Jump to content

Sign in to follow this  
Guest Nicole

Ricardo Arjona - Pingüinos en la cama

Recommended Posts

Guest Nicole

Vamos aclarando este asuntico 

que no estas pa´ policía 

ni yo para andar huyendo, 

vamos aclarando y te repito 

que no tengo todo el día 

para seguir discutiendo; 

si esto fuera una Olimpiada

 romperías todos los Records 

de arruinarnos el momento. 

Vamos aclarando este pendiente

 yo no soy tu propiedad

 y me harté de hacerme el mudo, 

quítate el complejo de teniente 

que el amor sin libertad 

dura lo que un estornudo; 

son iguales los defectos que hoy me tiras en la cara 

y al principio eran perfectos.

 Vamos aclarando el panorama

 que hay pingüinos en la cama 

por el hielo que provocas, 

si hace mas de un mes

que no me tocas ni te dejas

 sobornar por este beso escurridizo

 que busca el cielo y encuentra el piso.

 Vamos aclarando el panorama

 yo no estoy pa´ crucigramas

 ni tú para masoquista, 

ya no sueñas viajes al Caribe 

por tu rol de detective 

y mi papel del fugitivo, 

yo busco un sueño y tú un testigo.

 Siempre con la misma cantaleta, 

me voy para no volver,

tengo listo el equipaje, 

llenas y vacías la maleta,

 ¿como puedes pretender 

que me coma ese chantaje? 

tienes cero en actuación, 

diez en manipulación y una beca en el psiquiatra.

 Vamos aclarando el panorama

que hay pingüinos en la cama 

por el hielo que provocas,

 si hace mas de un mes

que no me tocas ni te dejas

sobornar por este beso escurridizo

 que busca el cielo y encuentra el piso. 

Vamos aclarando el panorama

 yo no estoy pa´ crucigramas

 ni tu para masoquista, 

ya no sueñas viajes al Caribe 

por tu rol de detective

 y mi papel del fugitivo

 yo busco un sueño y tu un testigo.

 Con la dosis justa de cinismo

 preguntas qué harías sin mi

 si ya no vuelves a verme, 

para ser sincero haría lo mismo,

 solo que si estoy sin ti 

lo haría sin esconderme, 

lo haría sin esconderme...

Share this post


Link to post
Share on other sites

Sign in to follow this  

  • Similar Content

    • Guest Nicole
      By Guest Nicole
      Coca Cola’s logo by Fabio Pantoja
    • Guest Nicole SG
      By Guest Nicole SG
      Sabes mejor que nadie
      Que me fallaste
      Que lo que prometiste se te olvidó
      Sabes a ciencia cierta
      Que me engañaste
      Aunque nadie te amará
      Igual que yo
      Lleno estoy de razones
      Pa'despreciarte
      Y sin embargo quiero
      Que seas feliz
      Que allá en el otro mundo
      En vez de infierno
      Encuentres gloria
      Y que una nube de tu memoria
      Me borre a mi
      Dile al que pregunte
      Que no te quise
      Dile que te engañaba
      Que fui lo peor
      Echame a mi la culpa
      De lo que pase
      Cúbrete tu la espalda
      Con mi dolor
       
    • Guest Nicole SG
      By Guest Nicole SG
      Hoy te ves tan extraño 
      Duro como una roca 
      Si te mostré pedazos de piel 
      Que la luz del sol aun no toca 
      Y tantos lunares que ni yo misma conocía 
      Te mostré mi fuerza bruta 
      Mi talón de Aquiles, mi poesía. 

      Qué harás sólo una historia más 
      Qué haré si no te vuelvo a ver 
      Oh, oh 

      Coro: 
      Si desde el día en que no estás 
      Vi la noche llegar mucho antes de las seis 
      Si desde el día en que no estás 
      Vi la noche llegar mucho antes de las seis 

      Mucho antes... 

      No dejes el barco 
      Tanto antes de que zarpemos 
      Hacia una isla desierta 
      Y después, después veremos 

      Si me ves desarmada 
      ¿Por qué lanzas tus misiles? 
      Si ya conoces mis puntos cardinales 
      Los más sensibles y sutiles
      Qué harás, la vida te dirá 
      Qué haré si no te vuelvo a ver 
      Oh, oh 

      Coro: 
      Si desde el día en que no estás 
      Vi la noche llegar mucho antes de las seis 
      Si desde el día en que no estás 
      Vi la noche llegar mucho antes de las seis 
      Mucho antes de las seis. 

      Mucho antes.
       
    • Guest Nicole
      By Guest Nicole
      Siento, vibro al recordarte junto a mi
      Lloro y rio, es tu locura que corre en mi
      He perdido la conciencia la razón por ti
      Perniciosa me hace daño tan solo pensar en ti
      Pero no puedo olvidarte
      No puedo arrancarte de mi
      No puedo olvidarte no
      No puedo arrancarte de mi
      Te amo, te odio
      Son tantas cosas que siento por ti
      Vivo y muero al mismo tiempo en ti
      Tu veneno me ha cegado
      Me va matando lo sé
      Y tu cuerpo me ha embrujado me haces daño lo sé.
      Pero no puedo olvidarte
      No puedo arrancarte de mi
      No puedo olvidarte no
      No puedo arrancarte de mi
      Como quisiera perderte con el viento
      Y arrancarte de mi y olvidarme de ti
      Por un momento!
      Pero no puedo olvidarte
      No puedo arrancarte de mi
      No puedo olvidarte no
      No puedo arrancarte de mi
      Letra:
      Hello guest! Please register or sign in (it's free) to view the hidden content.
    • Guest Nicole
      By Guest Nicole
      Hasta que me olvides voy a
      intentarlo
      no habra quien me seque tus
      labios
      por dentro y por fuera
      no habra quien desnude mi
      nombre
      una tarde cualquiera
      hasta que me olvides tanto que
      no exista mañana ni despues
      no...no...
      hasta que me olvides voy a intentarlo
      no habra quien desnude mi
      boca
      como tu sonrisa
      y voy a rodar como lagrima
      entre la llovizna
      hasta que me olvides tanto que
      no existe mañana ni despues
      hasta que me olvides
      voy a amarte tanto tanto
      como fuego entre tus brazos
      hasta que me olvides...
      hasta que me olvides
      y me rompa en mil pedazos
      continuar mi gran teatro
      hasta que me olvides... hasta que me olvides...
      y voy a bordar tus sueños en la
      almohada
      llenar poco a poco el silencio
      con tu abecedario
      y cuando me calle por dentro
      tenerte a mi lado
      hasta que me olvides tanto que
      no exista mañana ni despues
      hasta que me olvides
      voy a amarte tanto tanto
      como fuego entre tus brazos
      hasta que me olvides...
      hasta que me olvides
      y me rompa en mil pedazos
      continuar mi gran teatro
      hasta que me olvides...
      hasta que me olvides...
      voy a continuar copiando
      tu cuerpo sobre la pared
      y voy a colgar en tu pecho
      la noche y el amanecer...
      hasta que me olvides
      voy a amarte tanto tanto
      como fuego entre tus brazos
      hasta que me olvides...
      hasta que me olvides
      y me rompa en mil pedazos
      continuar mi gran teatro
      hasta que me olvides...
      hasta que me olvides...
       
    • Guest Nicole
      By Guest Nicole
       
      I found a love for me
      Oh darling, just dive right in and follow my lead
      Well, I found a girl, beautiful and sweet
      Oh, I never knew you were the someone waiting for me
      'Cause we were just kids when we fell in love
      Not knowing what it was
      I will not give you up this time
      But darling, just kiss me slow, your heart is all I own
      And in your eyes, you're holding mine

      [Chorus]
      Baby, I'm dancing in the dark with you between my arms
      Barefoot on the grass, listening to our favourite song
      When you said you looked a mess, I whispered underneath my breath
      But you heard it, darling, you look perfect tonight

      [Verse 2]
      Well I found a woman, stronger than anyone I know
      She shares my dreams, I hope that someday I'll share her home
      I found a love, to carry more than just my secrets
      To carry love, to carry children of our own
      We are still kids, but we're so in love
      Fighting against all odds
      I know we'll be alright this time
      Darling, just hold my hand
      Be my girl, I'll be your man
      I see my future in your eyes

      [Chorus 2]
      Baby, I'm dancing in the dark, with you between my arms
      Barefoot on the grass, listening to our favorite song
      When I saw you in that dress, looking so beautiful
      I don't deserve this, darling, you look perfect tonight

      [Instrumental]

      [Chorus 3]
      Baby, I'm dancing in the dark, with you between my arms
      Barefoot on the grass, listening to our favorite song
      I have faith in what I see
      Now I know I have met an angel in person
      And she looks perfect
      I don't deserve this
      You look perfect tonight
    • Guest Nicole
      By Guest Nicole
      I've got an aching head
      Echoes and buzzing noises
      I know the words we said
      But wish I could've turned our voices down
      This is not black and white
      Only organized confusion
      I'm just trying to get it right
      And in spite of all I should've done

      I was not mad at you
      I was not trying to tear you down
      The words that I could've used
      I was too scared to say out loud
      If I cannot break your fall
      I'll pick you up right off the ground
      If you felt invisible, I won't let you feel that now

      Invisible
      Invisible
      Invisible
      Invisible

      You didn't get your way
      And it's an empty feeling
      You've got a lot to say
      And you just want to know you're being heard
      But this is not black and white
      There are no clear solutions
      And I'm just trying to get it right
      And in spite of all I should've done

      I was not mad at you
      I was not trying to tear you down
      The words that I could've used
      I was too scared to say out loud
      If I cannot break your fall
      I'll pick you up right off the ground
      If you felt invisible, I won't let you feel that now

      Invisible
      Invisible
      Invisible
      Invisible

      This is not black and white
      There are no clear solutions
      I'm just trying to get it right
      And in spite of all I should've done

      I was not mad at you
      I was not trying to tear you down
      The words that I could've used
      I was too scared to say out loud
      If I cannot break your fall
      I'll pick you up right off the ground
      If you felt invisible, I won't let you feel that now

      Invisible
      Invisible
      Invisible
      Invisible
      Invisible
      Invisible
      Invisible
      Invisible
    • Guest Nicole
      By Guest Nicole
       
       
      I've had a lot of big dreams
      I've made a lot of bad moves
      I know you could walk away
      But you never do

      I've met a lot of cold hearts
      I've learned to smile and deceive
      I know I'm hard to be around
      But you never leave

      I'm not easy to understand
      But you hold out your hand

      And you say you love me
      Just as I am
      You always treat me
      The best that you can
      You say you want me, need me
      Love me baby
      Just as I am, just as I am

      I've made a lot of heartaches
      I've found a lot of closed doors
      When all the others turn away
      You love me more
      You love me more

      I'm not easy to understand
      But you hold out your hand

      And you say you love me
      Just as I am
      You always treat me
      The best that you can
      You say you want me, need me
      Love me baby
      Just as I am, just as I am

      I want to love forever
      To keep our world together
      And be the best that I can be
      Baby, every time the world
      Caves in on me

      And you say
      Just as I am
      You always treat me
      The best that you can
      You say you want me, need me
      Love me baby
      Just as I am, just as I am
      Songwriters: RICHARD A. WAGNER, ROBERT ERIC HEGEL
      Just As I Am lyrics © Warner/Chappell Music, Inc.
    • Guest Nicole
      By Guest Nicole
      Digamos lo que se sienta en la piel 
      aquella noche nada salió muy bien.
       Quisiste dar un paseo con él que mala idea hacerlo donde yo esté 
      No nos tenemos ni un poco de amor y sin embargo esto no se terminó. 
      Y ahora pasamos de mal a peor 
      Y si te veo con el los mato a los dos.
       Es un decir, no es literal pero quisiera hacerlo realidad. 
      Los celos ya, son para mi algo difícil de llevar.
       Mentía cuando te decía "quédate tranquila corazón", 
      nos separaremos en términos buenos vuelvo con mi vida, soy buen perdedor. 
      Y ahora te sigo a toda hora, tengo que saber con quién estas. 
      No es nada positivo, y se vuelve adictivo 
      Yo pensé que a mi no me podría pasar. (no, no me podría pasar) 
      Quiero tenerte conmigo otra vez y si te tengo sé que te dejaré. 
      Hay algo en ti que nunca aguantaré es eso mismo que me hace volver. 
      Quisiera verte y parar de pensar con quién estuviste la noche anterior.
       Ya tengo que poder disimular verte con otro y no tratarte peor. 
      Como lo ves, nada cambió desde ese día que nos separo.
       te seguiré, me humillaré, por el momento esperaré. 
      Mentía cuando te decía "quédate tranquila corazón", 
      nos separaremos en términos buenos vuelvo con mi vida, soy buen perdedor.
       Y ahora te sigo a toda hora, tengo que saber con quién estas. 
      No es nada positivo, y se vuelve adictivo 
      Yo pensé que a mi no me podría pasar (x2) 
      No es nada positivo, y se vuelve adictivo 
      Yo pensé que a mi no me podría pasar.
    • Guest Nicole
      By Guest Nicole
      Perdona si hago de cuenta que no te he perdido 
      me duele aceptar que ya no estas conmigo
       y no puedo dejar de pensar solo en ti 
      no se si algún día sabrás que te llevo conmigo
       la vida no tiene razón ni sentido
      y me puedo morir si no estas junto a mi 
      Tengo tanta sed de ti que me cuesta respirar
       o será que mi delirio te amo mas y mas
       Están lloviendo estrellas es nuestra habitación
       mojan de llanto mi corazón
       Están lloviendo estrellas alrededor de mi 
      y me preguntan que fue de ti, que fue, de ti 
      Quisiera llevarte muy dentro y llegado el momento
       entrar en el fondo de tus sentimientos
       y ver si te pasa lo mismo que a mi 
      si acaso al estar junto a el le dijeras mi nombre
       y estando en sus brazos mis besos escondes
       recuerdas las noches de amor que te di
       Tengo tanta sed de ti
      que me cuesta respirar o será que mi delirio te amo mas y mas
       Están lloviendo estrellas es nuestra habitación mojan de llanto mi corazón 
      Están lloviendo estrellas alrededor de mi
       y me preguntan que fue de ti, que fue, de ti 
      Están lloviendo estrellas es nuestra habitación 
      mojan de llanto mi corazón 
      Están lloviendo estrellas alrededor de mi y me preguntan que fue de ti, que fue, de ti
    • Guest Nicole
      By Guest Nicole
      Wouldn't it be nice if we were older?
      Then we wouldn't have to wait so long
      And wouldn't it be nice to live together
      In the kind of world where we belong
      You know it's gonna make it that much better
      When we can say goodnight and stay together
      Wouldn't it be nice if we could wake up
      In the morning when the day is new?
      And after having spent the day together
      Hold each other close the whole night through
      Happy times together we've been spending
      I wish that every kiss was never ending
      Wouldn't it be nice?
      Maybe if we think, and wish, and hope, and pray, it might come true
      Baby, then there wouldn't be a single thing we couldn't do
      We could be married
      And then we'd be happy
      (Sleep tight oh baby goodnight
       Ooh baby sleep tight oh baby)
      Wouldn't it be nice?
      You know it seems the more we talk about it
      It only makes it worse to live without it
      But let's talk about itWouldn't it be nice?
      Songwriters: WILSON, BRIAN DOUGLAS / LOVE, MIKE E. / ASHER, TONY
      Wouldn't It Be Nice lyrics © Universal Music Publishing Group
    • Guest Nicole
      By Guest Nicole
      Loving can hurt, loving can hurt sometimes
      But it's the only thing that I know
      When it gets hard, you know it can get hard sometimes
      It is the only thing that makes us feel alive
      We keep this love in a photograph
      We made these memories for ourselves
      Where our eyes are never closing
      Hearts are never broken
      And time's forever frozen still
      So you can keep me
      Inside the pocket of your ripped jeans
      Holding me closer 'til our eyes meet
      You won't ever be alone, wait for me to come home
      Loving can heal, loving can mend your soul
      And it's the only thing that I know, know
      I swear it will get easier,
      Remember that with every piece of you
      Hm, and it's the only thing we take with us when we die
      Hm, we keep this love in this photograph
      We made these memories for ourselves
      Where our eyes are never closing
      Hearts were never broken
      And time's forever frozen still
      So you can keep me
      Inside the pocket of your ripped jeans
      Holding me closer 'til our eyes meet
      You won't ever be alone
      And if you hurt me
      That's okay baby, only words bleed
      Inside these pages you just hold me
      And I won't ever let you go
      Wait for me to come home
      Wait for me to come home
      Wait for me to come home
      Wait for me to come home
      You can fit me
      Inside the necklace you got when you were sixteen
      Next to your heartbeat where I should be
      Keep it deep within your soul
      And if you hurt me
      Well, that's okay baby, only words bleed
      Inside these pages you just hold me
      And I won't ever let you go
      When I'm away, I will remember how you kissed me
      Under the lamppost back on Sixth street
      Hearing you whisper through the phone,
      "Wait for me to come home."1


