμα’ σημαίνει ότι η δική μας ιερή υπηρεσία στον Θεό υποκινείται από μια καρδιά γεμάτη αγάπη και πίστη. (Ματθαίος 22:37-40· Γαλάτας 2:16) Δεν μπορούμε να λατρεύουμε τον Θεό ‘με αλήθεια’ αποδίδοντας λατρευτικό σεβασμό σε λείψανα, αλλά μόνο με το να απορρίπτουμε τα θρησκευτικά ψεύδη, μαθαίνοντας ποιο είναι το θέλημά του όπως αυτό αποκαλύπτεται στην Αγία Γραφή, και με το να εκτελούμε αυτό το θέλημα. Δεν είναι να απορεί κανείς, λοιπόν, που ο λόγιος Τζέιμς Μπέντλεϊ αναγνωρίζει ότι ‘οι αρχαίοι Εβραίοι δεν απέδιδαν λατρευτικό σεβασμό σε λείψανα’. Αναφέρει, επίσης, ότι στη διάρκεια των τεσσάρων αιώνων από το θάνατο του Στέφανου έως την εκταφή του σώματός του από τον Λουκιανό, η στάση των Χριστιανών απέναντι στα λείψανα είχε αλλάξει εντελώς. Μέχρι τον πέμπτο αιώνα Κ.Χ., ωστόσο, η αποστατική Χριστιανοσύνη είχε ήδη πάψει να προσκολλιέται στις ξεκάθαρες διδασκαλίες της Αγίας Γραφής σχετικά με την ειδωλολατρία, την κατάσταση των νεκρών και το ρόλο του Ιησού Χριστού ως εκείνου που «μεσολαβεί για μας».—Ρωμαίους 8:34, ΝΔΜ· Εκκλησιαστής 9:5· Ιωάννης 11:11-14. Αν επιθυμούμε η λατρεία μας να ευαρεστεί τον Θεό, πρέπει να βεβαιωθούμε ότι δεν σχετίζεται με κανένα είδος ειδωλολατρίας. Για να γίνει αποδεκτή, η λατρεία μας πρέπει να αποδίδεται στον Δημιουργό, τον Ιεχωβά Θεό, όχι σε κάποιο λείψανο ή πλάσμα. (Ρωμαίους 1:24, 25, ΜΝΚ· Αποκάλυψις 19:10) Πρέπει, επίσης, να αποκτήσουμε ακριβή γνώση της Αγίας Γραφής και να οικοδομήσουμε ισχυρή πίστη. (Ρωμαίους 10:17· Εβραίους 11:6) Και αν περπατάμε στην οδό της αληθινής λατρείας, θα ενεργούμε σε αρμονία με τις συντριπτικές Γραφικές αποδείξεις που δείχνουν ότι η αφοσίωση στα λείψανα δεν ευαρεστεί τον Θεό. *** w91 15/11 σ. 4-6 *** [Εικόνα στη σελίδα 5] Τα οστά του Ελισσαιέ δεν λατρεύτηκαν μολονότι είχαν σχέση με μια ανάσταση Ευαρεστεί τον Θεό η Λατρεία και η Αφοσίωση σε Λείψανα;.pdf
  7. Πώς πρέπει να θεωρείται η απόδοση ευλάβειας προς τα λείψανα και τις εικόνες «αγίων»; Η Θρησκευτική και Ηθική Εγκυκλοπαιδεία, ένα σύγγραμμα της Ορθόδοξης θεολογίας, δηλώνει ότι «η επίκλησις των Αγίων και η τιμή των εικόνων και των λειψάνων αυτών» είναι «κατ’ εξοχήν υπό της Ιεράς Παραδόσεως διδασκόμενα δόγματα».—Αθ. Μαρτίνου, Τόμ. 10, (Αθήνα, 1967), στ. 25. Η Νέα Καθολική Εγκυκλοπαίδεια παραδέχεται: «Είναι επομένως μάταιο να αναζητούμε στην Παλαιά Διαθήκη κάτι που να δικαιολογεί τη λατρεία των λειψάνων· ούτε στην Καινή Διαθήκη δίνεται πολλή προσοχή στα λείψανα. . . . Ο [εκκλησιαστικός «πατέρας»] Ωριγένης φαίνεται ότι θεωρούσε τη συνήθεια ως ειδωλολατρικό σημάδι σεβασμού σε ένα υλικό αντικείμενο».—(1967), Τόμ. 12, σ. 234, 235. Αξίζει να σημειωθεί ότι ο Θεός έθαψε τον Μωυσή, και κανένας άνθρωπος δεν βρήκε ποτέ τον τάφο του. (Δευτ. 34:5, 6) Αλλά το εδάφιο Ιούδα 9 μας πληροφορεί ότι ο αρχάγγελος Μιχαήλ ήρθε σε αντιλογία με τον Διάβολο για το σώμα του Μωυσή. Γιατί; Ο σκοπός για τον οποίο ο Θεός εξαφάνισε αυτό το σώμα με τέτοιον τρόπο ώστε να μη γνωρίζουν οι άνθρωποι πού να το βρουν αναφέρθηκε σαφώς. Μήπως ο Αντίδικος ήθελε να κατευθύνει τους ανθρώπους σε εκείνο το σώμα ώστε να εκτεθεί αυτό σε δημόσια θέα και πιθανόν να γίνει αντικείμενο ευλάβειας; Συζητάτε Σχετικά με την απόδοση ευλάβειας προς τις εικόνες των «αγίων», βλέπε λήμμα «Εικόνες». πηγή :