      Read more: Ed Sheeran - Photograph Lyrics | MetroLyrics 
    • By ARchiv@L
      ΑΦΗΓΗΣΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΛΕΟΠΟΛΝΤ ΕΝΓΚΛΑΪΤΝΕΡ
      Ο αξιωματικός των Ες-Ες έβγαλε το πιστόλι του, το έβαλε στο κεφάλι μου και ρώτησε: «Είσαι έτοιμος να πεθάνεις; Θα τραβήξω τη σκανδάλη επειδή έτσι κι αλλιώς είσαι χαμένη υπόθεση». «Είμαι έτοιμος», είπα, προσπαθώντας να κρατήσω σταθερή τη φωνή μου. Επιστράτευσα όλο μου το θάρρος, έκλεισα τα μάτια και περίμενα να τραβήξει τη σκανδάλη, αλλά δεν συνέβη τίποτα. «Είσαι τόσο ανόητος που ούτε να σε σκοτώσω δεν αξίζει!», φώναξε, απομακρύνοντας το όπλο από τον κρόταφό μου. Πώς βρέθηκα σε τόσο απελπιστική κατάσταση;
      ΓΕΝΝΗΘΗΚΑ στις 23 Ιουλίου 1905 στην πόλη Άιγκεν Φόγκελχουμπ, στις Αυστριακές Άλπεις. Ήμουν ο μεγαλύτερος γιος ενός πριονιστή και της κόρης κάποιου ντόπιου γεωργού. Οι γονείς μου ήταν φτωχοί αλλά φιλόπονοι άνθρωποι. Πέρασα τα παιδικά μου χρόνια στο Μπαντ Ισλ, κοντά στο Σάλτσμπουργκ, ανάμεσα σε γραφικές λίμνες και βουνοκορφές που κόβουν την ανάσα.
      Ως παιδί συλλογιζόμουν συχνά τις αδικίες της ζωής, όχι μόνο επειδή η οικογένειά μου ήταν φτωχή, αλλά και επειδή υπέφερα από εκ γενετής κύρτωση της σπονδυλικής στήλης. Οι πόνοι στη μέση εξαιτίας αυτής της πάθησης καθιστούσαν σχεδόν αδύνατον το να παραμένω σε όρθια στάση. Στο σχολείο εξαιρέθηκα από τη γυμναστική και γι’ αυτό έγινα στόχος κοροϊδίας μεταξύ των συμμαθητών μου.
      Στο τέλος του Α΄ Παγκόσμιου Πολέμου, πριν καλά καλά κλείσω τα 14, αποφάσισα ότι ήταν καιρός να ψάξω για εργασία προκειμένου να ξεφύγω από τη φτώχεια. Η βασανιστική πείνα με συντρόφευε συνεχώς, και ήμουν εξασθενημένος από τον υψηλό πυρετό που μου προξενούσε κατά περιόδους η ισπανική γρίπη, η οποία είχε στείλει εκατομμύρια ανθρώπους στον τάφο. «Τι δουλειά να δώσουμε σε ένα ασθενικό παιδί σαν εσένα;» ήταν ο τρόπος με τον οποίο αντιδρούσαν οι περισσότεροι ιδιοκτήτες αγροκτημάτων όταν τους ζητούσα εργασία. Ωστόσο, ένας καλοσυνάτος ιδιοκτήτης αγροκτήματος με προσέλαβε.
      Με Συγκινεί η Αγάπη του Θεού
      Παρότι η μητέρα μου ήταν ευλαβής Καθολική, πήγαινα σπανίως στην Εκκλησία, κυρίως επειδή ο πατέρας μου είχε φιλελεύθερες απόψεις για το συγκεκριμένο ζήτημα. Όσο για εμένα, με ενοχλούσε η λατρεία ομοιωμάτων η οποία είναι πολύ συνηθισμένη στη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία.
      Μια μέρα του Οκτωβρίου του 1931, κάποιος φίλος μού ζήτησε να τον συνοδεύσω σε μια θρησκευτική συνάθροιση την οποία διεξήγαν οι Σπουδαστές της Γραφής, όπως ήταν τότε γνωστοί οι Μάρτυρες του Ιεχωβά. Εκεί έλαβα Γραφικές απαντήσεις σε σπουδαία ερωτήματα όπως: Ευαρεστεί τον Θεό η λατρεία ομοιωμάτων; (
      Hello guest! Please register or sign in (it's free) to view the hidden content. ) Υπάρχει πύρινη κόλαση; (Hello guest! Please register or sign in (it's free) to view the hidden content. ) Θα αναστηθούν οι νεκροί;—Hello guest! Please register or sign in (it's free) to view the hidden content. . Εκείνο που με εντυπωσίασε περισσότερο ήταν το γεγονός ότι ο Θεός δεν παραβλέπει τους αιμοδιψείς πολέμους των ανθρώπων, ακόμη και αν λένε ότι τους διεξάγουν στο όνομά Του. Έμαθα ότι «ο Θεός είναι αγάπη» και ότι έχει ένα εξυψωμένο όνομα, Ιεχωβά. (
      Hello guest! Please register or sign in (it's free) to view the hidden content. Hello guest! Please register or sign in (it's free) to view the hidden content. ) Συγκινήθηκα μαθαίνοντας ότι μέσω της Βασιλείας του Ιεχωβά, οι άνθρωποι θα μπορούν να ζουν για πάντα ευτυχισμένοι σε έναν παγγήινο παράδεισο. Έμαθα επίσης για τη θαυμαστή προοπτική που ανοίγεται σε μερικούς ατελείς ανθρώπους οι οποίοι έχουν κληθεί από τον Θεό για να συμμετάσχουν με τον Ιησού στην ουράνια Βασιλεία του Θεού. Ήμουν έτοιμος να δώσω τα πάντα για αυτή τη Βασιλεία. Έτσι λοιπόν, το Μάιο του 1932 βαφτίστηκα και έγινα Μάρτυρας του Ιεχωβά. Το βήμα αυτό απαιτούσε θάρρος, αν ληφθεί υπόψη η θρησκευτική μισαλλοδοξία που επικρατούσε στη φανατικά Καθολική Αυστρία εκείνου του καιρού. Αντιμετωπίζω Περιφρόνηση και Εναντίωση
      Οι γονείς μου αναστατώθηκαν όταν εγκατέλειψα την Εκκλησία, και ο ιερέας έσπευσε να διαδώσει τα νέα από τον άμβωνα. Οι γείτονες έφτυναν στο έδαφος μπροστά μου για να δείξουν την περιφρόνησή τους. Εντούτοις, εγώ ήμουν αποφασισμένος να ενταχθώ στις τάξεις των ολοχρόνιων διακόνων και ξεκίνησα το σκαπανικό τον Ιανουάριο του 1934.
      Η πολιτική κατάσταση γινόταν ολοένα και πιο τεταμένη εξαιτίας της ισχυρής επιρροής που αποκτούσε το ναζιστικό κόμμα στην επαρχία μας. Όταν έκανα σκαπανικό στην κοιλάδα του Ενς στη Στυρία, η αστυνομία με παρακολουθούσε κατά πόδας και χρειαζόταν να είμαι “προσεκτικός σαν φίδι”. (
      Hello guest! Please register or sign in (it's free) to view the hidden content. ) Από το 1934 έως το 1938, ο διωγμός αποτελούσε αναπόσπαστο μέρος της καθημερινής μου ζωής. Παρότι ήμουν άνεργος, δεν μου χορηγήθηκε επίδομα ανεργίας, και καταδικάστηκα σε αρκετές μικρές και τέσσερις μεγαλύτερες ποινές φυλάκισης εξαιτίας της δραστηριότητάς μου στο κήρυγμα. Τα Στρατεύματα του Χίτλερ Καταλαμβάνουν την Αυστρία
      Το Μάρτιο του 1938 τα στρατεύματα του Χίτλερ εισέβαλαν στην Αυστρία. Μέσα σε λίγες μέρες, 90.000 και πλέον άνθρωποι—περίπου το 2 τοις εκατό του ενήλικου πληθυσμού—συνελήφθησαν και στάλθηκαν σε φυλακές και στρατόπεδα συγκέντρωσης με την κατηγορία της αντίστασης στο ναζιστικό καθεστώς. Οι Μάρτυρες του Ιεχωβά ήταν σε κάποιον βαθμό προετοιμασμένοι για ό,τι τους επιφυλασσόταν. Το καλοκαίρι του 1937, μερικά μέλη της πρώτης μου εκκλησίας ταξίδεψαν με ποδήλατο 350 χιλιόμετρα ως την Πράγα για να παρευρεθούν σε μια διεθνή συνέλευση. Εκεί άκουσαν για τις ωμότητες που διαπράττονταν εις βάρος των ομοπίστων μας στη Γερμανία. Φαινόταν ξεκάθαρα ότι τώρα ήταν η σειρά μας.
      Από τη μέρα που τα στρατεύματα του Χίτλερ πάτησαν το πόδι τους στην Αυστρία, οι συναθροίσεις και το έργο κηρύγματος των Μαρτύρων του Ιεχωβά γίνονταν αναγκαστικά υπό την επιφάνεια. Παρότι εισάγονταν Γραφικά έντυπα κρυφά από τα σύνορα με την Ελβετία, δεν επαρκούσαν για όλους. Γι’ αυτό, συγχριστιανοί μας στη Βιέννη παρήγαν έντυπα με μυστικό τρόπο. Υπηρετούσα συχνά ως σύνδεσμος, παραδίδοντας έντυπα στους Μάρτυρες.
      Σε Στρατόπεδο Συγκέντρωσης
      Στις 4 Απριλίου 1939, η Γκεστάπο συνέλαβε τρεις συγχριστιανούς μου και εμένα ενώ τηρούσαμε την Ανάμνηση του θανάτου του Χριστού στο Μπαντ Ισλ. Μεταφερθήκαμε όλοι με αυτοκίνητο στην αστυνομική διεύθυνση του Λιντς. Ήταν η πρώτη φορά που πήγαινα κάπου με αυτοκίνητο αλλά ήμουν τόσο αναστατωμένος ώστε δεν μπορούσα να απολαύσω τη διαδρομή. Στο Λιντς υποβλήθηκα σε μια σειρά από βασανιστικές ανακρίσεις, αλλά δεν αποκήρυξα την πίστη μου. Πέντε μήνες αργότερα, οδηγήθηκα στον ανακριτή στην Άνω Αυστρία. Απροσδόκητα, η ποινική δίωξη εναντίον μου ανεστάλη. Ωστόσο, αυτό δεν ήταν το τέλος της δοκιμασίας μου. Στο μεταξύ, οι άλλοι τρεις στάλθηκαν σε στρατόπεδα συγκέντρωσης όπου πέθαναν, παραμένοντας πιστοί μέχρι τέλους.
      Παρέμεινα υπό κράτηση, και στις 5 Οκτωβρίου 1939 με ειδοποίησαν ότι θα μεταφερόμουν στο στρατόπεδο συγκέντρωσης του Μπούχενβαλντ στη Γερμανία. Ένα ειδικό τρένο περίμενε τους κρατουμένους στο σιδηροδρομικό σταθμό του Λιντς. Τα βαγόνια διέθεταν κελιά δύο ατόμων. Ο άνθρωπος με τον οποίο μοιραζόμουν το κελί ήταν ο ίδιος ο τέως κυβερνήτης της Άνω Αυστρίας, ο Δρ Χάινριχ Γκλάισνερ.
      Ο Δρ Γκλάισνερ και εγώ αρχίσαμε μια ενδιαφέρουσα συζήτηση. Έδειξε ειλικρινές ενδιαφέρον για τη δυσχερή μου θέση και συγκλονίστηκε από το γεγονός ότι ακόμη και κατά τη διάρκεια της δικής του θητείας, οι Μάρτυρες του Ιεχωβά αντιμετώπισαν αναρίθμητα νομικά προβλήματα στην επαρχία του. Ο ίδιος δήλωσε λυπημένος: «Κύριε Ένγκλαϊτνερ, δεν μπορώ να επανορθώσω το λάθος, αλλά θέλω να ζητήσω συγνώμη. Φαίνεται ότι η κυβέρνησή μας ήταν ένοχη κακοδικίας. Αν ποτέ χρειαστείτε βοήθεια, θα είμαι πολύ πρόθυμος να κάνω ό,τι μπορώ». Οι δρόμοι μας διασταυρώθηκαν ξανά μετά τον πόλεμο. Με βοήθησε να πάρω σύνταξη ως θύμα των Ναζί.
      «Θα σε Σκοτώσω»
      Στις 9 Οκτωβρίου 1939, έφτασα στο στρατόπεδο συγκέντρωσης του Μπούχενβαλντ. Λίγο αργότερα, ο φύλακας στο κρατητήριο πληροφορήθηκε ότι κάποιος Μάρτυρας βρισκόταν μεταξύ των νεοφερμένων, και έτσι έγινα στόχος του. Με έδειρε αλύπητα. Κατόπιν, όταν συνειδητοποίησε ότι δεν μπορούσε να με κάνει να αποκηρύξω την πίστη μου, είπε: «Θα σε σκοτώσω, Ένγκλαϊτνερ. Αλλά πρώτα θα σε αφήσω να γράψεις μια αποχαιρετιστήρια κάρτα στους γονείς σου». Σκέφτηκα λόγια παρηγοριάς που θα μπορούσα να γράψω στους δικούς μου, αλλά κάθε φορά που ακουμπούσα το στυλό στο χαρτί, εκείνος σκουντούσε το δεξιό μου αγκώνα και δεν με άφηνε να γράψω καθαρά. Έλεγε ειρωνικά: «Τι ανόητος που είναι! Ούτε δύο ίσιες γραμμές δεν μπορεί να τραβήξει. Αλλά αυτό δεν τον εμποδίζει να διαβάζει την Αγία Γραφή».
      Κατόπιν ο φύλακας έβγαλε το πιστόλι του, το έβαλε στο κεφάλι μου και με έκανε να πιστέψω ότι θα τραβούσε τη σκανδάλη, όπως ανέφερα στην αρχή της αφήγησης. Στη συνέχεια με στρίμωξε σε ένα μικρό, ασφυκτικά γεμάτο κελί. Αναγκάστηκα να περάσω τη νύχτα όρθιος. Αλλά έτσι κι αλλιώς δεν θα είχα καταφέρει να κοιμηθώ, εφόσον όλο μου το σώμα πονούσε. «Δεν αξίζει να πεθάνεις για κάποια ανόητη θρησκεία!»—αυτή ήταν η μόνη «παρηγοριά» που μου πρόσφεραν οι συγκρατούμενοί μου. Ο Δρ Γκλάισνερ βρισκόταν στο διπλανό κελί. Άκουσε τι είχε συμβεί και είπε σκεφτικός: «Ο φρικτός διωγμός των Χριστιανών αναβιώνει και πάλι!»
      Μια Κυριακή το καλοκαίρι του 1940 όλοι οι φυλακισμένοι διατάχθηκαν να παρουσιαστούν για εργασία στο ορυχείο, παρότι τις Κυριακές είχαμε συνήθως αργία. Αυτό έγινε ως αντίποινα για τα «παραπτώματα» μερικών τροφίμων. Μας δόθηκε η εντολή να μεταφέρουμε μεγάλες πέτρες από το ορυχείο στο στρατόπεδο. Δύο κρατούμενοι προσπάθησαν να τοποθετήσουν μια τεράστια πέτρα στην πλάτη μου και σχεδόν κατέρρευσα από το βάρος. Ωστόσο, ο Άρτουρ Ρεντλ, ο Λάγκερφύρερ (διοικητής του στρατοπέδου) που τον φοβούνταν όλοι, ήρθε απροσδόκητα να με βοηθήσει. Βλέποντας τις αγωνιώδεις προσπάθειες που έκανα για να μεταφέρω την πέτρα, μου είπε: «Αποκλείεται να φτάσεις στο στρατόπεδο με αυτή την πέτρα στην πλάτη! Άφησέ την αμέσως κάτω!» Υπάκουσα σε αυτή τη διαταγή με ανακούφιση. Κατόπιν ο Ρεντλ έδειξε μια πολύ μικρότερη πέτρα, λέγοντας: «Πάρε αυτή την πέτρα και πήγαινέ την στο στρατόπεδο. Είναι πιο εύκολο να τη μεταφέρεις!» Στη συνέχεια, στρεφόμενος στον επιστάτη μας, διέταξε: «Αφήστε τους Σπουδαστές της Γραφής να επιστρέψουν στα παραπήγματά τους. Αρκετά δούλεψαν για σήμερα!»
      Στο τέλος της κάθε εργάσιμης μέρας, έβρισκα πάντοτε χαρά συναναστρεφόμενος με την πνευματική μου οικογένεια. Είχαμε διευθετήσεις για τη διανομή πνευματικής τροφής. Ένας αδελφός έγραφε κάποιο Γραφικό εδάφιο σε ένα χαρτάκι και το έδινε και στους άλλους. Επίσης, μια Αγία Γραφή είχε περάσει κρυφά μέσα στο στρατόπεδο. Χαλάσαμε το δέσιμό της και τη χωρίσαμε σε επιμέρους βιβλία. Επί τρεις μήνες μού είχαν εμπιστευτεί το βιβλίο του Ιώβ. Το έκρυβα στις κάλτσες μου. Η αφήγηση του Ιώβ με βοήθησε να παραμείνω σταθερός.
      Τελικά, στις 7 Μαρτίου 1941, συμπεριλήφθηκα σε μια μεγάλη ομάδα που μεταφέρθηκε στο στρατόπεδο συγκέντρωσης του Νιντερχάγκεν. Μέρα με τη μέρα η κατάστασή μου χειροτέρευε. Κάποια μέρα, διέταξαν εμένα και δύο άλλους αδελφούς να συσκευάσουμε εργαλεία σε ξύλινα κιβώτια. Κατόπιν, επιστρέψαμε στα παραπήγματα μαζί με μια άλλη ομάδα κρατουμένων. Ένας άντρας των Ες-Ες παρατήρησε ότι προχωρούσα αργά. Εξαγριώθηκε τόσο πολύ ώστε ήρθε από πίσω μου και εντελώς απροειδοποίητα με κλώτσησε βάναυσα, τραυματίζοντάς με σοβαρά. Ο πόνος ήταν βασανιστικός, αλλά παρ’ όλα αυτά πήγα να εργαστώ την επόμενη μέρα.
      Απροσδόκητη Απελευθέρωση
      Τον Απρίλιο του 1943, το στρατόπεδο του Νιντερχάγκεν τελικά εκκενώθηκε. Στη συνέχεια, μεταφέρθηκα στο στρατόπεδο θανάτου στο Ράβενσμπρικ. Κατόπιν, τον Ιούνιο του 1943, μου προσφέρθηκε απροσδόκητα η ευκαιρία να αφεθώ ελεύθερος από το στρατόπεδο συγκέντρωσης. Αυτή τη φορά, η απελευθέρωση δεν μου προτάθηκε υπό τον όρο να αποκηρύξω την πίστη μου. Έπρεπε απλώς να συμφωνήσω ότι θα εκτελώ καταναγκαστική εργασία σε αγρόκτημα για το υπόλοιπο της ζωής μου. Ήμουν διατεθειμένος να το κάνω αυτό για να ξεφύγω από τη φρίκη του στρατοπέδου. Πήγα στο γιατρό του στρατοπέδου για μια τελική εξέταση. Ο γιατρός έμεινε έκπληκτος όταν με είδε. «Μπα, ώστε είσαι ακόμη Μάρτυρας του Ιεχωβά!» αναφώνησε. «Μάλιστα γιατρέ», απάντησα. «Λοιπόν, σε αυτή την περίπτωση δεν καταλαβαίνω γιατί πρέπει να σε αφήσουμε ελεύθερο. Από την άλλη πλευρά, θα ήταν μεγάλη ανακούφιση να απαλλαχτούμε από ένα εξαθλιωμένο πλάσμα σαν εσένα».
      Η περιγραφή του δεν ήταν υπερβολική. Η κατάσταση της υγείας μου ήταν όντως αξιοθρήνητη. Το δέρμα μου είχε εν μέρει φαγωθεί από τις ψείρες, οι ξυλοδαρμοί με είχαν αφήσει κουφό από το ένα αφτί και όλο μου το σώμα είχε πληγές γεμάτες πύον. Ύστερα από 46 μήνες στερήσεων, ατέλειωτης πείνας και καταναγκαστικής εργασίας, ζύγιζα μόνο 28 κιλά. Όντας σε αυτή την κατάσταση, αφέθηκα ελεύθερος από το Ράβενσμπρικ στις 15 Ιουλίου 1943.
      Στάλθηκα πίσω στη γενέτειρά μου σιδηροδρομικώς χωρίς τη συνοδεία φρουρού και παρουσιάστηκα στο αρχηγείο της Γκεστάπο στο Λιντς. Ο αξιωματικός της Γκεστάπο μού έδωσε τα χαρτιά της αποφυλάκισής μου και με προειδοποίησε: «Αν νομίζεις ότι σε ελευθερώνουμε για να μπορέσεις να συνεχίσεις την υπόγεια δραστηριότητά σου, κάνεις μεγάλο λάθος! Ο Θεός να σε λυπηθεί αν σε πιάσουμε ποτέ να κηρύττεις».
      Επιτέλους πήγα στο σπίτι! Η μητέρα μου δεν είχε πειράξει τίποτα στο δωμάτιό μου από τότε που με συνέλαβαν για πρώτη φορά, στις 4 Απριλίου 1939. Ακόμη και η Αγία Γραφή μου βρισκόταν ανοιχτή στο κομοδίνο μου! Γονάτισα και ανέπεμψα μια εγκάρδια ευχαριστήρια προσευχή.
      Σύντομα μου ανατέθηκε εργασία σε κάποιο ορεινό αγρόκτημα. Μάλιστα, ο ιδιοκτήτης του αγροκτήματος, ένας παιδικός μου φίλος, μου έδινε έναν μικρό μισθό, παρότι δεν ήταν υποχρεωμένος να το κάνει αυτό. Πριν από τον πόλεμο, αυτός ο φίλος μού είχε επιτρέψει να κρύψω μερικά Γραφικά έντυπα στο αγρόκτημά του. Χαιρόμουν να κάνω καλή χρήση αυτής της μικρής αποθήκης εντύπων ώστε να αποκτώ πνευματική δύναμη. Όλες οι ανάγκες μου ικανοποιούνταν, και ήμουν αποφασισμένος να παραμείνω στο αγρόκτημα μέχρι το τέλος του πολέμου.
      Κρύβομαι στα Βουνά
      Ωστόσο, εκείνες οι ήρεμες μέρες ελευθερίας δεν διήρκεσαν πολύ. Στα μέσα Αυγούστου του 1943, διατάχθηκα να παρουσιαστώ σε στρατιωτικό γιατρό για εξέταση. Αυτός δήλωσε αρχικά ότι ήμουν ακατάλληλος για ενεργή υπηρεσία εξαιτίας των προβλημάτων στη μέση μου. Εντούτοις, μια εβδομάδα αργότερα ο ίδιος γιατρός έβγαλε άλλη γνωμάτευση η οποία έλεγε: «Κατάλληλος για ενεργή υπηρεσία στην πρώτη γραμμή». Ο στρατός έχασε τα ίχνη μου για κάποιο διάστημα, αλλά στις 17 Απριλίου 1945, λίγο πριν από το τέλος του πολέμου, τελικά με εντόπισε. Με κάλεσαν να υπηρετήσω στην πρώτη γραμμή.
      Εφοδιασμένος με λίγες προμήθειες και μια Αγία Γραφή, κατέφυγα στα κοντινά βουνά. Στην αρχή μπορούσα να κοιμάμαι στο ύπαιθρο, αλλά ο καιρός επιδεινώθηκε και έπεσε μισό μέτρο χιόνι. Έγινα μούσκεμα. Έφτασα σε κάποιο ορεινό καταφύγιο που βρισκόταν σχεδόν 1.200 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Τρέμοντας από το κρύο, άναψα φωτιά στο τζάκι και μπόρεσα να ζεσταθώ και να στεγνώσω τα ρούχα μου. Εξαντλημένος, αποκοιμήθηκα σε έναν πάγκο μπροστά στο τζάκι. Προτού περάσει πολλή ώρα, ξύπνησα απότομα με έντονο πόνο. Είχα πάρει φωτιά! Κυλίστηκα στο πάτωμα για να σβήσω τις φλόγες. Όλη η πλάτη μου γέμισε φουσκάλες.
      Διατρέχοντας μεγάλο κίνδυνο, επέστρεψα κρυφά στο ορεινό αγρόκτημα πριν από τα χαράματα, αλλά η σύζυγος του ιδιοκτήτη φοβήθηκε τόσο πολύ ώστε με έδιωξε, λέγοντάς μου ότι είχε εξαπολυθεί ανθρωποκυνηγητό για τη σύλληψή μου. Γι’ αυτό, πήγα στους γονείς μου. Στην αρχή, ακόμη και οι γονείς μου δίσταζαν να με βάλουν μέσα, αλλά με άφησαν τελικά να κοιμηθώ στον αχυρώνα και η μητέρα μου φρόντισε τις πληγές μου. Ύστερα από δύο μέρες, όμως, οι γονείς μου ήταν τόσο ανήσυχοι ώστε έκρινα ότι θα ήταν καλύτερο να ξανακρυφτώ στα βουνά.
      Στις 5 Μαΐου 1945, με ξύπνησε ένας δυνατός θόρυβος. Είδα Συμμαχικά αεροπλάνα να πετούν χαμηλά. Κατάλαβα αμέσως ότι το καθεστώς του Χίτλερ είχε ανατραπεί! Το πνεύμα του Ιεχωβά με είχε ενισχύσει για να υπομείνω μια απίστευτη δοκιμασία. Είχα διαπιστώσει πόσο αληθινά είναι τα λόγια του εδαφίου
      Hello guest! Please register or sign in (it's free) to view the hidden content. , το οποίο με είχε παρηγορήσει τόσο πολύ στην αρχή των δοκιμασιών μου. Είχα “ρίξει στον Ιεχωβά το βάρος που σήκωνα” και, παρότι ήμουν σωματικά αδύναμος, εκείνος με είχε στηρίξει καθώς περπατούσα σε «κοιλάδα βαθιάς σκιάς».—Hello guest! Please register or sign in (it's free) to view the hidden content. . Η Δύναμη του Ιεχωβά «Τελειοποιείται στην Αδυναμία»
      Μετά τον πόλεμο, η ζωή επέστρεψε σιγά σιγά στο φυσιολογικό της ρυθμό. Αρχικά, εργαζόμουν ως μισθωτός στο ορεινό αγρόκτημα του φίλου μου. Μόνο αφού μεσολάβησε ο κατοχικός στρατός των ΗΠΑ τον Απρίλιο του 1946 απαλλάχτηκα από την υποχρέωσή μου να εκτελώ καταναγκαστική αγροτική εργασία για το υπόλοιπο της ζωής μου.
      Στο τέλος του πολέμου, οι Χριστιανοί αδελφοί στο Μπαντ Ισλ και στη γύρω περιφέρεια άρχισαν να διεξάγουν τις συναθροίσεις τακτικά. Ξεκίνησαν το κήρυγμα με ανανεωμένο σθένος. Μου προσφέρθηκε εργασία νυχτοφύλακα σε κάποιο εργοστάσιο και έτσι ήμουν σε θέση να συνεχίσω το σκαπανικό. Τελικά, εγκαταστάθηκα στην περιοχή του Ζανκτ Βόλφγκανγκ, και το 1949 παντρεύτηκα την Τερέζια Κουρτς, η οποία είχε μια κόρη από προηγούμενο γάμο. Ήμασταν μαζί 32 χρόνια, μέχρι το θάνατο της αγαπημένης μου συζύγου το 1981. Την είχα φροντίσει επί εφτά και πλέον χρόνια.
      Μετά το θάνατο της Τερέζια ξανάρχισα την υπηρεσία σκαπανέα, η οποία με βοήθησε να ξεπεράσω το έντονο αίσθημα της απώλειας. Τώρα υπηρετώ ως σκαπανέας και πρεσβύτερος στην εκκλησία μου στο Μπαντ Ισλ. Εφόσον είμαι περιορισμένος σε αναπηρικό καροτσάκι, προσφέρω Γραφικά έντυπα και μιλώ στους ανθρώπους για την ελπίδα της Βασιλείας στο πάρκο του Μπαντ Ισλ ή μπροστά από το σπίτι μου. Οι θαυμάσιες Γραφικές συζητήσεις που έχω με άλλα άτομα αποτελούν πηγή χαράς για εμένα.
      Αναπολώντας το παρελθόν, μπορώ να πω με βεβαιότητα ότι οι τρομακτικές εμπειρίες τις οποίες αναγκάστηκα να υπομείνω δεν μου δημιούργησαν πικρία. Φυσικά, υπήρχαν περιπτώσεις που ένιωσα αποκαρδιωμένος εξαιτίας των δοκιμασιών μου. Ωστόσο, η θερμή μου σχέση με τον Ιεχωβά Θεό με βοηθούσε να ξεπερνώ τέτοιες αρνητικές περιόδους. Η νουθεσία του Κυρίου στον Παύλο, «η δύναμή μου τελειοποιείται στην αδυναμία», αποδείχτηκε αληθινή και στη δική μου ζωή. Τώρα, σε ηλικία σχεδόν 100 ετών, μπορώ να λέω όπως ο απόστολος Παύλος: «Βρίσκω ευχαρίστηση σε αδυναμίες, σε προσβολές, σε περιπτώσεις ανάγκης, σε διωγμούς και δυσκολίες, για τον Χριστό. Διότι όταν είμαι αδύναμος, τότε είμαι δυνατός».—
      Hello guest! Please register or sign in (it's free) to view the hidden content. . Η Σκοπιά (2005)
    • By ARchiv@L
      Walczący z Bogiem nigdy nie zwyciężą
      10. Dlaczego z ludzkiego punktu widzenia Kajfasz mógł się czuć pewnie na swym stanowisku i dlaczego jednak się zawiódł?
      10 W I wieku naczelni kapłani żydowscy byli wyznaczani przez władze rzymskie. Bogaty Józef Kajfasz, mianowany przez Waleriusza Gratusa, piastował ten urząd dłużej niż wielu jego poprzedników. Zawdzięczał to zapewne swoim umiejętnościom dyplomatycznym i przyjaźni z Piłatem, a nie błogosławieństwu Bożemu. Tak czy inaczej, z czasem zawiódł się na ludziach, którym zaufał. Zaledwie trzy lata po wspomnianym procesie apostołów Kajfasz utracił łaski Rzymian i przestał być arcykapłanem.
      11. Jaki koniec spotkał Poncjusza Piłata oraz żydowski system rzeczy i jaki płynie stąd wniosek?
      11 Rozkaz pozbawienia Kajfasza urzędu wyszedł od bezpośredniego zwierzchnika Piłata, Lucjusza Witeliusza, namiestnika Syrii. Piłat, bliski przyjaciel Kajfasza, nie mógł nic zrobić. Zaledwie rok później on sam został zdymisjonowany i wezwany do Rzymu, by bronić się przed stawianymi mu poważnymi zarzutami. A jeśli chodzi o żydowskich przywódców, którzy pokładali ufność w cezarze, Rzymianie faktycznie ‛zabrali zarówno ich miejsce, jak i ich naród’ — w roku 70 n.e. wojska rzymskie zburzyły Jerozolimę wraz ze świątynią i salą posiedzeń Sanhedrynu. Jakże prawdziwe okazały się słowa psalmisty: „Nie pokładajcie ufności w dostojnikach ani w synu ziemskiego człowieka, do którego nie należy wybawienie”! (
      Hello guest! Please register or sign in (it's free) to view the hidden content. Hello guest! Please register or sign in (it's free) to view the hidden content. ). 12. Jak przykład Jezusa pokazuje, że posłuszeństwo wobec Boga świadczy o mądrości?
      12 Zupełnie inaczej stało się ze wskrzeszonym Jezusem Chrystusem: Bóg ustanowił go Arcykapłanem w wielkiej duchowej świątyni. Żaden człowiek nie może anulować tej nominacji. Jezus „ma swoje kapłaństwo bez następców” (
      Hello guest! Please register or sign in (it's free) to view the hidden content. Hello guest! Please register or sign in (it's free) to view the hidden content. Hello guest! Please register or sign in (it's free) to view the hidden content. Hello guest! Please register or sign in (it's free) to view the hidden content. ). Jehowa uczynił go również Sędzią żywych i umarłych (Hello guest! Please register or sign in (it's free) to view the hidden content. ). Na mocy powierzonej mu władzy Jezus oceni, czy Józef Kajfasz i Poncjusz Piłat będą mogli powrócić w przyszłości do życia (Hello guest! Please register or sign in (it's free) to view the hidden content. Hello guest! Please register or sign in (it's free) to view the hidden content. ). Dzisiejsi nieustraszeni głosiciele Królestwa
      13. Jakie dzieło w czasach nowożytnych pochodziło od ludzi, a jakie od Boga? Dlaczego tak odpowiadasz?
      13 W naszych czasach, podobnie jak w I wieku, nie brakuje ludzi walczących z Bogiem (
      Hello guest! Please register or sign in (it's free) to view the hidden content. ). Na przykład gdy Świadkowie Jehowy w Niemczech nie godzili się nazywać Adolfa Hitlera swym Führerem (Wodzem), ten poprzysiągł, że zetrze ich z powierzchni ziemi (Hello guest! Please register or sign in (it's free) to view the hidden content. ). Stworzona przez niego machina zagłady wydawała się zdolna spełnić tę groźbę. Naziści aresztowali tysiące Świadków i osadzili ich w obozach koncentracyjnych. Niektórych pozbawili życia. Ale nie zdołali ich powstrzymać od oddawania czci wyłącznie Bogu i nie zniszczyli ich jako społeczności. Chrześcijanie ci wykonywali dzieło, które ‛pochodziło od Boga, a nie od ludzi’, nie można więc było go zahamować. Sześćdziesiąt lat później dawni więźniowie hitlerowskich obozów koncentracyjnych dalej wiernie służą Jehowie ‛całym swym sercem i duszą, i umysłem’, podczas gdy Hitler i jego narodowosocjalistyczna partia zapełniają tylko niechlubne karty historii (Hello guest! Please register or sign in (it's free) to view the hidden content. ). 14. (a) Jak przeciwnicy starają się oczernić sług Bożych i z jakim skutkiem? (b) Czy takie poczynania mogą przynieść ludowi Bożemu trwałą szkodę? (
      Hello guest! Please register or sign in (it's free) to view the hidden content. ). 14 Od tamtej pory jeszcze inni podejmowali walkę z Jehową i Jego ludem, z góry skazaną na przegraną. W różnych krajach europejskich czynniki religijne i polityczne usiłowały podstępnie przyczepić Świadkom Jehowy etykietkę „niebezpiecznej sekty”; zresztą taki sam zarzut wysuwano przeciwko chrześcijanom w I wieku (
      Hello guest! Please register or sign in (it's free) to view the hidden content. ). Tymczasem Europejski Trybunał Praw Człowieka uznał Świadków Jehowy za religię, a nie sektę. Przeciwnicy z pewnością o tym wiedzą. Mimo to wciąż oczerniają Świadków. W rezultacie niektórzy z tych chrześcijan stracili pracę. Ich dzieci bywają nękane w szkołach. Niekiedy bojaźliwi ludzie anulują umowy wynajmu obiektów, w których Świadkowie od dawna urządzali swoje zebrania. Zdarzało się nawet, że urzędy odmawiały komuś przyznania obywatelstwa tylko dlatego, że jest Świadkiem Jehowy! Ale Świadkowie wcale się tym nie zrażają. 15, 16. Jak francuscy Świadkowie Jehowy zareagowali na sprzeciw wobec ich chrześcijańskiej działalności i dlaczego nie przestają głosić?
      15 Na przykład ogólnie rzecz biorąc Francuzi są rozsądni i bezstronni. Jednakże grupa przeciwników dążyła do wprowadzenia przepisów prawnych mających powstrzymać dzieło głoszenia o Królestwie. Jak na to zareagowali Świadkowie? Zwiększyli swą aktywność w służbie kaznodziejskiej na niespotykaną wcześniej skalę, co przyniosło zdumiewające efekty (
      Hello guest! Please register or sign in (it's free) to view the hidden content. ). W ciągu zaledwie sześciu miesięcy liczba domowych studiów biblijnych zwiększyła się w tym kraju o jedną trzecią! Szatan musi pałać wściekłością, widząc, jak szczere osoby reagują tam na dobrą nowinę (Hello guest! Please register or sign in (it's free) to view the hidden content. ). Nasi współwyznawcy we Francji są przekonani, że również w ich sytuacji spełnią się słowa proroka Izajasza: „Żadna broń wykonana przeciwko tobie nie okaże się skuteczna i potępisz każdy język, który się podniesie przeciwko tobie w sądzie” (Hello guest! Please register or sign in (it's free) to view the hidden content. ). 16 Świadkowie Jehowy nie cieszą się, gdy spotykają ich prześladowania. Ale posłuszni poleceniu Boga nie mogą i nie zamierzają przestać mówić o rzeczach, które usłyszeli. Starają się być wzorowymi obywatelami. Jeśli jednak prawo ludzkie wymaga od nich złamania praw Bożych, muszą być posłuszni Bogu jako Władcy.
       
      Strażnica — 2005 Hello guest! Please register or sign in (it's free) to view the hidden content.
    • By ARchiv@L
      Οι Θεομάχοι Δεν Μπορούν να Επιτύχουν
      10. Από ανθρώπινη άποψη, γιατί μπορεί να ένιωθε ασφαλής ο Καϊάφας για τη θέση του, αλλά γιατί ήταν άτοπη η πεποίθησή του;
      10 Τον πρώτο αιώνα, οι Ιουδαίοι αρχιερείς διορίζονταν από τις ρωμαϊκές αρχές. Ο εύπορος Ιωσήφ Καϊάφας τοποθετήθηκε στη θέση του αρχιερέα από τον Βαλέριο Γράτο και διατήρησε αυτό το αξίωμα περισσότερο από πολλούς προκατόχους του. Ο Καϊάφας πιθανότατα απέδιδε αυτό το επίτευγμα στις διπλωματικές του ικανότητες και στην προσωπική του φιλία με τον Πιλάτο μάλλον παρά στη θεϊκή πρόνοια. Πάντως, η πεποίθησή του σε ανθρώπους αποδείχτηκε άτοπη. Τρία μόλις χρόνια μετά την προσαγωγή των αποστόλων ενώπιον του Σάνχεδριν, ο Καϊάφας έχασε την εύνοια των ρωμαϊκών αρχών και καθαιρέθηκε από τη θέση του αρχιερέα.
      11. Ποια ήταν η κατάληξη του Πόντιου Πιλάτου και του Ιουδαϊκού συστήματος πραγμάτων, και ποιο συμπέρασμα βγάζετε εσείς από αυτό;
      11 Η διαταγή για την καθαίρεση του Καϊάφα δόθηκε από τον αμέσως ανώτερο του Πιλάτου, τον Λούκιο Βιτέλλιο, κυβερνήτη της Συρίας, ενώ ο στενός φίλος του Καϊάφα, ο Πιλάτος, δεν μπόρεσε να την εμποδίσει. Μάλιστα, ένα μόνο έτος μετά την απομάκρυνση του Καϊάφα, καθαιρέθηκε και ο ίδιος ο Πιλάτος από το αξίωμά του και ανακλήθηκε στη Ρώμη ώστε να λογοδοτήσει για σοβαρές κατηγορίες. Όσο για τους Ιουδαίους ηγέτες που έθεταν την εμπιστοσύνη τους στον Καίσαρα, οι Ρωμαίοι όντως πήραν “και τον τόπο τους και το έθνος τους”. Αυτό συνέβη το 70 Κ.Χ., όταν τα ρωμαϊκά στρατεύματα κατέστρεψαν εντελώς την πόλη της Ιερουσαλήμ, περιλαμβανομένου του ναού και της αίθουσας του Σάνχεδριν. Πόσο αληθινά αποδείχτηκαν σε αυτή την περίπτωση τα λόγια του ψαλμωδού: «Μη θέτετε την εμπιστοσύνη σας σε ευγενείς ούτε σε γιο χωματένιου ανθρώπου, από τον οποίο δεν υπάρχει σωτηρία»!—
      Hello guest! Please register or sign in (it's free) to view the hidden content. Hello guest! Please register or sign in (it's free) to view the hidden content. . 12. Πώς αποδεικνύει η περίπτωση του Ιησού ότι η υπακοή στον Θεό είναι η σοφή πορεία;
      12 Σε αντίθεση με αυτό, ο Θεός διόρισε τον αναστημένο Ιησού Χριστό Αρχιερέα ενός μεγάλου πνευματικού ναού. Κανένας άνθρωπος δεν μπορεί να ακυρώσει εκείνον το διορισμό. Πράγματι, ο Ιησούς «έχει την ιεροσύνη του χωρίς κανένα διάδοχο». (
      Hello guest! Please register or sign in (it's free) to view the hidden content. Hello guest! Please register or sign in (it's free) to view the hidden content. Hello guest! Please register or sign in (it's free) to view the hidden content. Hello guest! Please register or sign in (it's free) to view the hidden content. ) Ο Θεός διόρισε επίσης τον Ιησού Κριτή των ζωντανών και των νεκρών. (Hello guest! Please register or sign in (it's free) to view the hidden content. ) Με αυτή την ιδιότητα, ο Ιησούς θα αποφασίσει αν ο Ιωσήφ Καϊάφας και ο Πόντιος Πιλάτος έχουν πιθανότητα μελλοντικής ζωής.—Hello guest! Please register or sign in (it's free) to view the hidden content. Hello guest! Please register or sign in (it's free) to view the hidden content. . Άφοβοι Σύγχρονοι Κήρυκες της Βασιλείας
      13. Στους σύγχρονους καιρούς, ποιο έργο αποδείχτηκε ότι ήταν από ανθρώπους, και ποιο έργο αποδείχτηκε ότι ήταν από τον Θεό; Πώς το ξέρετε;
      13 Στις ημέρες μας, όπως και τον πρώτο αιώνα, δεν λείπουν οι «θεομάχοι». (
      Hello guest! Please register or sign in (it's free) to view the hidden content. ) Για παράδειγμα, όταν οι Μάρτυρες του Ιεχωβά στη Γερμανία αρνούνταν να χαιρετίσουν τον Αδόλφο Χίτλερ ως Ηγέτη (Φύρερ) τους, ο Χίτλερ ορκίστηκε να τους εξοντώσει. (Hello guest! Please register or sign in (it's free) to view the hidden content. ) Ο αποτελεσματικός μηχανισμός θανάτου που διέθετε φαινόταν ικανός και με το παραπάνω να το επιτύχει αυτό. Οι Ναζί μπόρεσαν να συλλάβουν χιλιάδες Μάρτυρες και να τους στείλουν σε στρατόπεδα συγκέντρωσης. Κατάφεραν μάλιστα να σκοτώσουν μερικούς Μάρτυρες. Αλλά δεν μπόρεσαν να κάμψουν την αποφασιστικότητα των Μαρτύρων να λατρεύουν μόνο τον Θεό, ούτε και μπόρεσαν να εξαλείψουν τους υπηρέτες του Θεού ως ομάδα. Το έργο αυτών των Χριστιανών ήταν από τον Θεό, όχι από ανθρώπους, και το έργο του Θεού είναι αδύνατον να ανατραπεί. Εξήντα χρόνια αργότερα, πιστοί επιζώντες από τα στρατόπεδα συγκέντρωσης του Χίτλερ εξακολουθούν να υπηρετούν τον Ιεχωβά “με όλη τους την καρδιά και με όλη τους την ψυχή και με όλη τους τη διάνοια”, ενώ από τον Χίτλερ και το ναζιστικό του κόμμα απέμεινε μόνο η επονείδιστη μνήμη τους.—Hello guest! Please register or sign in (it's free) to view the hidden content. . 14. (α) Ποιες προσπάθειες έχουν κάνει οι εναντιούμενοι για να συκοφαντήσουν τους υπηρέτες του Θεού, και με ποια αποτελέσματα; (β) Θα προξενήσουν αυτές οι προσπάθειες μόνιμη βλάβη στο λαό του Θεού; (
      Hello guest! Please register or sign in (it's free) to view the hidden content. ) 14 Στα χρόνια που έχουν περάσει από τις προσπάθειες των Ναζί, έχουν δώσει και άλλοι χαμένες μάχες εναντίον του Ιεχωβά και του λαού του. Σε κάποιες χώρες της Ευρώπης, πανούργα θρησκευτικά και πολιτικά στοιχεία έχουν προσπαθήσει να στιγματίσουν τους Μάρτυρες του Ιεχωβά ως “επικίνδυνη αίρεση”—κατηγορία ίδια με εκείνη που κυκλοφορούσε εναντίον των Χριστιανών του πρώτου αιώνα. (
      Hello guest! Please register or sign in (it's free) to view the hidden content. ) Το γεγονός είναι ότι το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου έχει αναγνωρίσει τους Μάρτυρες του Ιεχωβά ως θρησκεία, όχι ως αίρεση. Οι εναντιούμενοι ασφαλώς το γνωρίζουν αυτό. Εντούτοις, επιμένουν να συκοφαντούν τους Μάρτυρες. Ως άμεσο αποτέλεσμα αυτής της δυσφήμησης, μερικοί από αυτούς τους Χριστιανούς έχουν απολυθεί από την εργασία τους. Παιδιά που είναι Μάρτυρες έχουν αντιμετωπίσει παρενόχληση στο σχολείο. Φοβισμένοι ιδιοκτήτες έχουν ακυρώσει μισθωτήρια συμβόλαια για κτίρια που χρησιμοποιούσαν επί χρόνια οι Μάρτυρες για τις συναθροίσεις τους. Σε λίγες περιπτώσεις, κυβερνητικοί φορείς έχουν μάλιστα αρνηθεί την υπηκοότητα σε κάποια άτομα με μόνη αιτιολογία το ότι είναι Μάρτυρες του Ιεχωβά! Ωστόσο, οι Μάρτυρες δεν πτοούνται. 15, 16. Πώς έχουν αντιδράσει οι Μάρτυρες του Ιεχωβά στη Γαλλία απέναντι στην εναντίωση που εκδηλώνεται προς το Χριστιανικό έργο τους, και γιατί συνεχίζουν να κηρύττουν;
      15 Στη Γαλλία, για παράδειγμα, οι άνθρωποι είναι γενικά λογικοί και αμερόληπτοι. Ωστόσο, μερικοί εναντιούμενοι έχουν προωθήσει κάποιους νόμους με στόχο να παραλύσουν το έργο της Βασιλείας. Πώς έχουν αντιδράσει οι Μάρτυρες του Ιεχωβά εκεί; Έχουν εντείνει τη δράση τους στον αγρό όσο ποτέ άλλοτε, με συναρπαστικά αποτελέσματα. (
      Hello guest! Please register or sign in (it's free) to view the hidden content. ) Μάλιστα, σε μια περίοδο μόλις έξι μηνών, ο αριθμός των οικιακών Γραφικών μελετών σε εκείνη τη χώρα αυξήθηκε κατά 33 τοις εκατό—εκπληκτικό ποσοστό! Ο Διάβολος πρέπει να εξοργίζεται βλέποντας τα άτομα που έχουν ειλικρινή καρδιά στη Γαλλία να ανταποκρίνονται στα καλά νέα. (Hello guest! Please register or sign in (it's free) to view the hidden content. ) Οι συγχριστιανοί μας στη Γαλλία έχουν την πεποίθηση ότι τα λόγια του προφήτη Ησαΐα θα επαληθευτούν στην περίπτωσή τους: «Οποιοδήποτε όπλο κατασκευαστεί εναντίον σου δεν θα έχει επιτυχία, και όποια γλώσσα και αν εγερθεί εναντίον σου στην κρίση, θα την καταδικάσεις».—Hello guest! Please register or sign in (it's free) to view the hidden content. . 16 Οι Μάρτυρες του Ιεχωβά δεν απολαμβάνουν το διωγμό. Ωστόσο, υπακούοντας στην εντολή του Θεού προς όλους τους Χριστιανούς, δεν μπορούν και δεν πρόκειται να σταματήσουν να μιλούν για αυτά που έχουν ακούσει. Προσπαθούν να είναι καλοί πολίτες. Όπου, όμως, υπάρχει σύγκρουση ανάμεσα στο νόμο του Θεού και στο νόμο του ανθρώπου, πρέπει να υπακούν στον Θεό ως άρχοντα.
       
      Η Σκοπιά (2005)

      Hello guest! Please register or sign in (it's free) to view the hidden content.
         
       

    • Guest Nicole
      By Guest Nicole
      Sólo queda una vela encendida en medio de la tarta 
      y se quiere consumir 
      Ya se van los invitados, 
      tú y yo nos miramos sin saber bien qué decir 
      Nada que descubra lo que siento, 
      que este día fue perfecto y parezco tan feliz 
      Nada como que hace mucho tiempo que me cuesta sonreír 

      Quiero vivir, quiero gritar, 
      quiero sentir el universo sobre mí 
      Quiero correr en libertad, 
      quiero encontrar mi sitio 

      Una broma del destino, 
      una melodía acelerada en una canción que nunca acaba 
      Ya he tenido suficiente, 
      necesito alguien que comprenda 
      que estoy sola en medio de un montón de gente 
      Qué puedo hacer 

      Quiero vivir, quiero gritar, 
      quiero sentir el universo sobre mí 
      Quiero correr en libertad, 
      quiero llorar de felicidad 
      Quiero vivir, quiero sentir el universo sobre mí 
      Como un naufrago en el mar, quiero encontrar mi sitio 
      Sólo encontrar mi sitio 

      Todos los juguetes rotos 
      todos los amantes locos, 
      todos los zapatos de charol 
      Todas las casitas de muñecas donde celebraba fiestas, 
      donde solo estaba yo 
      Vuelve el espíritu olvidado del verano del amor 

      Quiero vivir, quiero gritar, 
      quiero sentir el universo sobre mí 
      Quiero correr en libertad, 
      quiero llorar de felicidad 
      Quiero vivir, quiero sentir el universo sobre mí 
      Como un naufrago en el mar, 
      quiero encontrar mi sitio 
      Sólo encontrar mi sitio 

      Quiero vivir, quiero gritar, 
      quiero sentir el universo sobre mí 
      Quiero correr en libertad, 
      quiero llorar de felicidad 
      Quiero vivir, 
      quiero sentir el universo sobre mí 
      Como un naufrago en el mar, 
      quiero encontrar mi sitio 

      Solo queda una vela encendida en medio de la tarta 
      Y se quiere consumir
       
    • Guest Nicole
      By Guest Nicole
      Aléjate de mí y hazlo pronto antes de que te mienta. 
      Tu cielo se hace gris , yo ya camino bajo la tormenta. 
      Aléjate de mí, escapa ve que ya no debo verte. 
      Entiende que aunque pida que te vayas, no quiero perderte. 

      La luz ya, no alcanza..... 
      No quieras caminar sobre el dolor descalza....... 
      Un Ángel te cuida....... 
      Y puso en mi boca la verdad para mostrarme la salida.... 

      Y aléjate de mi amor.... 
      Yo sé que aún estás a tiempo.... 
      No soy quien en verdad parezco.... 
      y perdón no soy quien crees 
      Yo no caí del cielo 

      Si aún no me lo crees amor............ 
      y quieres tú correr el riesgo 
      verás que soy realmente bueno 
      en engañar y hacer sufrir 
      a quien más quiero..(X2) 
      Aléjate de mí pues tu bien sabes que no te merezco 
      quisiera arrepentirme, ser el mismo y no decirte esto 
      Aléjate de mi, escapa, vete ya no debo verte 
      Entiende que aunque pida que te vayas no quiero perderte. 

      La luz ya, no alcanza..... 
      No quieras caminar sobre el dolor descalza....... 
      Un Ángel te cuida....... 
      Y puso en mi boca la verdad para mostrarme la salida.... 

      Y aléjate de mí, amor.... 
      Yo sé que aun estas a tiempo.... 
      No soy quien en verdad parezco.... 
      y perdón no soy quien crees 
      Yo no caí del cielo 
      Si aún no me lo crees amor............ 
      y quieres tú correr el riesgo 
      verás que soy realmente bueno 
      en engañar y hacer sufrir 
      y hacer llorar 
      a quien más quiero..
      Y aléjate de mí, amor.... 
      Yo sé que aun estas a tiempo.... 
      No soy quien en verdad parezco.... 
      y perdón no soy quien crees 
      Yo no caí del cielo 
      Si aún no me lo crees amor............ 
      y quieres tú correr el riesgo 
      verás que soy realmente bueno 
      en engañar y hacer sufrir 
      a quien más quiero..
    • By TheWorldNewsOrg
      And then compare Chuck Schumer's fake tears vs. his voice years earlier.
       
    • Guest Nicole
      By Guest Nicole
      You, with your words like knives
      And swords and weapons that you use against me
      You have knocked me off my feet again
      Got me feeling like a nothing
      You, with your voice like nails on a chalkboard
      Calling me out when I'm wounded
      You, picking on the weaker man

      Well you can take me down with just one single blow
      But you don't know, what you don't know...

      Someday I'll be living in a big ole city
      And all you're ever gonna be is mean
      Someday I'll be big enough so you can't hit me
      And all you're ever gonna be is mean
      Why you gotta be so mean?

      You, with your switching sides
      And your wildfire lies and your humiliation
      You have pointed out my flaws again
      As if I don't already see them
      I walk with my head down
      Trying to block you out 'cause I'll never impress you
      I just wanna feel okay again

      I bet you got pushed around
      Somebody made you cold
      But the cycle ends right now
      'Cause you can't lead me down that road
      And you don't know, what you don't know...

      Someday I'll be living in a big ole city
      And all you're ever gonna be is mean
      Someday I'll be big enough so you can't hit me
      And all you're ever gonna be is mean
      Why you gotta be so mean?

      And I can see you years from now in a bar
      Talking over a football game
      With that same big loud opinion
      But nobody's listening
      Washed up and ranting about the same old bitter things
      Drunk and grumbling on about how I can't sing
      But all you are is mean

      All you are is mean
      And a liar, and pathetic, and alone in life
      And mean, and mean, and mean, and mean

      But someday I'll be living in a big ole city
      And all you're ever gonna be is mean, yeah
      Someday I'll be big enough so you can't hit me
      And all you're ever gonna be is mean
      Why you gotta be so?...

      Someday I'll be living in a big ole city (Why you gotta be so?...)
      And all you're ever gonna be is mean (Why you gotta be so?...)
      Someday I'll be big enough so you can't hit me (Why you gotta be so?...)
      And all you're ever gonna be is mean
      Why you gotta be so mean?
       
    • Guest Nicole
      By Guest Nicole
      Me miras diferente 
      Me abrazas y no siento tu calor 
      Te digo lo que siento 
      Me interrumpes y terminas la oración 
      Siempre tienes la razón 
      Tuu... libreto de siempre tan predecible 
      Yaaa... ya me lo se 

      Así que corre corre corre corazón 
      De los dos tu siempre fuiste el más veloz 
      Toma todo lo que quieras pero vete ya 
      que mis lágrimas jamás te voy a dar 
      Así que corre como siempre no mires atrás 
      lo has hecho ya y la verdad me da igual. 
       
      Ya viví esta escena 
      Y con mucha pena te digo no, conmigo no 
      Di lo que podía, pero a media puerta 
      Se quedó mi corazón 
      Tuuu.... libreto de siempre tan repetido 
      Yaaa no no te queda bien 

      Así que corre corre corre corazón 
      De los dos tu siempre fuiste el más veloz 
      Toma todo lo que quieras pero vete ya 
      que mis lágrimas jamás te voy a dar 
      Así que corre como siempre no mires atrás 
      lo has hecho ya y la verdad me da igual. 

      Tuuu… el perro de siempre los mismos trucos 
      Yaaa…. ya me lo se 

      Así que corre corre corre corazón 
      De los dos tu siempre fuiste el más veloz 
      Toma todo lo que quieras pero vete ya 
      que mis lágrimas jamás te voy a dar 
      han sido tantas despedidas que en verdad 
      Dedicarte un verso mas está de más 

      Así que corre como siempre q no iré detrás 
      Lo has hecho ya y la verdad me da igual 
      lo has hecho ya y la verdad me da igual 
      lo has hecho ya pero al final me da igual
    • Guest Nicole
      By Guest Nicole
      De que me sirve quererte y morirme por tu amor 
      si yo no estoy en tus sueños mucho menos en tu corazón. 

      Eres tan indiferente y no  te importa lo que siento 
      yo, si nunca puedo tenerte olvidarte creo que es mejor... 

      Que un momento de felicidad por muchos días de soledad 
      de que me sirve un momento si yo te quiero 
      para un tiempo eterno y cuando mas necesito de ti 
      algo te tiene que alejar de mi, de que me sirve quererte 
      si tu me dejas solo como siempre. 

      Quisiera ser más valiente y arrancarte de mi corazón 
      acostumbrarme a no verte encerrarme en mi mundo interior... 

      De que me sirve quererte y morirme por tu amor 
      si para ti hay tantas cosas mucho mas importantes que yo. 

      Que un momento de felicidad por muchos días de soledad 
      de que me sirve un momento si yo te quiero para un tiempo eterno 
      y cuando mas necesito de ti algo te tiene que alejar de mi 
      de que me sirve quererte si tu me dejas solo como siempre.
      Que un momento de felicidad por muchos días de soledad 
      de que me sirve un momento si yo te quiero para un tiempo eterno 
      y cuando mas necesito de ti algo te tiene que alejar de mi 
      de que me sirve quererte si tu me dejas solo como siempre.
    • Guest Nicole
    • Guest Nicole
      By Guest Nicole
      Luna tú, 
      cuantos son los cantos que escuchaste ya 
      cuantas las palabras dichas para ti 
      que han surcado el cielo solo por gozar 
      una noche el puerto de tu soledad. 

      Los amantes se refugian en tu luz 
      sumas los suspiros desde tu balcón 
      y enredas los hilos de nuestra pasión 
      luna que me miras ahora escúchame. 

      (only you can hear my soul) 

      Luna, 
      tú sabes el secreto de la eternidad 
      y el misterio que hay detrás de la verdad 
      guíame que a ti mi corazón te oye 
      me siento perdido y no sé... 

      No sé que hay amores 
      que destruyen corazones 
      como un fuego que todo lo puede abrazar. 

      Luna tú, 
      alumbrando el cielo y su inmensidad 
      en tu cara oculta qué misterio habrá 
      todos escondemos siempre algún perfil. 

      Somos corazones bajo el temporal 
      ángeles de barro que deshace el mar 
      sueños que el otoño desvanecerá 
      hijos de esta tierra envuelta por tu luz 
      hijos que en la noche vuelven a dudar. 

      Que hay amores 
      que destruyen corazones 
      como el fuego que todo lo puede abrazar. 
      Pero hay amores 
      dueños de nuestras pasiones 
      que es la fuerza que al mundo 
      siempre hace girar. 

      (only you can hear my soul)
    • Guest Nicole
      By Guest Nicole
      ¿Quién iba a decir que perdería? 
      Lo que pensé que iba a durar toda la vida 
      Dime ¿Por qué no te alcanzó mi corazón? 

      Y ¿Quién iba a decir que se abriría? 
      La misma herida que cerraste ese día 
      Que llegaste sin decirme explicación 
      Sin consideración y terminó. 

      Ya no me importa cuantos meses han pasado 
      Cuanto es el daño que ha dejado tú traición 
      Yo no sé mirar hacia otro lado 
      Todo lo tengo en el pasado. 

      Ya no me importa que a otras manos te hayas dado 
      Si Dios me castigó al conocer tu amor 
      Y aunque dolor me hayas causado 
      Aun no sé cómo decirte adiós. 

      No sabía que se quedaría 
      Todas las huellas de tu paso por mi vida 
      Y parece que aquel tiempo no pasó 
      Nada se rompió, aun somos dos. 

      Ya no me importa cuantos meses han pasado 
      Cuanto es el daño que ha dejado tú traición 
      Yo no sé mirar hacia otro lado 
      Todo lo tengo en el pasado. 

      Ya no me importa que a otras manos te hayas dado 
      Si Dios me castigó al conocer tu amor 
      Y aunque dolor me hayas causado 
      Aun no sé cómo decirte adiós. 

      Y aunque dolor me hayas causado 
      Aun no sé cómo decirte adiós.
    • Guest Nicole
      By Guest Nicole
      Sabes que estas invadiendo cada sentimiento que ahí dentro de mi 
      Robas despiadadamente cosas que mi mente no quiere decir 
      Y me asalta tu mirada sin piedad no me puedo defender 
      Me tendiste una emboscada una vez más estoy rendido mírame 

      Amiga si te acercas otro poco no resistiré, te besaré 
      Amiga como es que no te das cuenta que ya nada puedo hacer, me enamoré

      Usas despiadadamente tu arsenal de armas para seducir 
      Entras ingeniosamente por puertas de mi alma que no suelo abrir 
      Y haces malabares con mi voluntad soy alfil en tu ajedrez 
      Con el corazón a punto de estallar ya me tienes a tus pies 

      Amiga si te acercas otro poco no resistiré, te besare 
      Amiga como es que no te das cuenta que ya nada puedo hacer, me enamore 

      Amiga si te acercas otro poco no resistiré, te besaré
      Amiga con tan solo dos palabras te explicare, te lo diré 
      Me enamoré
    • Guest Nicole
      By Guest Nicole
      La verdad no me queda más duda de que tu amor 
      Ya se me terminó, duele pero acabó 
      Es difícil pero no imposible 
      Asimilar que en verdad te perdí 
      Y ahora te veo partir 

      Y aunque pase el tiempo 
      Y seas feliz con alguien más 
      Recuerda que no hay nada 
      Que haga que me olvide de ti, yo sé… 

      A quien tú decidiste amar 
      No sé si sepa que no hay personas 
      Como tu aquí en la tierra 
      Te prometo no vuelvo a llorar 
      Sé lo felices que están y cuiden 
      Lo que yo soñé, siempre quise para mí 

      De corazón… ámense 

      Sé lo triste que puedo llegar a estar 
      Porque al menos lo intente pero yo no gané. 
      La persona que tiene el 
      Acceso a tu corazón, mira que bendición, 
      Pude haber sido yo 

      Y aunque pase el tiempo 
      Y seas feliz con alguien más 
      Recuerda que no hay nada 
      Que haga que me olvide de ti, yo sé… 

      A quien tú decidiste amar 
      No sé si sepa que no hay personas 
      Como tu aquí en la tierra 
      Te prometo no vuelvo a llorar 
      Sé lo felices que están y cuiden 
      Lo que yo soñé, siempre quise para mí 

      Si tuviera una oportunidad 
      Le cambiaria el final a todo 
      Pero no podría porque 
      La verdad me da gusto que estás 
      Conmigo en la eternidad y entiendo 
      No eras para mí pero te querré siempre 

      Y aunque pase el tiempo 
      Y seas feliz con alguien más 
      Recuerda que no hay nada 
      Que haga que me olvide de ti, yo sé… 

      A quien tú decidiste amar 
      No sé si sepa que no hay personas 
      Como tu aquí en la tierra 
      Te prometo no vuelvo a llorar 
      Sé lo felices que están y cuiden 
      Lo que yo soñé, siempre quise para mí 

      Si tuviera una oportunidad 
      Le cambiaria el final a todo 
      Pero no podría porque 
      La verdad me da gusto que estás 
      Conmigo en la eternidad y entiendo 
      No eras para mí pero te querré siempre 

      De corazón… ámense
    • Guest Nicole
      By Guest Nicole
      Fue como fue, me robaste el alma me tuviste a tus pies, te amé… 
      Me equivoque, creía que era eterno despertarme en tú piel, no sé… 
      Si fui ingenua al pensar que amarías igual con la misma fuerza de un huracán… 

      Fue mi culpa al final, el quererte de más y tan sólo recibir la mitad… 
      Bajé la guardia y me expuse al dolor, caricias falsas, frío en la habitación 
      Bajé la guardia y aposté el corazón, tantas palabras y ninguna emoción 
      Yo te quise y no te bastó y aún te amo a pesar de que has sido mi peor error. 

      Es como es, aquí no queda nada ni me toca perder, tal vez… 
      Si fui ingenua al pensar que amarías igual con la misma fuerza de un huracán… 

      Fue mi culpa al final, el quererte de más y tan sólo recibir la mitad… 
      Bajé la guardia y me expuse al dolor, caricias falsas, frío en la habitación 
      Bajé la guardia y aposté el corazón, tantas palabras y ninguna emoción 
      Yo te quise y no te bastó y aún te amo a pesar de que has sido mi peor error. 
      Uooohh… Uooohh… 
       
      Fue mi culpa al final, el quererte de más y tan sólo recibir la mitad 

      Bajé la guardia y me expuse al dolor, caricias falsas, frío en la habitación 
      Bajé la guardia y aposté el corazón, tantas palabras y ninguna emoción 
      Yo te quise y no te bastó y aún te amo a pesar de que has sido mi peor error. 
      Uooohh… Uooohhh… Mi peor error.
    • Guest Nicole
      By Guest Nicole
      Si ves que me he alejado de mi mismo
      Y que no me he dado cuenta
      Que me atrapa el egoísmo
      Que camino sin fijarme
      Hacia el borde de un abismo
      Si algún día me ves dormido
      Y no he podido despertar
      Si ves que estoy perdiendo los detalles
      Y que avanzo sin mirar
      Cuando camino por la calle
      Porque estoy muy preocupado para que nada me falle
      Y deje de hacer las cosas solamente por amar
      No me dejes continuar, hazme regresar
      Tócame, para unirme con el mundo
      Para respirar profundo solamente tócame
      Tócame, para estar de nuevo en casa
      Con tu mano se me pasa todo el miedo, tócame
      Si ves que no sonrío fácilmente
      Porque ahora me preocupa lo que me era indiferente
      Si la sombra del futuro esta nublando mi presente
      Y las trampas de mi mente no me dejan escapar
      No me dejes continuar, hazme regresar
      Tócame, para unirme con el mundo
      Para respirar profundo solamente tócame
      Tócame, para estar de nuevo en casa
      Con tu mano se me pasa todo el miedo, tócame, tócame
      Tócame, para unirme con el mundo
      Para respirar profundo solamente tócame
      Tócame, para estar de nuevo en casa
      Con tu mano se me pasa todo el miedo, tócame, tócame
      Tócame
       




  • Recently Browsing

    No registered users viewing this page.

  • Members

  • Recent Status Updates

    • Isabella  »  admin

      Hi @admin
      I was looking for that post of what suggestions to give to make this forum more useful, I could not find it. So I am writing here, is it possible to...
      1) React to a personal message? ❤️
      2) Block a member? Sometimes I am very busy and don't want to waste my time reading posts/comments from members with symptons of mental disorders
      Thank you 

      · 2 replies
    • Eric Ouellet

      “ APPROCHEZ-VOUS DE DIEU, ET IL S'APPROCHERA DE VOUS”,
       
      “ APPROCHEZ-VOUS de Dieu, et il s’approchera de vous ”, a écrit le disciple Jacques (Jacques 4:8). “ L’intimité avec Jéhovah appartient à ceux qui le craignent ”, a chanté le psalmiste David (Psaume 25:14). Manifestement, Jéhovah Dieu veut que nous entrions dans son intimité. Cela dit, tous ceux qui adorent Dieu et obéissent à ses lois ne se sentent pas forcément proches de lui.
      Et vous ? Avez-vous des liens personnels étroits avec Dieu ? Sans aucun doute souhaitez-vous être encore plus proche de lui. Comment donc cultiver l’intimité avec Dieu ? Comment cela se traduit-il ? Nous trouvons des réponses à ces questions dans le troisième chapitre du livre des Proverbes.
      Manifestons la bonté de cœur et la fidélité
      Salomon, roi de l’Israël antique, commence le troisième chapitre des Proverbes par ces mots : “ Mon fils, n’oublie pas ma loi, et que ton cœur observe mes commandements, car longueur de jours, années de vie et paix te seront ajoutées. ” (Proverbes 3:1, 2). Rédigés sous l’inspiration divine, ces conseils paternels viennent donc en réalité de Jéhovah Dieu et s’adressent à nous. Nous sommes exhortés ici à nous conformer aux rappels de Dieu (sa loi, ou enseignement, et ses commandements) consignés dans la Bible. Si nous le faisons, “ longueur de jours, années de vie et paix [nous] seront ajoutées ”. Effectivement, il est possible dès maintenant de connaître une vie paisible et de nous garder des activités qui nous exposeraient au danger d’une mort prématurée, laquelle est souvent le sort des malfaiteurs. De plus, nous pouvons entretenir l’espérance de vivre éternellement dans un monde nouveau de paix. — Proverbes 1:24-31 ; 2:21, 22.
      Salomon poursuit : “ Que bonté de cœur et fidélité ne te quittent pas. Attache-les à ta gorge. Écris-les sur la tablette de ton cœur, et ainsi trouve faveur et bonne perspicacité aux yeux de Dieu et de l’homme tiré du sol. ” — Proverbes 3:3, 4.
      Le mot original traduit par “ bonté de cœur ” peut aussi être rendu par “ amour fidèle ” et contient les notions de fidélité, de solidarité et de loyauté. Sommes-nous déterminés à rester attachés à Jéhovah quoi qu’il advienne ? Avons-nous de la bonté de cœur dans nos relations avec nos compagnons chrétiens ? Faisons-nous ce qu’il faut pour rester proches d’eux ? Quand nous les côtoyons quotidiennement, gardons-nous ‘ la loi de la bonté de cœur sur notre langue ’ même dans des situations tendues ? — Proverbes 31:26.
      Abondant en bonté de cœur, Jéhovah est “ prêt à pardonner ”. (Psaume 86:5.) Si nous nous sommes repentis de nos péchés passés et que désormais nous fassions des sentiers droits pour nos pieds, nous sommes assurés que “ des époques de rafraîchissement ” viendront d’auprès de Jéhovah (Actes 3:19). Ne devrions-nous pas imiter notre Dieu en pardonnant à d’autres leurs fautes ? — Matthieu 6:14, 15.
      Étant “ le Dieu de vérité ”, Jéhovah exige la “ fidélité ” de la part de ceux qui recherchent son intimité (Psaume 31:5). Pouvons-nous vraiment espérer que Jéhovah soit notre Ami si nous menons une double vie, en ayant un certain comportement en présence de nos compagnons chrétiens et un autre hors de leur présence, comme les “ hommes faux ” qui cachent qui ils sont (Psaume 26:4) ? Quelle aberration ce serait, puisque “ toutes choses sont nues et mises à découvert aux yeux ” de Jéhovah ! — Hébreux 4:13.
      Comme à un collier inestimable ‘ attaché à notre gorge ’, il nous faut accorder de la valeur à la bonté de cœur et à la fidélité, car elles nous aident à ‘ trouver faveur aux yeux de Dieu et de l’homme tiré du sol ’. Nous devons non seulement manifester ces qualités extérieurement, mais aussi les graver ‘ sur la tablette de notre cœur ’, c’est-à-dire les intégrer à notre personnalité.
      Cultivons une confiance absolue en Jéhovah
      Le roi sage poursuit : “ Mets ta confiance en Jéhovah de tout ton cœur et ne t’appuie pas sur ton intelligence. Dans toutes tes voies tiens compte de lui, et lui, il rendra droits tes sentiers. ” — Proverbes 3:5, 6.
      Jéhovah mérite assurément que nous lui fassions totalement confiance. Il est le Créateur, “ vigoureux en force ” et Source de “ l’énergie vive ”. (Isaïe 40:26, 29.) Il est capable de mener à bien tout ce qu’il a décidé. D’ailleurs, son nom même, qui signifie littéralement “ Il fait devenir ”, nous inspire confiance en sa capacité de réaliser ce qu’il a promis. “ Il est impossible que Dieu mente ” : il est donc le modèle suprême en matière de vérité (Hébreux 6:18). Sa qualité dominante est l’amour (1 Jean 4:8). Il est “ juste dans toutes ses voies et fidèle dans toutes ses œuvres ”. (Psaume 145:17.) Si nous ne pouvons pas faire confiance à Dieu, à qui nous fier ? Bien sûr, pour cultiver la confiance en lui, nous devons ‘ goûter et voir que Jéhovah est bon ’ en mettant en pratique ce que nous apprenons dans la Bible et en réfléchissant au bien que cela apporte. — Psaume 34:8.
      Comment ‘ tenir compte de Jéhovah dans toutes nos voies ’ ? Le psalmiste inspiré dit : “ Je méditerai sur toute ton action, et je veux m’intéresser à tes manières d’agir. ” (Psaume 77:12). Dieu étant invisible, pour cultiver l’intimité avec lui il est indispensable de méditer sur ses actions grandioses et sur ses manières d’agir envers ses serviteurs.
      La prière est également un moyen essentiel de tenir compte de Jéhovah. Le roi David appelait Jéhovah “ tout au long du jour ”. (Psaume 86:3.) Il priait souvent la nuit, comme lorsqu’il était un fugitif dans le désert (Psaume 63:6, 7). “ Priez en toutes circonstances, en esprit ”, a exhorté l’apôtre Paul (Éphésiens 6:18). Quelle est la fréquence de nos prières ? Aimons-nous entretenir avec Dieu une communication personnelle et fervente ? Face à des situations éprouvantes, lui demandons-nous son aide ? Avant de prendre des décisions importantes, recherchons-nous sa direction en le priant ? Nos prières sincères à Jéhovah nous font aimer de lui. En outre, nous avons l’assurance qu’il écoutera notre prière et ‘ rendra droits nos sentiers ’.
      Quelle absurdité ce serait de ‘ nous appuyer sur notre intelligence ’ ou sur celle de personnes en vue dans ce monde alors que nous pouvons avoir une entière confiance en Jéhovah ! “ Ne deviens pas sage à tes propres yeux, dit Salomon. Au contraire, crains Jéhovah et détourne-toi du mal. Que cela devienne guérison pour ton nombril et rafraîchissement pour tes os. ” (Proverbes 3:7, 8). Nos actions, nos pensées et nos sentiments devraient toujours être gouvernés par la crainte salutaire de déplaire à Dieu. Cette crainte révérencielle nous empêche de faire ce qui est mauvais et, spirituellement, elle guérit et revigore.
      Donnons le meilleur de nous-mêmes à Jéhovah
      De quelle autre manière nous approcherons-nous de Dieu ? “ Honore Jéhovah de tes choses de valeur et des prémices de tous tes produits ”, recommande le roi (Proverbes 3:9). Honorer Jéhovah signifie le tenir en haute estime et l’exalter publiquement par notre participation et notre soutien matériel à la proclamation de son nom. Les choses de valeur dont nous honorons Jéhovah sont notre temps, nos talents, nos forces et nos biens. Elles doivent être nos prémices, ce que nous avons de meilleur. La façon dont nous utilisons nos ressources personnelles ne devrait-elle pas refléter notre détermination à ‘ continuer à chercher d’abord le royaume et la justice de Dieu ’ ? — Matthieu 6:33.
      Celui qui honore Jéhovah de ses choses de valeur ne reste pas sans récompense. “ Alors tes dépôts de vivres seront remplis d’abondance, assure Salomon, et tes cuves déborderont de vin nouveau. ” (Proverbes 3:10). Même si en soi la prospérité spirituelle n’entraîne pas la prospérité matérielle, l’emploi généreux de nos ressources pour honorer Jéhovah nous vaut de grandes bénédictions. Pour Jésus, faire la volonté de Dieu était une “ nourriture ” qui lui donnait de la vigueur (Jean 4:34). De la même façon, nous sommes ‘ nourris ’ en prêchant le Royaume et en faisant des disciples à la gloire de Jéhovah. Si nous persévérons dans cette œuvre, nos dépôts de vivres spirituels seront remplis d’abondance. Notre joie, figurée par le vin nouveau, débordera.
      Nous comptons aussi sur Jéhovah et le prions pour avoir suffisamment de nourriture chaque jour, n’est-ce pas (Matthieu 6:11) ? En réalité, tout ce que nous possédons nous vient de notre Père céleste plein d’amour. Jéhovah nous ajoutera des bénédictions dans la mesure où nous employons nos choses de valeur à sa louange. — 1 Corinthiens 4:7.
      Acceptons la discipline de Jéhovah
      Signalant l’importance de la discipline pour atteindre à l’intimité avec Jéhovah, le roi d’Israël nous donne ce conseil : “ Ne rejette pas, ô mon fils, la discipline de Jéhovah, et n’aie pas son blâme en aversion, car celui que Jéhovah aime, il le reprend, comme un père reprend le fils en qui il prend plaisir. ” — Proverbes 3:11, 12.
      Cela dit, la discipline n’est pas forcément facile à accepter. “ Toute discipline [...] ne semble pas, pour le présent, être une joie, mais une peine, a écrit l’apôtre Paul ; plus tard cependant elle rapporte à ceux qu’elle a formés un fruit de paix, c’est-à-dire la justice. ” (Hébreux 12:11). Le blâme et la discipline sont des aspects nécessaires de la formation qui nous rapproche de Dieu. La correction que Jéhovah nous administre, que ce soit par l’intermédiaire de nos parents, de la congrégation chrétienne ou de notre méditation sur les Écritures lors de notre étude individuelle, est une expression de l’amour qu’il nous porte. Ayons la sagesse de bien la prendre.
      Saisissons la sagesse et le discernement
      Le roi Salomon insiste ensuite sur l’importance de la sagesse et du discernement pour cultiver des relations étroites avec Dieu. Il déclare : “ Heureux l’homme qui a trouvé la sagesse, et l’homme qui obtient le discernement, car mieux vaut l’avoir comme gain que d’avoir comme gain de l’argent, et mieux vaut l’avoir comme produit que d’avoir de l’or. [...] Elle est un arbre de vie pour ceux qui la saisissent, et ceux qui la tiennent ferme, il faut les proclamer heureux. ” — Proverbes 3:13-18.
      Puis il ajoute quelque chose qui nous sensibilise à la manifestation de sagesse et de discernement dont la magnifique création de Jéhovah porte l’empreinte : “ Jéhovah lui-même avec sagesse a fondé la terre. Il a solidement fixé les cieux avec discernement. [...] Mon fils, qu’elles ne s’éloignent pas de tes yeux. Préserve la sagesse pratique et la capacité de réflexion, et elles seront vie pour ton âme et charme pour ta gorge. ” — Proverbes 3:19-22.
      La sagesse et le discernement sont des qualités qui viennent de Dieu. Non contents de les cultiver, gardons-les en ne nous relâchant jamais dans notre étude assidue des Écritures ni dans la mise en pratique de ce que nous apprenons. “ Alors tu marcheras en sécurité sur ton chemin, dit Salomon, et ton pied ne heurtera rien. Quand tu te coucheras, tu ne ressentiras aucun effroi ; oui, tu te coucheras et ton sommeil sera vraiment agréable. ” — Proverbes 3:23, 24.
      Nous pouvons bel et bien marcher en sécurité et dormir l’esprit en paix tout en attendant l’arrivée, comparable à celle d’un voleur, du jour de la “ destruction subite ” qui fondra sur le monde méchant de Satan (1 Thessaloniciens 5:2, 3 ; 1 Jean 5:19). Soyons sûrs que, même durant la grande tribulation imminente, ‘ nous n’aurons pas à craindre une chose redoutable, soudaine, ni la tempête sur les méchants, parce qu’elle vient. Car Jéhovah lui-même sera vraiment notre confiance et, à coup sûr, il gardera notre pied de la capture ’. — Proverbes 3:25, 26 ; Matthieu 24:21.
      Faisons le bien
      “ Ne refuse pas le bien à ceux à qui il est dû, recommande Salomon, chaque fois qu’il est au pouvoir de ta main de le faire. ” (Proverbes 3:27). Faire le bien à d’autres, c’est notamment puiser généreusement dans nos ressources en leur faveur, ce qui revêt de nombreux aspects. Toutefois, en ce “ temps de la fin ”, la meilleure chose que nous puissions faire pour notre prochain n’est-elle pas de l’aider à nouer une relation étroite avec le vrai Dieu (Daniel 12:4) ? C’est donc le moment, maintenant, d’avoir du zèle pour prêcher le Royaume et faire des disciples. — Matthieu 28:19, 20.
      Le roi sage énumère également des pratiques à bannir : “ Ne dis pas à ton semblable : ‘ Va, et reviens, et demain je donnerai ’, alors que tu as quelque chose chez toi. Ne trame rien de mal contre ton semblable, alors qu’il habite près de toi avec un sentiment de sécurité. Ne te querelle pas sans raison avec un homme, s’il ne t’a pas fait de mal. Ne porte pas envie à l’homme de violence et ne choisis aucune de ses voies. ” — Proverbes 3:28-31.
      Résumant la raison de ces conseils, Salomon dit : “ Car l’homme plein de détours est chose détestable pour Jéhovah, mais Son intimité est avec les hommes droits. La malédiction de Jéhovah est sur la maison du méchant, mais il bénit la demeure des justes. S’il s’agit de moqueurs, il s’en moquera, mais il témoignera de la faveur aux humbles. L’honneur, voilà ce que posséderont les sages, mais les stupides exaltent le déshonneur. ” — Proverbes 3:32-35.
      Si nous voulons entrer dans l’intimité de Jéhovah, ne tramons pas de projets tortueux ou malfaisants (Proverbes 6:16-19). Nous n’aurons la faveur et la bénédiction de Jéhovah que si nous faisons ce qui est droit à ses yeux. Il pourra même nous arriver alors de recevoir des honneurs inattendus lorsque d’autres remarqueront que nous agissons en accord avec la sagesse divine. Bannissons donc les voies pleines de détours du monde méchant et violent où nous vivons. Ayons une conduite droite et cultivons l’intimité avec Jéhovah !


      · 1 reply
    • Eric Ouellet

      PERLES SPIRITUELLES  GENÈSE CHAPITRES  42 - 43
       
      Restons unis dans l'amour en tout temps
      Vous estimez être assez grand pour rentrer tard les soirs du week-end, mais vos parents exigent que vous soyez là de bonne heure.
      Vous voulez aller voir le nouveau film dont tous vos camarades parlent, mais vos parents vous l’interdisent.
      Vous avez rencontré des jeunes sympathiques et vous aimeriez sortir avec eux, mais vos parents veulent d’abord faire leur connaissance.
      EN TANT qu’adolescent, vous avez parfois l’impression d’étouffer sous la coupe de vos parents. À chaque fois que vous exprimez un désir, il semble que la réponse qui s’ensuit inévitablement soit: “Non, ce n’est pas possible.” Une jeune fille apporte son témoignage: “Lorsque je suis devenue adolescente, mes parents se sont mis à m’imposer des tas de restrictions, comme le fait de ne pas rentrer après minuit. J’avais horreur de ça.”
      Aucun de vos mouvements ne semble échapper au regard inquisiteur de vos parents. Billy, 18 ans, se plaint de l’attitude de son père: “Il me demande d’où vient mon argent et où je le dépense. Puisque je le gagne moi-même, je crois que c’est à moi de décider de son usage.” Déborah, 15 ans, a le même sujet de plainte: “Mon père veut toujours savoir où je suis et à quelle heure je vais rentrer. La plupart des parents agissent ainsi. Faut-il qu’ils soient au courant de tout? Ils devraient me laisser plus libre.”
      Mais soyons honnêtes. La plupart des jeunes parviennent à agir à leur guise, au moins une bonne partie du temps, et vous ne faites sans doute pas exception à la règle. Mais, à certains moments peut-être, vos parents semblent oublier que vous avez grandi, et au lieu de vous traiter comme un adolescent, ils agissent avec vous comme avec un petit enfant. D’où vient ce besoin irrésistible qu’ils ont de vous protéger?
      Vous avez sans doute compris depuis longtemps que cette tendance protectrice allait en général de pair avec le rôle de parents. Quand papa et maman ne sont pas occupés à pourvoir à vos besoins matériels, ils se démènent souvent pour vous instruire, vous former et vous protéger. De plus, si vos parents sont chrétiens, ils prennent au sérieux le commandement biblique qui leur enjoint de vous “élever dans la discipline et l’éducation mentale de Jéhovah”. (Éphésiens 6:4.) L’intérêt qu’ils vous portent est donc loin d’être occasionnel. Ils sont responsables devant Dieu de la manière dont ils vous élèvent, et lorsqu’une chose semble menacer votre bien-être, ils s’inquiètent.
      Considérez l’exemple des parents de Jésus Christ. Après un séjour à Jérusalem, ils rentrèrent chez eux sans être suivis par Jésus. Quand ils s’aperçurent de son absence, ils se mirent à le chercher avec empressement, et même avec affolement, pendant trois jours! Lorsque enfin “ils le trouvèrent dans le temple, assis au milieu des enseignants, les écoutant et les interrogeant”, sa mère s’exclama: “Mon enfant, pourquoi as-tu agi ainsi avec nous? Vois! ton père et moi, nous te cherchons tout angoissés.” (Luc 2:41-48). Si les parents de Jésus étaient tout angoissés, songez au nombre de fois où vos parents doivent s’inquiéter à votre sujet.
      D’autre part, si vos parents sont si enclins à vous protéger, c’est aussi parce que la vision qu’ils ont de vous, de vos amis et du monde qui nous entoure est probablement très différente de la vôtre. Comme l’a souligné un jour Salomon, les jeunes sont pleins de force et d’énergie (Proverbes 20:29). Ils voient dans le monde maintes occasions d’utiliser et de développer leurs capacités. Mais ce faisant, ils ne font pas toujours preuve d’un très bon jugement, car ils sont “inexpérimentés” et manquent de “sagacité”. (Proverbes 1:4.) Les adultes ont peut-être moins de vigueur, mais bien souvent ils voient le monde avec les yeux de l’expérience. Ils connaissent bien les pièges et les dangers de la vie et veulent vous aider à ‘écarter le malheur’. — Ecclésiaste 11:10.
      Prenez par exemple cet éternel conflit au sujet de l’heure à laquelle vous devez rentrer. Vous ne voyez peut-être aucune raison d’être soumis à des restrictions dans ce domaine. Mais avez-vous déjà essayé de voir les choses du point de vue de vos parents? C’est ce qu’a tenté de faire les livres ( Les jeunes s'interrogent volumes 1 et 2), un ouvrage écrit pour les jeunes d’âge scolaire. Les jeunes gens de nos jours reconnaissent: “Nous savons que les parents s’inquiètent et se fâchent quand leurs enfants ne rentrent pas à l’heure fixée.”
      Ces jeunes ont établi une liste de tout ce que “les parents peuvent imaginer quand leurs enfants ne sont pas rentrés à l’heure”. On y trouve toutes sortes de choses. Ils pensent que ‘leur enfant se drogue, qu’il a eu un accident de voiture, qu’il traîne dans un jardin public, qu’il s’est fait arrêter, qu’il est allé voir un film pornographique, qu’il vend de la drogue, qu’il s’est fait agresser ou violer, qu’il a été emprisonné ou encore qu’il est en train de déshonorer le nom de la famille’.
      De prime abord, cela paraît presque amusant que des parents tirent des conclusions aussi hâtives. “Jamais je ne ferais ce genre de choses”, affirmerez-vous avec fierté. Mais n’est-il pas vrai que beaucoup de jeunes, peut-être même parmi vos camarades de classe, commettent certaines de ces actions? Devriez-vous donc rejeter le point de vue de vos parents qui estiment que rentrer tard et avoir de mauvaises compagnies vous seraient nuisibles? D’ailleurs, même les parents de Jésus tenaient à être informés de ses allées et venues.
      Comprenez le point de vue de vos parents
      Certes, toutes les restrictions que vous imposent vos parents ne sont peut-être pas aussi raisonnables. Certains jeunes vont jusqu’à dire que l’inquiétude qu’ont leurs parents à leur égard frôle la paranoïa. Mais cela s’explique. La Bible nous relate le cas d’un jeune homme du nom de Benjamin qui devait se rendre en Égypte avec ses frères. Quelle fut la réaction de son père? La Bible précise: “Mais Jacob n’envoya pas Benjamin, frère de Joseph, avec ses autres frères, car il disait: ‘Sans cela, il pourrait lui arriver un accident mortel.”’ — Genèse 42:4.
      Or Benjamin était adulte; il avait plus de 30 ans. Il aurait pu facilement s’irriter d’être traité ainsi. Après tout, pourquoi un “accident mortel” le menacerait-il davantage que ses dix autres frères? Cependant, il semble qu’il comprit les sentiments de son père. Benjamin était le second fils de Rachel, la femme préférée de Jacob. Elle était morte en le mettant au monde (Genèse 35:17, 18). On peut donc imaginer à quel point Jacob devait être attaché à son fils. De plus, Jacob croyait à tort que Joseph, l’autre fils qu’il avait eu de Rachel, avait disparu dans un “accident mortel”. Bien qu’elle ne fût pas entièrement rationnelle, la réaction de Jacob était cependant compréhensible.
      De même, il peut arriver par moments que vos parents semblent trop en faire pour vous protéger. Mais n’oubliez pas qu’ils ont “investi” en vous beaucoup de temps, d’énergie et d’affection. À l’idée que vous grandissez et que vous finirez par les quitter, ils se sentent peut-être mal à l’aise ou très inquiets*. Le commentaire suivant le prouve: “Mon enfant unique, mon fils, a 19 ans aujourd’hui et je supporte difficilement l’idée de le voir s’en aller.”
      En effet, quand ils vous voient grandir, vos parents se rendent compte douloureusement qu’ils commencent à vieillir et que leur rôle de parents semble toucher à sa fin (bien que ce ne soit pas vraiment le cas). Une autre personne a déclaré: “Au début, on pense qu’on a vécu sa vie et qu’on est bon à mettre au rebut.”
      Voilà pourquoi certains parents ont tendance à se montrer extrêmement possessifs ou à protéger à l’excès leurs enfants. Mais vous commettriez une grave erreur si vous réagissiez avec violence devant une telle situation. Une jeune femme se souvient: “Jusqu’à l’âge de 18 ans, j’étais très proche de ma mère. (...) Mais après, nous avons commencé à avoir des problèmes. Au fur et à mesure que je grandissais, je voulais être plus indépendante et ma mère pensait que cela nuisait à nos relations. De son côté, elle resserrait son emprise sur moi et j’ai réagi en m’éloignant encore davantage. Je comprends maintenant que j’avais ma part de torts.” Il est bien préférable d’essayer de ‘se mettre à la place d’autrui’ et de comprendre nos parents (I Pierre 3:8). Une jeune fille du nom de Catherine explique qu’en agissant ainsi elle a ‘appris à manifester plus de considération envers ses parents’.
      Vous aussi, vous agirez bien si vous manifestez davantage de considération envers vos parents et essayez de cultiver une compréhension mutuelle. N’oubliez pas que tous les parents ne s’inquiètent pas de leurs enfants au point de veiller à leur bien-être. Soyez donc heureux d’avoir des parents qui se soucient de vous. C’est la preuve qu’ils vous aiment.
      La vraie repentance rend possible la miséricorde
      Joseph occupait donc une position enviable. La vie des habitants de l’Égypte, dont celle de Potiphar et de sa femme, était entre ses mains. Mais elle n’était pas menacée. Joseph avait déjà démontré qu’il était un homme miséricordieux et clément et qu’il n’était pas rancunier et ne cherchait pas à se venger. Cependant, sa miséricorde allait être sérieusement mise à l’épreuve. Cela arriva quand la famine s’étendit sur toute la terre et que toutes sortes de peuples vinrent en Égypte pour chercher du grain. Un jour, alors que Joseph s’acquittait de ses responsabilités et pourvoyait avec compassion à la nourriture des peuples affamés et des Égyptiens, ses dix demi-frères se présentèrent à lui et se prosternèrent la face contre terre. Joseph se rappela immédiatement les rêves qu’il avait faits à ce sujet, mais, bien qu’il les eût reconnus, il ne se fit pas connaître d’eux et leur parla uniquement par l’entremise d’un interprète. Comment allait-il agir envers eux ? Après plus de vingt ans, l’heure de leur jugement était arrivée. Étant donné qu’ils n’avaient pas manifesté la moindre pitié, ils méritaient un jugement impitoyable. Agissant en tant que représentant de Jéhovah, Joseph ne pouvait pas transgresser les lois divines de justice. Cependant, il n’était pas rancunier et il allait devoir rendre compte à Dieu de la façon dont il les traiterait. C’est pourquoi, influencé par la sagesse d’en haut, il les mit à l’épreuve. — Gen. 41:53 à 42:8.
      Leur parlant durement, Joseph accusa ses demi-frères d’être des espions. Quand ils protestèrent de leur innocence et lui dirent qu’ils étaient tous fils d’un seul homme et qu’un de leurs frères était resté avec leur père, il lia Siméon devant eux et leur dit qu’il resterait emprisonné jusqu’à ce qu’ils reviennent avec leur autre frère. Bouleversés, les demi-frères de Joseph manifestèrent une attitude tout à fait repentante ; ils acceptèrent ce malheur comme un châtiment venant de Dieu, “car, se dirent-ils, nous avons vu, la détresse de son âme [de Joseph], quand il nous suppliait d’avoir compassion, mais nous n’avons pas écouté”. Joseph, qui les entendait, bien qu’ils n’en soient pas conscients, fut très ému ; il s’éloigna d’eux et se mit à pleurer. Toutefois, leur épreuve n’était pas terminée. Il ne devait subsister aucun doute quant à la sincérité de leur repentir. Ayant fait remplir leurs réceptacles de grain, Joseph fit remettre secrètement leur argent dans leurs sacs et les renvoya chez eux, alors qu’il gardait Siméon. — Gen. 42:9-28.
      Finalement, quand ils n’eurent plus de céréales, ils durent redescendre en Égypte. Mais ils avaient été avertis de ne pas se présenter devant le préposé à la nourriture en Égypte à moins d’amener leur frère avec eux. Craignant de perdre le seul fils qui lui restait de sa femme bien-aimée Rachel depuis qu’il avait perdu Joseph, Jacob refusait toujours de le laisser aller. Finalement, il n’y eut plus d’autre solution. Juda se porta garant pour lui. Quand ils se présentèrent devant Joseph et que celui-ci vit Benjamin, son propre frère, il ne put se contenir. Ses émotions intimes s’étant ravivées pour son frère, il alla dans une chambre intérieure où il donna libre cours à ses larmes. Ensuite, il soumit ses demi-frères à une dernière épreuve. Par ruse, il fit croire que Benjamin avait volé sa coupe d’argent très précieuse. Il ordonna donc que Benjamin reste pour être son esclave et que les autres retournent dans la maison de leur père. Affligés et le cœur brisé parce qu’ils savaient que la perte de Benjamin, le fils bien-aimé de Jacob, ferait descendre les cheveux gris de leur père dans la tombe, ils supplièrent Joseph de leur rendre Benjamin. Finalement, quand Juda s’offrit volontairement à prendre la place de Benjamin, Joseph n’arriva plus à se dominer. Alors, en pleurant, il se fit connaître à ses frères, en disant : “Je suis Joseph, votre frère, que vous avez vendu pour l’Égypte. Mais à présent, ne soyez pas peinés et ne soyez pas irrités contre vous-mêmes, de m’avoir vendu pour ici ; car c’est pour la préservation de la vie que Dieu m’a envoyé en avant de vous.” Sur l’ordre de Pharaon, Joseph fit en sorte que Jacob, son père, et toute sa maisonnée, viennent en Égypte où ils reçurent la meilleure partie du pays. — Gen. 42:29 à 47:31.
      Debout lors du jugement avec une vie de miséricorde derrière soi
       L’étendue et la qualité de la miséricorde de Joseph sont mises en évidence par les circonstances dans lesquelles elle a été exercée. Il a été cruellement traité, voire menacé de mort, par ses demi-frères, il a été accusé faussement et avec ruse par la femme de Potiphar, celui-ci a agi durement envers lui en le faisant injustement emprisonné, et le chef des échansons, qu’il avait encouragé avec compassion, l’oublia avec ingratitude. Malgré cela, Joseph ne songea nullement à se venger quand il en eut le pouvoir. Bien au contraire, avec amour et une considération profonde et sincère, il veilla à satisfaire leurs besoins, étendant sa compassion jusqu’à la maison de son père et à tous les membres de la nation égyptienne. Joseph n’a certainement pas cultivé cette qualité seulement après qu’il eut été élevé à une position qui lui conférait honneur et puissance. Au contraire, la miséricorde que Jéhovah témoigna à Joseph durant ses épreuves en le protégeant, en le soutenant et en le rassurant, est un témoignage de l’attitude clémente et miséricordieuse qu’il a dû garder pendant tout ce temps. Cela paraît tout à fait certain à en juger par la règle suivante énoncée par Jésus : “Heureux les miséricordieux, puisqu’il leur sera fait miséricorde.” (Mat. 5:7). Cette attitude de Joseph ressemble beaucoup à celle de Jésus qui, sur le poteau de supplice où il allait mourir, déclara : “Père, pardonne-leur, car ils ne savent pas ce qu’ils font”, ou à celle d’Étienne qui, alors qu’il était lapidé à mort, s’écria : “Jéhovah, ne leur compte pas ce péché.” (Luc 23:34 ; Actes 7:60). La miséricorde dont chacun de ces hommes témoigna dans ces différents cas fut récompensée.
      Cela n’indique-t-il pas clairement que nous avons tout intérêt à nous montrer miséricordieux ? Paul nous certifie que “chacun de nous rendra compte à Dieu pour soi-même”. (Rom. 14:12.) Qu’il est réconfortant de savoir que “la miséricorde, triomphante, se glorifie aux dépens du jugement” ! Que ce soit aujourd’hui, dans un moment critique, ou lors du Jour du Jugement, qui approche rapidement (II Pierre 3:7), quand il s’agira de rendre compte pour nous-mêmes à Dieu et à Jésus Christ, le Juge qu’il a établi, notre situation dépendra entre autres choses de la miséricorde que nous aurons témoignée au cours de notre vie passée. C’est par conséquent l’obéissance au commandement de Jésus nous ordonnant d’aimer en toutes circonstances qui nous aidera à mener une vie riche en miséricorde, contribuant ainsi à la louange de Jéhovah et à la paix dans l'assemblées.
      À leur arrivée dans le pays, ils furent réunis à Siméon et, à leur grande surprise, ils furent tous invités à manger avec l’administrateur des vivres. Quand Joseph arriva, ils lui offrirent un cadeau, se prosternèrent devant lui et, après avoir répondu à ses questions au sujet de leur père, s’inclinèrent de nouveau. Quand Joseph vit Benjamin, son frère, une émotion si vive s’empara de lui qu’il s’éloigna et se laissa aller aux larmes. Après cela il fut capable de maîtriser ses sentiments et il ordonna qu’on serve le repas du midi. Les 11 frères furent placés à une table pour eux selon leur âge, et Benjamin reçut des portions cinq fois plus grosses que les autres. Probablement Joseph éprouvait-il ainsi ses frères pour voir s’ils n’étaient pas encore animés de quelque jalousie cachée. Mais ils ne donnèrent aucun signe d’un tel état d’esprit. — Gn 43:15-34.
      Comme la fois précédente, Joseph ordonna qu’on remette l’argent de chacun dans son sac (Gn 42:25) et, en plus, il commanda qu’on place sa coupe d’argent dans celui de Benjamin. Après qu’ils se furent mis en route, Joseph les fit rattraper et accuser d’avoir volé sa coupe d’argent. Peut-être pour leur faire prendre conscience de toute la valeur que revêtait cet objet à ses yeux et de la gravité du délit qu’ils étaient censés avoir commis, l’homme qui était au-dessus de la maison de Joseph avait pour consigne de leur dire : “ N’est-ce pas là l’objet dans lequel boit mon maître et au moyen duquel il lit habilement les présages ? ” (Gn 44:1-5). Toute cette mise en scène faisant partie d’une ruse, il n’y a évidemment pas lieu de penser que Joseph se servait vraiment de cette coupe d’argent pour lire les présages. Apparemment, Joseph souhaitait se faire passer pour l’administrateur d’un pays dans lequel le vrai culte n’était pas pratiqué.
      Grande dut être la consternation des frères de Joseph lorsque la coupe fut trouvée dans le sac de Benjamin. Les vêtements déchirés, ils retournèrent chez Joseph et se prosternèrent devant lui. Joseph déclara qu’à l’exception de Benjamin ils étaient tous libres de partir. Mais ils ne voulurent pas, ce qui montra qu’ils n’avaient plus cette envie qui les avait poussés, quelque 22 ans auparavant, à vendre leur frère. Avec éloquence, Juda supplia en leur faveur et proposa de prendre la place de Benjamin pour que leur père ne meure pas de chagrin en ne le voyant pas revenir. — Gn 44:6-34.
      Joseph révèle son identité. Profondément touché par la supplication de Juda, Joseph ne put se dominer plus longtemps. Il ordonna à tous les étrangers de sortir, puis il révéla son identité à ses frères. Il ne nourrissait pas d’animosité à leur égard, même s’ils l’avaient grandement maltraité auparavant. Il leur dit : “ Maintenant, ne soyez pas peinés et ne soyez pas en colère contre vous-mêmes, de m’avoir vendu pour ici ; car c’est pour la préservation de la vie que Dieu m’a envoyé en avant de vous. Car ceci est la deuxième année de la famine au milieu de la terre, et il y a encore cinq ans durant lesquels il n’y aura ni période de labour ni moisson. Dieu m’a donc envoyé en avant de vous afin de mettre, pour vous, sur la terre, un reste et vous garder en vie en vous faisant échapper d’une grande manière. Ainsi donc, ce n’est pas vous qui m’avez envoyé ici, mais c’est le vrai Dieu. ” (Gn 45:1-8). Le pardon de Joseph était sincère, car il pleura contre ses frères et les embrassa tous.
      Soyons ferme et unie avec notre famille charnelle et spirituelle car l'unité et l'amour est basé sur un pardon mutuelle et constant. Elle garde nos relations avec les autres dans une joie constante et épanouie.
      Soyons heureux de vivre tous unie même dans les épreuves de la vie, car Jéhovah est notre bouclier et notre force pour toujours.

      · 0 replies
    • Eric Ouellet

      Gardons notre coeur fort dans la foi jusqu'aux jour de Dieu
       
      Imaginez un avion de petite taille pris dans le mauvais temps. Le pilote perd ses repères au sol. Des nuages épais l'environnent, et l'empêchent de voir plus loin que son pare-brise. Pourtant, il est certain arriver à bon port. Pourquoi est-il si confiant?
      Grâce à la précision de ses instruments de bord, il est en mesure de naviguer au travers des nuages ou d'atterrir dans l'obscurité. Sur sa route, et surtout à l'approche de l'aérodrome, des balises électroniques le guident, et il reste en contact radio avec la tour de contrôle.
      De façon assez similaire, nous pouvons regarder l'avenir avec confiance, quand bien même les conditions mondiales s'assombrissent de jour en jour. Notre vol à travers le système corrompu de ce monde est plus long que prévu, mais nous pouvons être sûr de nous trouver sur la bonne voie et d'arriver en temps et en heure qui nous aie prévu. Si nous en sommes persuadés, c'est par ce que les conseils que nous recevons nous donnent une vue ensemble plus perçante que l'oeil humain.
      La paroles de Dieu est une lumière pour notre sentier, et elle est digne de foi, rendant sage l'inexpérimenté. (Psaumes 19:17 ; 119:105)
      Telle une balise qui indique au pilote la bonne trajectoire, la bible nous expose ce que l'avenir nous réserve et nous fournit des instructions claires pour nous mener à la bonne destination. Mais cette direction divine ne nous sera profitable que si nous nous montrons confiants.
      Dans sa lettre aux hébreux, Paul a exhorté les chrétiens d'origine juive à retenir ferme jusqu'à la fin la confiance qu'ils avaient eu au commencement de leur apprentissage . (Hébreux 3:14) Si elle n'est pas maintenue ferme, notre confiance peut être ébranlée. Comment garder confiance en Jéhovah jusqu'à la fin?
      Cultivons notre foi
      Si un pilote est capable de naviguer sans visibilité, avec seulement les recours de ses instruments de bord et en contact radio, c'est parce qu'il a derrière lui une formation adapté à toutes situations et sa formation spéciale de départ qui fut sur de longue période d'heure de vol de pratique et former par des hommes expériences à ses côtés. De même un serviteur de Dieu à constamment besoin d'exercer sa foi de manière à garder confiance dans les direction de Jéhovah, surtout si les circonstances deviennent difficiles. L'apôtres Paul a écrit: " Parce que nous avons ce même esprit de foi que celui dont il est écrit:" J'ai exercé la foi, c'est pourquoi j'ai parlé; donc, nous exerçons la foi, c'est pourquoi nous parlons. (2Corinthiens 4:13). Ainsi en parlant autour de nous de la bonne nouvelles que Dieu nous a donné, nous exerçons notre foi véritable et nous l'affermissons.
      Voici une belle expérience de foi au temps de la seconde guerre mondiale.
      Magdalena, qui a passé quatre ans dans un camp concentration pendant la seconde guerre mondiale, sait l'importance de la prédication. " Maman m'a appris que pour garder une foi forte , dit-elle, il faut absolument s'intéresser au bien être spirituel des gens. Pour vous donner une idée, je me souviens de notre sortie du camp de Ravensbrück. Nous sommes arrivées chez nous un vendredi, physiquement exténuées. Eh bien, figurez vous que deux jour plus tard, le dimanche, nous sommes allées prêcher de maison en maison avec nos frères et soeurs. Je suis sûr d'une chose: quand on s'efforce d'aider les autres à voir confiance dans les promesse de Dieu, ces promesses deviennent plus réelles pour nous." (Actes 5:42) 
      Pour garder une confiance ferme et inébranlable jusqu'à la fin, il faut s'investir dans d'autres activités spirituelles. L'étude individuelle est une source de force car elle nous aide à puiser en profondeur l'essence de notre foi et Jéhovah nous transmet cette foi quand nous le faisons avec joie véritable venant d'un coeur entier. Imitons l'exemple de Béreens en examinant minutieusement les Écritures chaque jour. Cela nous aidera à "avoir la pleine certitude de l'espérance dans les moments difficiles et nous guidera vers une santé pour passer les tribulations avenir jusqu'à la fin."( Hébreux 6:11 ; Actes 17:11) L'étude individuelle, il est vrai que cela demande du temps et de la volonté.
      En gardant un rythme soutenu à cette volonté, nous seront des imitateurs de ceux qui, grâce à la foi et à la patience, hériteront de la promesse de notre Créateur Jéhovah.
      Confiant et bâtissons notre expérience 
      Évidemment, la confiance d'un pilote en ses intruments ne tient pas uniquement à la formation reçue. Elle est dictée par l'expérience. De même, notre confiance en Jéhovah grandit quand nous constatons dans notre vie qu'il se soucie de nous avec amour. C'est parce qu'il en avait fait l'expérience que Josué a pu rapeller ceci aux Israélites: Vous savez bien de tout votre coeur et de tout âme que pas une parole n'a faillit de toutes les bonnes paroles que vous a dites Jéhovah votre Dieu. Toutes se sont réalisées pour vous.-(Josué23:14). Jéhovah nous guide toujours dans le bonne direction.
      Les mauvaises compagnies peuvent nous faire dévier du droit chemin
      Sous l'effet du vent, un avion de petite taille peut facilement dévier si sa trajectoire n'est pas corrigée. De même, les chrétiens d'aujourd'hui subissent constamment des influences extérieures. Nous vivons dans un monde aux pensées charnelles, où les valeurs spirituelles sont facilement tournées en ridicule, et où l'argent et les plaisirs sont largement mis en avant scène. Paul à fait savoir à Timothé que les derniers jours seraient "difficiles à supporter"(2Timothé 3:1-5) Le monde actuel souhaitent être acceptés et bien en vus, les adolescents se laissent particulièrement influencer par les mauvaises compagnies. (2Timothé 2:22)
      Quel que soit notre âge, nous côtoyons forcément des gens qui critiquent nos croyances. D'aucun trouveront à leur réflexion une certaine finesse, mais aux yeux de Dieu elles sont physique et non spirituelles (1 Corinthiens 2:14) Aux jours de Paul, les sceptiques, des philosophes imprégnés de la sagesse propre au monde, propageaient des enseignements qui ont peut être amené certains serviteurs de Corinthe à perdre la foi en la résurrection. (1 Corinthiens 15:12) "Ne vous laissez pas tromper. Les mauvaises fréquentation font perdre les bonne habitudes." ( 1 Corinthiens 15:33) 
      À l'inverse, les bonnes compagnies nous affermissent sur le plan spirituel. Dans l'assemblée chrétienne, nous sommes à même de côtoyer des personnes qui vivent leur foi. Cela est essentiel à notre cheminement et garde notre relation avec Dieu de manière ordonnée et privilégie une relation d'amitié avec Dieu constante et forte.
      Foi et condition de coeur qui approuve nos valeurs chrétienne 
      Pour que la confiance en Jéhovah s’installe en nous, il est important que notre cœur soit touché. Certes, “ la foi est l’attente assurée de choses qu’on espère, la démonstration évidente [ou “ preuve convaincante ”, note] de réalités que pourtant on ne voit pas ”. (Hébreux 11:1.) Toutefois, nous ne serons convaincus qu’à condition d’y mettre notre cœur (Proverbes 18:15 ; Matthieu 5:6). C’est la raison pour laquelle l’apôtre Paul a dit que “ la foi n’est pas le bien de tous ”. — 2 Thessaloniciens 3:2.
      Comment rester réceptifs à toutes les preuves convaincantes dont nous disposons ? En cultivant les qualités spirituelles, qualités qui enrichissent et stimulent la foi. Pierre nous exhorte à ‘ fournir à notre foi la vertu, la connaissance, la maîtrise de soi, l’endurance, l’attachement à Dieu, l’affection fraternelle et l’amour ’. (2 Pierre 1:5-7 ; Galates 5:22, 23.) En revanche, si nous sommes égocentriques ou si notre service pour Jéhovah n’est que symbolique, est-il bien raisonnable de croire que notre foi grandira ?
      Avant de lire la Parole de Jéhovah et afin de la mettre en pratique, Ezra “ avait préparé son cœur ”. (Ezra 7:10.) Mika, lui aussi, a montré que son cœur était touché : “ Mais pour moi, c’est Jéhovah que je guetterai. Je veux rester dans l’attente du Dieu de mon salut. Mon Dieu m’entendra. ” — Mika 7:7.
      C’est avec la même patience que Magdalena, déjà citée, attend Jéhovah (Habaqouq 2:3). “ Nous avons déjà le paradis spirituel, dit-elle. La prochaine étape, le Paradis terrestre, viendra en son temps. En attendant, des centaines de milliers de personnes s’ajoutent à la grande foule. C’est merveilleux de voir tant de gens rejoindre l’organisation de Dieu. ”
      Regardons vers le Dieu de notre salut
      Pour garder fermement confiance jusqu’à la fin, il faut exercer notre foi et écouter attentivement les conseils que Jéhovah et son organisation nous donnent. Cela en vaut vraiment la peine. Quelle satisfaction pour un pilote, au terme d’un vol long et pénible, de redescendre et de sortir enfin de la masse nuageuse ! Devant nous se déroule une campagne verte et hospitalière. La piste de l’aérodrome est là, au-dessous, prête à l’accueillir.
      Des moments exaltants nous attendent, nous aussi. Notre monde sinistre, mauvais, fera place à une nouvelle terre de justice. Un magnifique accueil nous sera réservé. Nous pourrons arriver à bon port si nous suivons les paroles du psalmiste : “ Tu es mon espoir, ô Souverain Seigneur Jéhovah, ma confiance depuis ma jeunesse. (...) En toi est ma louange, constamment. ” — Psaume 71:5, 6.
      Cultivons la foi qui surpasse toutes pensées.

       
       

      · 1 reply
    • Mararm

      Buenos días desde México!
      · 2 replies
  • Topics

  • Posts

  • Forum Statistics

    • Total Topics
      62,725
    • Total Posts
      121,304
  • Member Statistics

    • Total Members
      16,637
    • Most Online
      1,592

    Newest Member
    S. Bee
    Joined
×
×
  • Create New...

Important Information

Terms of Service Confirmation Terms of Use Privacy Policy Guidelines We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue.